မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၄၂ ရက္ေျမာက္ခရီး 42nd day of 900 miles for Long March

Crittendent ၿမဳိ႔ကေလးသို႔ ေရာက္ၿပီ
(၄၂) ရက္ေျမာက္ေန႔ (ဇူလိုင္လ ၁၅ ရက္၊ ၂ဝဝ၉)


နံနက္ (၈) နာရီခြဲတြင္Lancaster ရြာကေလးႏွင္ ့Lancaster ၿမဳိ႔ကေလးတို႔အစပ္မွ စတင္ခ်ီတက္ၾက သည္။ ေတာနယ္ ေတာလမ္းတို႔၏ အသြင္အျပင္မ်ားျဖစ္၏။ ႀကဳိၾကားႀကဳိၾကား အိမ္မ်ားေတြ႔ရသည္။ တခ်ဳိ႔ေနရာမ်ား တြင္ ကြင္းျပင္မ်ား၊ ကိုင္းေတာမ်ား၊ ေျမလြတ္ေျမ႐ိုင္းမ်ားျဖစ္၏။ စီးပြားေရးအေဆာက္အအုံမ်ားကိုလည္း ေတြ႔ရသည္။ ဤေတာ ဤနယ္မ်ားသည္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ား တည္ရွိေသာ လမ္းမ်ားျဖစ္၏။

(၉)နာရီခြဲတြင္ Buffalo-Lancaster Airport ကိုေက်ာ္ျဖတ္သည္။ ေသးငယ္လွေသာ ေလဆိပ္ကေလးတခု ျဖစ္သည္။ အေဆာက္အဦတခ်ဳိ႔ႏွင့္ ေလယာဥ္ငယ္ေလးမ်ား တန္းစီထားသည္ကိုေတြ႔ရသည္။ မည္သို႔ဆိုေစ ရြာကေလး ၿမဳိ႔ကေလးမ်ားရွိရာနယ္ေျမတြင္ ေလယာဥ္ကြင္းတခုရွသည္ဆိုသည္မွာ မဆိုးလွပါ။ (၁ဝ) နာရီတြင္ ေခတၱနားၾကသည္။ မ်ားစြာေသာ ေန႔ရက္မ်ားတြင္ ေတာဆန္ေသာ လမ္းေၾကာင္းမ်ားကိုေလွ်ာက္တိုင္း ေျခာက္ေျခာက္ကပ္ကပ္ ခ်ီတက္ရသည္မ်ားရွိ၏။ ကားအသြားအလာ တစုံတရာရွိသည္ဆုိေစ၊ ကားမ်ားမွ လွမ္း၍ဟြန္းတီးလက္ျပ ေထာက္ခံအားေပးမႈမ်ားရွိသည္ဆိုေစ လမ္းေပၚတြင္ လူကိုယ္တိုင္ေတြ႔ဆုံ၊ ႏႈတ္ဆက္၊ ေမးျမန္းျခင္းမ်ားမရွိလွ်င္ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ျဖင့္ ကဆုန္စိုင္းၾကရသည္ပင္။

(၁ဝ)နာရီခြဲၿပီး (၅)မိနစ္ရွိလွ်င္ Wende ၿမဳိ႔ကေလး၏ Erie County Commercial Facility ကိုေက်ာ္ျဖတ္သည္။ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းအေဆာက္အအုံျဖစ္၏။ လမ္း၏လက္ဝဲဘက္တြင္ က်န္းမာေရးႏွင့္ဆိုင္ေသာ အေဆာက္အအုံရွိသည္။ အမွန္၌ လမ္းေတာက္ေလွ်ာက္တြင္ ၿမဳိ႔ကေလးမ်ား၊ ရြာကေလးမ်ား ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားရွိပါသည္။ တခါတရံ အမွတ္မထားမိလွ်င္ ဆိုင္းဘုတ္ကို မျမင္မိဘဲေက်ာ္သြားတတ္၏။ တေနရမွထြက္၍ တျခားတေနရာ၏ဆိုင္းဘုတ္ကိုေတြ႔မွ ရြာကေလးတခုကိုေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့မွန္းသိရသည္။

(၁၁)နာရီထိုးၿပီး (၅)မိနစ္တြင္ Genesee St လမ္းတြင္ ခဏနားၾကသည္။ ယခုအခါ ရွည္လ်ားလွေသာ လမ္းသြယ္အျဖစ္သို႔ေျပာင္းလဲသြားေလၿပီ။ အနီးရွိဆိုင္းဘုတ္သည္ Rochester 47 မိုင္ဟုေဖၚျပထားသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ ဦးတည္ခ်ီတက္ေနေသာၿမဳိ႔သို႔ တျဖည္းျဖည္းနီးကပ္လာပါၿပီ။ (၁၂)နာရီ (၁ဝ)မိနစ္တြင္ Crittendent Rd လမ္း၌ မီးပြဳိင့္တခုကို ေက်ာ္ျဖတ္သည္။ မၾကာေတာ့ေသာ အခ်ိန္တြင္ ယေန႔သတ္မွတ္ထားရာေနရာသို႔ ေရာက္ရွိေတာ့မည္ျဖစ္သည္။

(၁၂)နာရီ (၁၅)မိနစ္တြင္ E 33 လမ္းမႀကီး သို႔မဟုတ္ Genesee လမ္းတြင္ Wood & Brook Sportman's Club Inc. အမည္ရွိ ေသနတ္ပစ္ေသာအားကစားအသင္းတခု၏ ဆိုင္းဘုတ္ရွိရာေရွ႔တြင္ ယေန႔အဖို႔ကို အဆုံး သတ္လိုက္ၾကသည္။ ၿမဳိ႔ကေလးမွာ Crittendent ၿမဳိ႔ျဖစ္ပါ၏။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၄၁ ရက္ေျမာက္ေန႔ 41st day of 900 miles for Long March

Buffalo ၿမဳိ႔မွဆက္လက္၍
ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၄၁) ရက္ေျမာက္ေန႔၊ (ဇူလိုင္လ ၁၄ ရက္၊ ၂ဝဝ၉)

