မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၄၇ ရက္ေျမာက္ေန႔ 47th day of 900 miles for Long March

Rochester City မွထြက္ခြာ
(၄၇) ရက္ေျမာက္ေန႔ (ဇူလိုင္လ၊ ၂၁၊ ၂ဝဝ၉)

နံနက္ (၉)နာရီတြင္ Rochester ၿမဳိ႔လယ္၊ State လမ္းႏွင့္ Main လမ္းဆုံမွ စတင္ထြက္ခြာသည္။ စတင္ လမ္း ေလွ်ာက္သည္ႏွင့္ စိတ္ဝင္စားသူ၊ ေမးျမန္းသူမ်ား ရွိလာသည္။ South လမ္းရွိ Rundel Memorial Library ေရွ႔တြင္ အမ်ဳိးသမီးတဦးစူးစမ္းေမးျမန္းေနရာ အေတာ္ၾကာၾကာေစာင့္လိုက္ရ၏။ ၿမဳိ႔လယ္လမ္းမ်ားတြင္ ခ်ဳိးလိုက္၊ ေကြ႔လုိက္ျဖင့္ ႐ႈပ္ေထြးလွသည္။

Time Warner အေဆာက္အဦေရွ႔ေရာက္လွ်င္ ခရီးရွည္အေၾကာင္းေမးျမန္းသူမ်ားရွိသည္။ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ဆိုရွယ္႐ုံးတခုမွ ဝန္ထမ္းအဖြားႀကီးမ်ား ထြက္လာၿပီး ခရီးရွည္အေၾကာင္ေမးျမန္းပါသည္။ ေထာက္ခံအားေပး သည္။ ထုိေနာက္ ၎အဖြားႀကီးမ်ားထဲက တေယာက္က မနီးမေဝးရွိ အေဆာက္အဦတခုကိုညြန္ျပသည္။ ထိုအေဆာက္အဦတြင္ (၁၁)နာရီခြဲလွ်င္ ေကာ္ဖီ၊ အေအး၊ အစားအေသာက္ စသည္တို႔ လွဴပါသည္ဟုဆို၏။ ေက်းဇူးတင္ပါသည္။

ဤၿမဳိိ႔သည္ မဆိုးလွေသာၿမဳိ႔ျဖစ္၏။ က်ယ္ျပန္႔၏။ က်ယ္ျပန္႔သည္ႏွင့္အညီ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း စိတ္ဝင္းစားသူ မ်ားရွိသည္။ တခ်ဳိ႔လူမ်ားမွာ ေဒၚစု ႏွင့္ ကိုးရီးယားေခါင္းေဆာင္အမ်ဳိးသမီးကို မွားေနသည္။ ၿမဳိ႔လယ္မွသည္ ၿမဳိ႔ျပင္သို႔ E 31 အတိုင္း ဦးတည္ရင္း (၁ဝ)နာရီ (၁ဝ)မိနစ္တြင္ Hillside Children Center ကုန္းအေရွ႔၊ အားကစားကြင္းတခု၏အေရွ႔တြင္ ေခတၱနားသည္။

ဆက္လက္ထြက္ခြာသည္ႏွင့္ Town of Brighton ကိုဝင္ေရာက္သြားပါသည္။ Monroe Ave အတိုင္း ေတာက္ေလွ်ာက္ခ်ီတက္ၾကသည္။ ဤၿမဳိ႔တြင္လည္း စိတ္ဝင္စားသူ၊ အားေပးသူမ်ားရွိသည္။ တလမ္းလုံး ေတာက္ေလွ်ာက္ ၿမဳိ႔ဧရိယာသက္သက္ျဖစ္၏။ ေတာနယ္ကိုမေတြ႔ရပါ။ (၁၁)နာရီတြင္ အမ်ဳိးသမီးတဦး လွမ္းႏႈတ္ဆက္ၿပီး ေသာက္ရန္တခုခု လိုအပ္ပါသလားဟု ေမးျမန္းပါသည္။ ေလာေလာဆယ္ သူ႔ကားထဲတြင္ပါလာသည္ဟုေျပာ၏။ အေအးဗူးႏွစ္လုံးေပးပါသည္။ ဗူးမွာ လက္ထဲတြင္ေတာက္ေလွ်ာက္ ကိုင္သြားရန္ ခက္ခဲသည့္အရြယ္အစားျဖစ္သည္။ သတင္းမွတ္တမ္းကားကိုလည္း မျမင္ေသးပါ။ လမ္းမ်ားသည္ ႐ုတ္တရက္ ကားရပ္ရန္လည္းေကာင္း၊ မွတ္တမ္းယူရန္ရန္လည္းေကာင္း ခက္ေသာ အေနအထားရွိသည္။