နံနက္ (၈)နာရီတြင္ Buffalo ၿမဳိ႔လည္ ေက်ာက္တုိင္မွစ၍ Broadway လမ္းအတိုင္း ဆက္လက္ခ်ီတက္ၾကသည္။ ထိုမွ Sycamore လမ္းသို႔ခ်ဳိးေကြ႔ကာ Walden Ave လမ္းအတိုင္းခ်ီတက္ၾက၏။ တနာရီ လမ္းေလွ်ာက္ၾကၿပီး လွ်င္ ေခတၱနားၾကသည္။ ဤေနရာတြင္ Sycamore လမ္းအဆုံးသတ္ၿပီး Walden Ave အျဖစ္သို႔ေျပာင္းသြား သည္။ လူေနရပ္ကြက္မ်ားကို တျဖည္းျဖည္းေက်ာ္လာလွ်င္ Walden Ave လမ္းသည္ တျဖည္းျဖည္းႀကီး၍ လာ၏။ က်ယ္၍လာ၏။ ဟိုင္းေဝးလမ္းႀကီးအတိုင္းျဖစ္သည္။ ဆိုင္းဘုတ္တြင္ E 90 ကိုညႊန္ျပထားသည္။

ဤလမ္းတေလွ်ာက္သည္ Economic Zone မ်ားျဖစ္၏။ Shopping Center ရပ္ကြက္မ်ားကို ျဖတ္သန္းရင္း (၁ဝ)နာရီ (၂၅)မိနစ္တြင္Chitowaga ၿမဳိ႔ကေလး၏ စည္ကားေသာတေနရာတြင္ နားၾကသည္။ ဤလမ္း ဤနယ္တြင္ ၿမဳိ႔ႀကီး၊ ၿမဳိ႔ကေလး၊ ရြာကေလးတို႔မွာ တသားထဲကဲ့သို႔ျဖစ္ေနသည္။ အဇ႗ာသည္ ျပာစင္လ်က္ရွိ၏။ တိမ္ျဖဴတို႔သည္ ဟို၌တဆုပ္၊ သည္၌တဆုပ္ စသည္ျဖင့္တည္ၾကကုန္၏။ သာယာေသာေန႔ပါေပ။

ၱWalden Ave လမ္းအတိုင္း ဆက္လက္ခ်ီတက္ရင္း Chitowaga ၿမဳိ႔၊ Twin Fare လမ္းကိုေက်ာ္လွ်င္ ေတာစြန္အုံနားသို႔ ႐ုတ္တရက္ျပန္ေရာက္သြားသလိုရွိ၏။ ညဳိမဲေသာကုန္းတံတားတခုေအာက္မွ ဝင္ေရာက္ရသည္။ ရထားလမ္းေတာက္ေလွ်ာက္ရွိသည္။ သို႔ေသာ္ မၾကာပါ လူေနအိမ္ေျခမ်ား၊ ရပ္ကြက္မ်ားကို ျပန္ေတြ႔ရသည္။ တခ်ဳိ႔ေနရာမ်ားတြင္ ကားေရာင္းေသာဝင္းမ်ား၊ ကားျပင္ဆိုင္မ်ား၊ ကားပစၥည္းေရာင္းေသာ ဆိုင္မ်ားကို ေတြ႔ရသည္။

ယေန႔ခ်ီတက္ေသာလမ္းသည္ အထူးသျဖင့္ စီးပြားေရးအခ်က္အျခာေနရာမ်ားသာ အမ်ားအျပားျဖစ္၏။ ေတာေတာင္တို႔ကို သိပ္မေတြ႔ပါ။ ေရအိုင္ႀကီးေဘးမွ ကပ္လ်က္ေလွ်ာက္စဥ္ကႏွင့္စာလွ်င္ အလြန္ကြာျခား၏။ အေၾကာင္းမူ ယေန႔လမ္းသည္ ၿမဳိ႔လယ္မွ ၿမဳိ႔ျပင္သို႔ထြက္သည္ဆိုေသာ္လည္း တဖက္တခ်က္တြင္ ႀကီးမား က်ယ္ျပန္႔ေသာ ၿမဳိ႔ဧရိယာမ်ားျဖစ္ေနသည္မဟုတ္ေလာ။

ခ်ီတက္ရင္း (၁၂) နာရီထုိးရန္ (၁၅) မိနစ္အလိုတြင္Village of Lancaster ဆိုင္းဘုတ္ကိုျမင္ရသည္။ (၅) မိနစ္ ဆက္ေလွ်ာက္လွ်င္ Town of Lancaster ဆိုင္းဘုတ္ကို ေတြ႔ရသည္။ ေန႔လည္ (၁၂) နာရီတြင္ ယေန႔ သတ္မွတ္ထားေသာ Central Ave လမ္း၌ ယေန႔အဖို႔ ခရီးစဥ္ၿပီးဆုံးသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ရပ္နားရာေနရာသည္ Village of Lancaster ရြာကေလးႏွင့္Town of Lancaster ၿမဳိ႔ကေလးကို ျခားနားထားရာ Walden Ave လမ္းေပၚတြင္ျဖစ္သည္။ ဤလမ္းသည္ရွည္လ်ားလွပါဘိ။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။
သေဗၺ ေဝေနယ်ာ သုခိ အတၱာနံ ပရိဟ ရ ႏၱဳ။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၄၀ ရက္ေျမာက္ ခရီး 900 miles for Long March

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း၊ ရက္ (၄ဝ)ေျမာက္ (ဇူလိုင္လ ၁၂ ရက္၊ ၂ဝဝ၉)
မိုင္ေပါင္း (၄ဝဝ) ႏွင့္အတူ ကြၽႏု္ပ္တို႔ Buffalo ၿမဳိ႔သို႔ေရာက္ရွိ
သံဃာ့တပ္ေပါင္းစု (ျပည္ပ)တာဝန္ခံ ဦးပညာေဇာတ လာေရာက္္ခ်ီတက္

ဒီေန႔မနက္ (၁ဝ) နာရီမထိုးမီ (၁ဝ)မိနစ္အလိုတြင္ ယမန္ေန႔ရပ္နားခဲ့ေသာေနရာမွ တေန႔တာခ်ိီတက္ျခင္းကို စတင္လိုက္ၾကေလသည္။ ယေန႔အဖို႔ ရာသီဥတုသည္ မိုးတိမ္ကင္းစင္ေနသည့္အတြက္ လွပသာယာ လ်က္ရွိေသာ ေနေရာင္ျခည္ေအာက္တြင္ သက္ေတာင့္သက္သာစြာ ေလွ်ာက္လွမ္း ခ်ီတက္ေနရေပသည္။

ခ်ီတက္ၿပီး (၅)မိနစ္ခန္႔အခ်ိန္တြင္ (၁) ရက္တာမွ် မျမင္ေတြ႔ရေသာ Erie ေရအိုင္ႀကီးသည္ ကြၽႏု္ပ္တုိ႔ မ်က္စိ ေအာက္သို႔ ဘြားကနဲေပၚလာျပန္သည္။ ဤေရအိုင္ႀကီး၏ကမ္းနံေဘး လမ္းတေလွ်ာက္ ေရဆိပ္ငယ္မ်ားတခ်ိဳ႔ ေတြ႔ရွိရေပသည္။ Hamburg ၿမဳိ႔၏ အလွအပကိုလည္း ျမင္ေတြ႔ရ၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ကုန္းျမင့္ေပၚမွခ်ီတက္ေနရေသာ အေနအထားျဖစ္သည့္အတြက္ ငါးမိုင္ခန္႔သာေဝးေတာ့သည့္ Buffalo ၿမဳိ႔၏ သာယာလွပေသာ ေရဆိပ္ကမ္းႏွင့္ အတူ ၿမဳိ႔လယ္အေဆာက္အဦျမင့္ျမင့္တိုက္ႀကီးမ်ား၊ ေရအိုင္ထိပ္တေနရာမွ ေလအားျဖင့္လွ်ပ္စစ္ထုတ္လုပ္ေသာ ပန္ကာႀကီးမ်ား၊ စိမ္းျပာလဲ့လဲ့ေရျပင္က်ယ္ႀကီးတြင္ မ်ားျပားလွေသာအေပ်ာ္စီးေမာ္ေတာ္ဘုတ္မ်ား၊ စသည့္ ႐ႈေမွ်ာ္ခင္းလွလွေလးေတြကို လွမ္း၍ျမင္ရသျဖင့္ ကြၽႏု္ပ္၏စိတ္အစဥ္သည္ ျမန္မာျပည္ မြန္ျပည္နယ္၊ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမဳိ႔၊ ကမ္းနားလမ္း ဆိပ္ကမ္းမ်ားေရာက္သြားသကဲ့သို႔ပင္ထင္ရေလ၏။

ဤသို႔စိတ္ကူးယဥ္ေနစဥ္ Buffalo ၿမဳိ႔မွ ဖုန္းတလုံးဝင္လာေလသည္။ ရဲေဘာ္တို႔ ဘယ္ေရာက္ေနၾကၿပီလဲ တဲ့၊ ယူတီကာၿမဳိ႔မွ ဆရာေတာ္ဦးပညာေဇာတႏွင့္ က်ေနာ္တို႔ခ်ီတက္ဘို႔ အခုလာေနၿပီ အသံၾကားေတာ့မွ စိတ္ကူးယဥ္အေတြးကို ျဖတ္လိုက္ရသည္။

ေၾသာ္ အမိျမန္မာျပည္ျပန္ေရာက္သြားလို႔မျဖစ္ေသး။ အၿပီးသတ္ေအာင္ပြဲအတြက္ ကြၽႏု္ပ္ တိုက္ပြဲဆက္ရဦးမယ္ မဟုတ္လား။ (၁ဝ)မိနစ္ခန္႔အၾကာ အနီေရာင္ကားတစီးမွ ဟြန္းတီး၍အခ်က္ေပးသျဖင့္ ၾကည္လိုက္ရာ ဆရာေတာ္ႏွင့္အတူ Buffalo ၿမဳိ႔မွ လူငယ္ (၆) ဦးကို လိုက္ပို႔ေပးသူ ေမာင္စိန္တို႔ေရာက္ရွိလာၾကေလ၏။ ၎တို႔ အုပ္စုႏွင့္အတူ ေရဆိပ္ကမ္းနံေဘးမွ ကြၽႏု္ပ္တို႔ဆက္လက္ခ်ီတက္ၾကေလသည္။ ဤေနရာသည္ Buffalo ၿမဳိ႔ေရာက္ရန္ (၄)မိုင္ခန္႔ေဝးသည့္ေနရာျဖစ္သည္။

ခ်ီတက္ေနက်ျဖစ္ေသာ ကြၽႏု္ပ္တို႔အဖြဲ႔မွ ရဲေဘာ္ႀကီးေက်ာ္ရွိန္က မိုင္ေပါင္း (၉ဝဝ)ၿငိမ္းခ်မ္းေရးခ်ီတက္ပြဲ ဆိုင္းဘုတ္လည္မွာဆြဲ၊ ကုလသမဂၢအလံေတာ္ထမ္းကာ ေရွ႔ေျပးခ်ီတက္၏။ ထို႔ေနာက္ ထိပ္ဆုံးမွ ဦးေဆာင္ခ်ီတက္သူမွာ ဦးပညာေဇာတျဖစ္သည္။ ဦးပညာေဇာတသည္ ျမန္မာျပည္တြင္း၌ ႏိုင္ငံေရးျပစ္မႈႏွင့္ စစ္အုပ္စုတို႔ မတရားဖမ္းဆီးျခင္းကို (၃)ႀကိမ္ခံရဘူးသူျဖစ္သည္။ ျမန္မာျပည္တြင္ (၂ဝဝ၇) ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာ လ (၂၇)ရက္ေန႔၌ ေပၚေပါက္ခဲ့ေသာ၊ ကမၻာ့ႏိုင္ငံအသီးသီးကပင္ ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးဟုပင္ တင္စား ေခၚေဝၚအမည္တြင္ခဲ့ရေသာ ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးႀကီး ေပၚေပါက္လာေစရန္အတြက္၊ လွ်ဳိ႔ဝွက္စြာစည္း႐ုံး ဦးေဆာင္ခဲ့သူ၊ သံဃာ့တပ္ေပါင္းစုႀကီး၏ ထိပ္တန္းေခါင္းေဆာင္တပါးျဖစ္၏။

(၂ဝဝ၈) ခုႏွစ္တြင္ USA သို႔ေရာက္ရွိလာၿပီး၊ နယူးေယာက္ျပည္နယ္၊ ယူတီကာၿမဳိ႔ေရႊဝါေရာင္ေက်ာင္းတိုက္တြင္ သီတင္းသုံးေနထိုင္ရင္း သံဃာ့တပ္ေပါင္းစု (ျပည္ပ)တာဝန္ခံအျဖစ္ တာဝန္ယူလုပ္ကိုင္ေနသူ ဆရာေတာ္ တပါး ျဖစ္၏။

၎ေနာက္ ရဲေဘာ္ႀကီး၊ ေမာင္တင္ထြန္း၊ ၀ဏေဇာ္၊ ဝဏေအာင္၊ ေဇာ္မင္း၊ ကိုဝဏ၊ Buffalo မွ ဒီမိုကေရစီ အင္အား စုမ်ားည္ ခြပ္ေဒါင္းအလံ၊ NLD အလံ၊ ၾကယ္ငါးပြင့္အလံ၊ US အလံ၊ သာသနာ့အလံမ်ား ထမ္း၍ လည္ပင္း၌ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လြတ္ေျမာက္ေရး FREE AUNG SAN SU KYI ၍ စာတမ္းပါ ပိုစတာမ်ား၊ ခ်ိတ္ဆြဲကာ ခ်ီတက္ၾက၏။ ၿမဳိ႔လယ္သို႔မေရာက္မီ (၂)မိုင္ခန္႔အကြာတြင္ ေနာက္ထပ္ကားႏွင့္လိုက္လာေသာ ကိုေက်ာ္ႏုိင္၊ ကိုသန္းစိုးတို႔ အဖြဲ႔သည္ Buffalo ၿမဳိ႔မွ ႀကဳိဆိုပါ၏ ဆိုင္းဘုတ္ကိုကိုင္၍ လာေရာက္ႀကဳိဆိုၾက၏။ ၎ေနာက္ သူတို႔အဖြဲ႔သည္လည္း ပူးေပါင္းအင္အားျဖည့္ခ်ီတက္ၾကေလသည္။ သတ္မွတ္ထားသည့္ ၿမဳိ႔လယ္ေက်ာက္တိုင္ Washington လမ္းႏွင့္ Clinton လမ္းဆုံရာသို႔ ေန႔လည္ (၃)နာရီ (၁ဝ)မိနစ္တြင္ေရာက္ရွိ သြားၾက၏။ ၎ေနရာတြင္လည္း ရန္ႏိုင္စိုးႏွင့္ အဖြဲ႔တို႔သည္ Welcome to Buffalo ဆိုင္းဘုတ္ကို ကိုင္ေဆာင္၍ အသင့္ႀကဳိဆိုေနၾကျပန္သည္။ ကိုေက်ာ္ဝဏတို႔အဖြဲ႔မွလည္းထပ္မံေရာက္ရွိလာပါသည္။

ေရာက္ၿပီး(၁ဝ)မိနစ္အၾကာ မနက္စာထမင္းစားၾကေလ၏။ စားေသာက္ေနစဥ္ Buffalo TV Channel 7 မွ သတင္းဌာနမွ ေရာက္ရွိလာၿပီး ရဲဘာ္မင္းေဆြဦးႏွင့္ အင္တာဗ်ဴးလုပ္ျခင္း၊ ကြၽႏု္ပ္တို႔မွ FREE AUNG SAN SU KYI, FREE BURMA ေၾကြးေၾကာ္ၾကၿပီး City Hall ေရွ႔ရွိ အထိမ္းအမွတ္ေက်ာက္တိုင္ကို တပတ္ စီတန္း လွည့္လည္ၾက၏။ အမွတ္တရဓါတ္ပုံ႐ိုက္ၾက၏။ ထုံးစံအတိုင္း ျမန္မာျပည္ႏွင့္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အျမန္ဆုံးလြတ္ေျမာက္ပါေစ၊ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပုံ အျမန္ဆုံးေအာင္ျမင္ပါေစဟု လက္ခ်င္းယွက္ဝိုင္း ဖြဲ႔ဆုေတာင္းၾကၿပီး တေန႔တာခ်ီတက္လႈပ္ရွားျခင္းကို ႐ုပ္သိမ္းလိုက္ၾကေလသည္။ ေနာက္က်မွ ေရာက္ရွိလာသည့္ မေဝ၊ မသီသီညြန္႔ တို႔ေလးဦး လာေရာက္အားေပးသြားၾကသည္။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၃၉ ရက္ေျမာက္ ေန႔ 39th day of 900 miles for Long March

မိုးထဲေရထဲခ်ီတက္ဆဲ
(၃၉) ရက္ေျမာက္ (ဇူလိုင္ ၁၁၊၂ဝဝ၉)

နံနက္ (၈) နာရီ (၁ဝ)မိနစ္တြင္ ခရီးစဥ္ကို စတင္လိုက္ၾကသည္။ ရာသီဥတုသည္မႈိင္းမႈန္ျပာရီေန၏။ အကယ္၍ မိုးမရြာခဲ့ပါက လမ္းေလွ်ာက္၍ ေကာင္းမည့္ အေနအထားျဖစ္သည္။ မေန႔က ေနအႀကီးအက်ယ္ပူၿပီးၿပီ။ စတင္ခ်ီတက္၍ (၅) မိနစ္ပင္ရွိေသး၏။ အဖြားႀကီးတဦးသည္ ကြၽႏု္ပ္တုိ႔ခ်ီတက္ရာ လမ္းေရွ႔တြင္ ကားျဖင့္ ရပ္ေစာင့္ေန၏။ ႀကဳိဆိုႏႈတ္ဆက္ၿပီးလွ်င္ မနက္စာေကြၽးရန္ကမ္းလွမ္း၏။ (၅) မိုင္ေလွ်ာက္ၿပီးလွ်င္ ခဏနားၾက မည္ဟုဆိုရာ တေယာက္ေယာက္ကို ကြၽႏု္ပ္တို႔ထံေစလႊတ္လိုက္မည္ဆို၏။

နာရီဝက္ခန္႔ခ်ီတက္လွ်င္ အဖိုးႀကီးတဦးႏွင့္ အဖြားႀကီးတဦးတို႔သည္ ကားကိုယ္စီျဖင့္ ရပ္ေစာင့္ေနၾကသည္။ အဖိုးႀကီးက ေသာက္ေရဗူးမ်ားေပး၏။ လက္ကမ္းစာေစာင္မ်ားကို ေဝငွလိုက္သည္။ ဆက္လက္ခ်ီတက္လာရာ ေစာေစာကအဖြားႀကီးသည္ ကားျပန္ေကြ႔၍လိုက္လာၿပီးလွ်င္ မနက္စာအတြက္ ေငြလွဴဒါန္းပါသည္။ ဤကဲ့သို႔လွဴဒါန္းမႈမ်ားသည္ တခ်ဳိ႔ေန႔မ်ား၌ တခ်ဳိ႔ေနရာမ်ားတြင္ ႀကဳံရသည္။ ငါးက်ပ္ တဆယ္ ႏွစ္ဆယ္ စသည္ျဖင့္ လွဴၾကပါသည္။

စထြက္ကတည္းကပင္ မႈိင္းညဳိ႔ေနေသာေကာင္းကင္သည္ မိုးတဖြဲဖြဲရြာလာသည္ျဖစ္ရာ တျဖည္းျဖည္း သည္း၍လာ၏။ မိုးေန႔တေန႔ျဖစ္ေတာ့၏။ ယမန္ေန႔က အပူရွိန္ျမင့္ခဲ့သမွ်အတြက္ Erie အိုင္ႀကီးသည္ အခိုးအေငြ႔ ပ်ံကာ ယေန႔တြင္ဇူလိုင္မိုးအျဖစ္ ရြာသြန္းေနပါ၏။ ဆက္လက္၍ခ်ီတက္လာရာ Village of Farhan ရြာကေလး ကိုေက်ာ္ျဖတ္သည္။ ထိုသို႔မိုးရြာေသာေန႔တြင္ ေတာေတာင္လမ္းကို ေလွ်ာက္ရသည္မွာ အေမႏွင့္ရြာကို လြမ္းရမည္ေလာ။ မလြမ္းႏိုင္ပါ။ ေရစိုေသာခြပ္ေဒါင္းအလံသည္ ေလးလံ၍လာ၏။ တခ်က္တခ်က္တြင္ တျဖတ္ျဖတ္ေတာ့ ခတ္ပါေသး၏။ ခြပ္ေဒါင္းသည္ ေရစိုေသာ္လည္း ခြပ္ႏိုင္ပါေသးသည္။

သို႔ျဖင့္ခ်ီတက္ရင္း Town of Byrant ဆိုင္းဘုတ္ကိုေက်ာ္လြန္သည္။ မိုးသည္သူ႔အလုပ္ကို သူလုပ္သည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ကလည္း ကြၽႏု္ပ္တို႔အလုပ္ကို ေဆာင္ရြက္ၾကသည္။ Town of Evans သို႔ဝင္ေရာက္လာၾကသည္။ (၁ဝ)နာရီခြဲရန္ (၅)မိနစ္အလိုတြင္ ေခတၱနားၾကသည္။ (၁ဝ)မိနစ္နားၿပီးဆက္ေလွ်ာက္ၾက၏။ မီးပြိဳင့္တခုကို ေက်ာ္ရာ အဖိုးႀကီးတဦးသည္ ကားေပၚမွေန၍ ပိုက္ဆံလွမ္းလွဴသည္။ မိုးေရထဲတြင္ အလံမ်ားျဖင့္ ခ်ီတက္ေနသည္မွာ ထူးဆန္းေသာ သတၱဝါမ်ား ျဖစ္ေနပုံရသည္။

မိုးသည္ ေခတၱရပ္ဆိုင္းသြား၏။ ဤာကာသည္ မႈိင္းညဳိ႔ဆဲ။ (၁၁)နာရီခြဲၿပီး (၅)မိနစ္တြင္ ခဏနားၾကသည္။ ခဏရပ္သြားေသာမိုးသည္ တဖန္ရြာျပန္၏။ မိနစ္ (၂ဝ)ခန္႔ေလွ်ာက္မိလွ်င္ ရွည္လ်ားေသာ Shopping Center ျဖတ္ေလွ်ာက္ရသည္။ ၿမဳိ႔ေလး၏ အခ်က္အျခာေနရာျဖစ္ႏိုင္သည္။ ရႊဲစိုေနေသာ ကြၽႏု္ပ္တို႔ကို ကားမ်ားမွ အထူးအားေပးႏႈတ္ဆက္ၾကသည္။

(၁)နာရီထိုးရန္ (၁ဝ) မိနစ္အလိုတြင္Welcome to the Town of Hamburg ဆိုင္းဘုတ္ကို လွမ္းေတြ႔လိုက္ရသည္။ ကမ္းစပ္တေၾကာရွိ လမ္းေၾကာင္းႀကီးတြင္ ၿမဳိ႔ကေလးေပါင္းမ်ားလွစြာ၏။ ေန႔လည္ (၂)နာရီအခ်ိန္တြင္ Wanakah လမ္းကိုေက်ာ္လြန္လွ်င္ ယေန႔ခရီးစဥ္ကို ရပ္ဆိုင္းလိုက္ၾကသည္။ ဤအခ်ိန္တြင္ ေကာင္းကင္သည္ ပကတိၾကည္လင္သြားၿပီးလွ်င္ ေနလည္းသာလာပါ၏။ တေန႔လုံးရြာခဲ့ေသာမိုးသည္ ယခုအခါ သူႏွင့္မည္သို႔မွ် မသတ္သက္သေယာင္ပင္။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၃၈ ရက္ေျမာက္ေန႔ ခရီးစဥ္ 38th day of 900 miles for Long March

Hanover ၿမဳိ႔ကေလးသို႔ ဝင္ေရာက္ျခင္း
(၃ဂ)ရက္ေျမာက္ေန႔ (ဇူလိုင္လ ၁ဝ ရက္၊ ၂ဝဝ၉)

မေန႔ကရပ္နားခဲ့ေသာMoniuszko Club ေဘးမွ နံနက္ (၁ဝ) နာရီ (၁ဝ)မိနစ္တြင္ခရီးစဥ္ကို စတင္လိုက္ၾက သည္။ ေနပူေသာေန႔ျဖစ္၏။ Buffalo ၿမဳိ႔သို႔ဦးတည္၍ E 5 လမ္းအတိုင္းခ်ီတက္ၾကသည္။ ဤလမ္းသည္ပင္ ျဖစ္၏။ အလံတလူလူျဖင့္ ထုံးစံအတုိင္း ခ်ီတက္ရင္း ၿမဳိ႔ဧရိယာကို ေက်ာ္ျဖတ္ၾကသည္။

နံနက္ (၁ဝ)နာရီ (၄ဝ)မိနစ္တြင္Town of Sheridan ဆုိင္းဘုတ္ကိုလွမ္းျမင္ရသည္။ Erie ေရအိုင္၏ ကမ္းတေလွ်ာက္ ၿမဳိ႔ကေလးေပါင္းမ်ားစြာရွိ၏။ ေတာင္ကုန္းမ်ားကို တက္လိုက္ဆင္းလိုက္ျဖင့္ တျဖည္းျဖည္းေတာနယ္သို႔ ေရာက္ရွိလာသည္။ ႀကဳိၾကားႀကဳိၾကားသာ အိမ္ကေလးမ်ားကိ ေတြ႔ရသည္။ ေနကလည္းတျဖည္းျဖည္းပူလာသည္။ တခ်ဳိ႔အိမ္မ်ားမွ လွမ္း၍ေမးျမန္းႏႈတ္ဆက္ၾကသည္။ အျပင္ထြက္၍ပင္ မသင့္ေသာ အပူရွိန္ရွိ၏။

(၁၁)နာရီ (၁၅)မိနစ္တြင္ ေခတၱနားၾကသည္။ ေတာလမ္းသို႔တဖန္ေရာက္လာ၏။ တဖက္တြင္ ေရအိုင္ႀကီးသည္ ေတြ႔ရလိုက္၊ ေတာထူရာတြင္ ေပ်ာက္သြားလိုက္ျဖင့္ရွိ၏။ ကားအသြားအလာမ်ားလည္း သိပ္မေတြ႔ရပါ။ တခါတရံေတာလမ္းမ်ားတြင္ တိတ္တဆိတ္ခ်ီတက္ေနသကဲ့သို႔ရွိ၏။ ေန႔တိုင္းေလေျပတိုက္ခ်င္မွတို္က္မည္။ အရိပ္ရွိခ်င္မွရွိမည္။ ကုန္းေခါင္ေခါင္တြင္ ေနပူပူေအာက္၌ သံစဥ္မရွိ၊ ကာရန္မရွိ ခ်ီတက္ခ်င္ ခ်ီတက္ေနရလိမ့္မည္။ မ်က္စိတဆုံးတူ႐ူတြင္ ေတာင္ကုန္းအတက္အဆင္းလမ္းသည္ တခါတရံ မွတ္၍ေထာင္တက္သြားၿပီးလွ်င္ ေကာင္းကင္ႏွင္ညိေနသည္ထင္ရ၏။

သို႔ျဖင့္ အထိီးက်န္ ကႏၱာေနပူေန႔ကေလးတြင္ ခတ္မဆိတ္ေလွ်ာက္လွမ္းေနၾက၏။ (၁၂)နာရီ (၁၅) မိနစ္တြင္တႀကိမ္နားၾကသည္။ ေရအိုင္စပ္ သဲေသာင္သို႔ဆင္း၍ ေန႔လည္စာ အဆာေျပစားၾကသည္။ ျပာလြင္ေသာေရျပင္သည္ ပင္လယ္ကဲ့သို႔ရွိ၏။ တျခားေသာအခ်ိန္မ်ားတြင္ဆိုလွ်င္ ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္ရန္ သင့္ေတာ္ေသာေနရာျဖစ္၏။ သဲေသာင္တြင္ ေန႔လည္စာ စားေနစဥ္ ေရကူးရာမွ္တက္လာေသာ လူႀကီးတဥ္ီးေရာက္လာသည္။ ႏႈတ္ဆက္သည္။ စကားစျမည္ေျပာဆိုသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ကိုလည္း ရင္းႏွီးဟန္သေဘာကိုျပသည္။ သူ၏သားသည္ တ႐ုတ္ျပည္၊ ရွန္ဟိုင္းတြင္ အဂၤလိပ္စာဆရာျဖစ္ေနသည္ဆို၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ရာ (၁ဝ)မိုင္ေဝးေသာ ေတာၿမဳိ႔ကေလးမွေန၍ ဤေနရာတြင္ေရလာကူးျခင္းျဖစ္သည္။

စားေသာက္ၿပီးေနာက္ဆက္လက္ခ်ီတက္ၾကသည္။ ပူျပင္းလွေသာေန႔လည္ (၁)နာရီခြဲတြင္ ေငြေခ်ာင္ၾကား (Silver Creek) ရြာကေလးသို႔ဝင္ေရာက္သည္။ ေငြေခ်ာင္ျဖစ္ေစ၊ ေရႊေခ်ာင္ျဖစ္ေစ မည္သို႔မွ် ကဗ်ာမဖြဲ႔ဆိုႏိုင္ေတာ့ပါ။ အေၾကာင္းမူ ပင္ပန္းသျဖင့္ လွ်ာထြက္ခ်င္ေနၿပီျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ပတ္ဝန္းက်င္အေျခအေနကို နည္းနည္းေတာ့ သတိျပဳမိပါေသး၏။ ဤရြာကေလးသည္ ရြာဆိုေသာ္လည္း ၿမဳိ႔စတိုင္ျဖစ္၏။ ကုန္းအတက္အဆင္းမ်ားလွသည္။ (၂)နာရီထိုးရန္ (၁ဝ)မိနစ္အလိုတြင္ ေခတၱနားၾကသည္။ ယေန႔တြင္ စိပ္စိပ္နားၾကရသည္။ မနားဘဲေတာက္ေလွ်ာက္ မိုင္မ်ားေအာင္မေလွ်ာက္ႏိုင္ပါ။

ညေန (၃)နာရီထိုးလွ်င္ ကုန္းတံတားႀကီးတခုေအာက္ အရိပ္ရွိသည္ျဖစ္ရာ ေခတၱနားၾကသည္။ မနား၍မျဖစ္ေတာ့ေပ။ တလမ္းလုံး ေရတစြပ္စြပ္ေသာက္လာေသာ္လည္း ပင္ပန္းမေျပႏိုင္ပါ။ ရဲေဘာ္မင္းေဆြဦးက သစ္သီးမ်ားဝယ္လာသည္။ သိပ္မစားႏိုင္ပါ။ အနီးရွိဓာတ္ဆီဆိုင္မွ အေအးႏွင့္ ေရဗူးမ်ားထပ္ဝယ္ရ၏။ ယေန႔အဖို႔ မိုင္မ်ားမ်ားေလွ်ာက္မည္ဟု အစီအစဥ္ရွိေသာ္လည္း မမ်ားႏိုင္ေတာ့ပါ။ (၃)နာရီ (၂ဝ)မိနစ္တြင္ သံတံတားႀကီးတခု၏ အလြန္၌ ရပ္ဆိုင္းလိုက္ၾကသည္။ ဤတံတားရွိေသာ လမ္းကို္ Disable Veteran Memory Highway ဟုဆိုင္းဘုတ္ေရးထား၏။ ယေန႔အဖို႔ကို Hanover ၿမဳိ႔ကေလး၏ Chautauqua County အတြင္း ခရီးစဥ္ ရပ္ဆိုင္းျခင္းျဖစ္သည္။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၃၇ ရက္ေျမာက္ေန႔ 37th day of 900 miles for Long March

Dunkirk City ကိုေက်ာ္ျဖတ္ျခင္းႏွင့္ Blogger ကိုရဲရင့္ငယ္ လာအားေပးျခင္း
(၃၇)ရက္ေျမာက္ေန႔ (ဇူလိုင္လ ၉ ရက္၊ ၂ဝဝ၉)

နံနက္ (၁ဝ)နာရီ (၁ဝ)မိနစ္တြင္ စတင္ခ်ီတက္ၾကသည္။ ေနပူေသာေန႔ျဖစ္၏။ ေတာလမ္းျဖစ္သည္။ ကားအသြားအလာက်ဲ၏။ အိမ္မ်ားကို ေတာင္တလုံးအိမ္တေဆာင္ေတြ႔ရသည္။ ကားသြားအလာက်ဲသျဖင့္ ႏႈတ္ဆက္သူမ်ားလည္း က်ဲပါးသည္။ ယေန႔စထြက္သည့္ေနရာမွ Buffalo ၿမဳိ႔သို႔ ၄၈ မိုင္ဟု လမ္းေဘး ဆိုင္းဘုတ္က ေဖၚျပသည္။ ၎ဆိုင္းဘုတ္မ်ားသည္ ကားလမ္းကိုေဖၚျပသည္ျဖစ္ရာ တခ်ဳိ႔ေနရာမ်ားတြင္ ေကာက္ေကြ႔၍လမ္းခြဲမ်ားရွိေနလွ်င္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ေလွ်ာက္ေသာ လိုကယ္လမ္းတြင္ ဆိုင္းဘုတ္ေပ်ာက္၍ ေပ်ာက္၍သြားတတ္၏။

မနက္ပိုင္းတပိုင္းလုံးကို က်ဲပါးေသာဤအေနအထားအတိုင္း ေလွ်ာက္ရင္း (၅)မိုင္အေရာက္တြင္ ထင္း႐ူးေတာ တခု၌ ေခတၱနားၾကသည္။ ေန႔လည္ ၁၂ နာရီတြင္ဆက္လက္ထြက္ခြာသည္။ ေနသည္ ပူ၍ပူ၍လာ၏။ ေဒါင္းစၾကာသည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ ဦးေခါင္းထိပ္တည့္တည့္မွေန၍ အပူႏွင့္အလင္းကိုေဆာင္ကာ ေဒါင္းအလံကိုေစာင့္ၾကည့္ေန၏။ ကုလသမဂၢအလံကိုမူ ေစာင့္ၾကည့္ေနမည္မထင္မိပါ။ အေၾကာင္းမူ ဘန္ကီမြန္းသည္ ျမန္မာျပည္သြား၍ လက္ခ်ည္းဗလာျပန္လာၿပီးေနာက္ ေတာင္စဥ္ေရမရ ေျပာေနေသာ ေၾကာင့္တည္း။ အမွန္တြင္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ႏွင့္အတူလမ္းလာေလွ်ာက္ရမည္ျဖစ္သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္ေျမာက္ေရး ဒို႔အေရး ဒ႔ိုအေရးဟု ကြၽႏု္ပ္တို႔ေအာ္သကဲ့သို႔ ေအာ္ေနရလွ်င္ သူလည္းဆႏၵျပသူဘဝမွ လြတ္ေျမာက္မည္မဟုတ္။ ချမာမွာ သနားစရာပါ။

အရိပ္ကိုလိုသျဖင့္ ေနပူတြင္ ကဆုန္စိုင္းၾကသည္။ E 5 လမ္းမအတိုင္း Van Burin Point ကိုေက်ာ္ၿပီးေနာက္ ေန႔လည္ (၁)နာရီတြင္ အရိပ္ရွိရာ၌နား၍ အဆာေျပေန႔လည္စာစားၾကသည္။ စားေသာက္ၿပီး၍ ထြက္ခြာခါနီးတြင္ အမ်ဳိးသမီးတဦးေရာက္လာသည္။ အက်ဳိးအေၾကာင္းစုံစမ္းရန္ျဖစ္၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ ၎ပိုင္ေသာေနရာတြင္ နားေနျခင္းျဖစ္ပါတည္း။ စာရြက္စာတမ္းမ်ားေပးၿပီး၊ ရွင္းျပၿပီးေနာက္ လက္မွတ္ထိုးေပးလိုက္ပါသည္။ ဆက္လက္နားေနခ်င္ပါက နားႏိုင္ပါသည္ဟုဆို၏။ (၁)နာရီခြဲၿပီး (၅)မိနစ္တြင္ ဆက္ေလွ်ာက္ၾကသည္။ (၂)နာရီထိုးရန္ (၁ဝ) မိနစ္အလိုတြင္ လမ္းေဘးဆိုင္းဘုတ္၌ Town of Dunkirk ဟု ေဖၚျပထားသည္။ (၃)မိုင္ေလွ်ာက္ၿပီး ခဏနားၾကသည္။ ယခုအခါေနသည္ ပူလွ၏။ သို႔ျဖင့္ဆက္၍ခ်ီတက္လာရာ Welcome to the City of Dunkirk ဆိုင္းဘုတ္ကိုေတြ႔ရ၏။ Dunkirk ၿမဳိ႔သို႔ဝင္ေရာက္ၿပီ။

မဆိုးလွေသာၿမဳိ႔ျဖစ္သည္။ ေရအိုင္ကမ္းေၾကာ လမ္းတေလွ်ာက္သာေတြ႔ရျခင္းျဖစ္သည္။ အတြင္းသို႔ဝင္ေသာလမ္းမ်ားစြာရွိ၏။ အတြင္းပိုင္း ၿမဳိ႔အေျခအေနကိုမူ မသိရပါ။ တည္းခိုခန္းမ်ား၊ အပန္းေျဖစခန္းမ်ားကို ေတြ႔ရသည္။ ၿမဳိ႔တြင္းဝင္ၿပီး နာရီဝက္ခန္႔ဆက္ေလွ်ာက္ရာLake Shore လမ္းတြင္ အမ်ဳိးသမီးတဦးႏွင့္ ေတြ႔ဆုံသည္။ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္းမ်ားေျပာဆိုၿပီးေနာက္ ကုလသမဂၢထံတင္ျပမည့္ စာတြင္ လက္မွတ္ထိုးေပးေလ၏။ Lake Shore လမ္းသည္ အလြန္ရွည္လ်ားေသာလမ္းျဖစ္၏။ (၃)နာရီခြဲတြင္ ကေနဒါႏိုင္င၊ံ Toranto ၿမဳိ႔မွ မိတ္ေဆြမ်ား လမ္းလာေလွ်ာက္မည့္အေၾကာင္း ဆရာေတာ္ဦးနႏၵဝံသ ထံမွ ဖုန္းဆက္လာသည္။ ထိုေၾကာင့္ Lake Shore လမ္းႏွင့္ Deer လမ္းဆုံရာတြင္ ေစာင့္ဆိုင္းေနၾကသည္။ အမွန္၌ ခရီးစဥ္မွာ ဤေနရာတြင္ ၿပီးဆုံးေနၿပီျဖစ္သည္။

(၁၅) မိနစ္ခန္႔အၾကာတြင္ အနီးရွိ Tim Hartons မုန္႔ဆိုင္မွ ဆိုင္ရွင္အမ်ဳိးသမီးေရာက္လာပါသည္။ Pennsylvenia ျပည္နယ္၊ Erie ၿမဳိ႔၏ TV Channel 35 တြင္ ကြၽႏု္ပ္တုိ႔လမ္းေလွ်ာက္သည့္သတင္း သူမ ၾကည့္ရ ေၾကာင္းကို ေျပာျပသည္။ ေရ သို႔မဟုတ္ အေအး သို႔မဟုတ္ စားစရာတခုခုလိုအပ္ပါသလားဟု ေမးျမန္းပါသည္။ သူမ၏အမည္မွာ Gina Kron ျဖစ္သည္။ လက္မွတ္ထိုးေပးသည္။ စားစရာႏွင့္ ေရဗူးမ်ားလွဴဒါန္းသည္။ အမွတ္တရ ဓာတ္ပုံ႐ုိက္သည္။ လိုအပ္သည္မ်ားရွိလွ်င္ ဆိုင္ထဲလာခဲ့ပါဟု ကမ္းလွမ္းသည္။

ထိုစဥ္ စက္ဘီးစီးအမ်ဳိးသမီးတဦးေရာက္လာၿပီး ေမးျမန္းစုံစမ္းသည္။ စိတ္ဝင္စားစြာေျပာဆိုၿပီးေနာက္ လက္မွတ္ထိုးေပးသည္။ ခရီးစဥ္ၿပီးဆုံးေသာ္လည္း ေစာင့္ဆိုင္းရေသာအက်ဳိးျဖစ္၏။ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ေရွာင္တခင္ စာရြက္ေဝရျခင္းမ်ားစြာရွိ၏။ ခဏအၾကာတြင္ အမ်ဳိးသားတဦးေရာက္လာပါသည္။ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္းေမးျမန္းေျပာဆို၏။ လက္မွတ္ထိုးေပး၏။ ေစာင့္ဆိုင္းရင္း လူ (၃)ဦး လက္မွတ္ထိုးၿပီး ျဖစ္သြားသည္။

ကေနဒါမွ မိတ္ေဆြႏွင့္ လိုက္လံပို႔ေဆာင္သူ ဆရာေတာ္ဦးနႏၵဝံသတို႔ ေရာက္လာပါသည္။ ထိုမိတ္ေဆြ၏အမည္မွာ ကိုစိုးစိုးေခၚ ရဲရင့္ငယ္ ျဖစ္သည္။ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း Blog ေရးေနသူျဖစ္သည္။ ကြၽႏု္္ပ္တို႔၏ ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း Blog စာမ်က္ႏွာကိုလည္း PDF ဖန္တီးၿပီး ျဖန္႔ခ်ိေပးေနေၾကာင္း ေျပာျပပါ သည္။ ေရွ႔ဆုံးမွ ပြဳိင့္ေျပးေနသူ ရဲေဘာ္ေက်ာ္ရွိန္၊ ထိုေနာက္ သာသနာ့အလံကိုင္လ်က္ ဆရာေတာ္ဦးနႏၵဝံသ၊ ထို႔ေနာက္ ခြပ္ေဒါင္းအလံကိုင္လ်က္ ကေနဒါရဲေဘာ္ စသည္ျဖင့္ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ ဘဝသံသရာရထားႀကီးသည္ လူစုံလွ်င္ ဆက္လက္ထြက္ခြာၾကပါ၏။

ညေန (၅)နာရီတြင္ Armadillo လမ္းႏွင့္ Lake Shore ဆံုရာတြင္ ခရီးစဥ္ကို အဆုံးသတ္လိုက္ၾကေတာ့၏။ ၎လမ္းေထာင့္ရွိ Moniszko Club မွအသက္ႀကီးႀကီးပုဂၢဳိလ္တဦးထြက္လာၿပီးလွ်င္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အား ေရခဲေရမ်ား လွဴဒါန္းပါသည္။ အလြန္ေပ်ာ္္ရႊင္တတ္ေသာ ပုဂၢဳိလ္ျဖစ္၏။ ရဲေဘာ္ကေဘာယူသည္ ၎ Club မွ မိတ္ေဆြမ်ား ကို စာရြက္ေဝျခင္း၊ ရွင္းျပျခင္းလုပ္ငန္းကို တက္ၾကြစြာေဆာင္ရြက္ေနသည္။ ထိုမိတ္ေဆြမ်ားကလည္း ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း အထူးစိတ္ဝင္စားၾကသည္။ ေရခဲေရတိုက္ေသာ ေပ်ာ္ရႊင္တတ္ေသာ အဖိုးႀကီးကလည္း လက္မွတ္ထိုးေပးပါသည္။ ယေန႔အဖို႔ ရွည္လ်ားလွေသာ Lake Shore လမ္းေၾကာတြင္ပင္ ရပ္နားလိုက္ၾက သည္။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ေပါင္း ၉၀၀ ခရီးရွည္ခ်ီတက္ပြဲ အမွတ္တရ ဗြီဒီယို မွတ္တမ္း

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးရွည္ခ်ီတက္ပြဲ အမွတ္တရ ဗြီဒီယို မွတ္တမ္းမ်ား

မွတ္တမ္း၊ ၊ လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္သူမ်ား