ဆက္လက္ခ်ီတက္လာရာ ပုဂၢဳိလ္တဦး ေငြငါးေဒၚလာ လွဴပါသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ လႈပ္ရွားမႈကို အားေပး ေထာက္ခံေၾကာင္း တကူးတကလာေျပာသူမ်ားရွိသည္။ ကားမ်ားမွ အထူးအားေပးသည္။ (၁၁)နာရီခြဲတြင္ Pittsford ၿမဳိ႔ကေလး၏ Shopping Center တခုေရွ႔တြင္ ခဏနားၾကသည္။ Monroe Ave အတိုင္း ပင္ရွိပါေသးသည္။ ရွည္လ်ားလွေသာလမ္းျဖစ္၏။ ေန႔လည္ (၁၂)နာရီတြင္ Village of Pittsford ကိုေက်ာ္ျဖတ္ သည္။ ရြာဟုဆိုေသာ္လည္း ၿမဳိ႔ကဲ့သို႔ခမ္းနား၏။ သံတံတားႀကီးေအာက္ ရစ္ေခြ၍သြားေသာေခ်ာင္းကေလး၊ ေဘးဘီရွိကမ္းမ်ားတြင္ အပန္းေျဖရန္၊ လမ္းေလွ်ာက္ရန္ ေနရာမ်ား၊ ေစ်းဆိုင္တန္းႏွင့္ လွပေသာရြာျဖစ္သည္။ ေခ်ာင္းကေလးတြင္ တခ်ဳိ႔လူမ်ား ေလမႈတ္ေဘာမ်ား စီးေနၾကသည္။ ဤေခ်ာင္းေလးသည္ ရွည္လ်ားေထြျပား စြာေသာ Erie Canal ျဖစ္သည္။ ႏွေျမာစရာေကာင္းေသာ ရြာေလးျဖစ္၏။ မင္းမူမည့္သူမရွိသျဖင့္ ၿမဳိ႔အမည္မခံရျခင္း ျဖစ္တန္ရာသည္။ လူ႔ေလာက၏ ကိစၥရပ္အေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ မင္းမူႏိုင္မွလည္း ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ ေနရာရႏိုင္သည္မွာ ဓမၼတာျဖစ္ေနသည္မဟုတ္ေလာ။ ႐ိုေသ၊ နိမ့္ခ်၊ က်ဳိးႏြံစြာ အစဥ္အၿမဲရွိေနလွ်င္ ဘယ္ကဆင္းသက္လာမွန္းမသိေသာေမ်ာက္က ယာခင္းပိုင္ရွင္ျဖစ္သြားေပအံ့၊ ေမ်ာက္ကဆင္းသက္လာေသာ ယာခင္းပိုင္ရွင္သည္ ကေလကဝ၊ ေက်ာမြဲ၊ သူေတာင္းစား ျဖစ္သြားေပအံ့။ သို႔ေသာ္ ရြာကေလးသည္ ထိုတရားတို႔ကို အေလးမထားေပ။

(၁၂)နာရီ (၁၅)မိနစ္တြင္ ထိုသာယာကုန္းရြကေလးမွ ထြက္လိုက္သည္ႏွင့္ စိမ္းလဲ့ညဳိေမွာင္ေသာ ေတာလမ္းသို႔ ဝင္ေရာက္သြားပါ၏။ ေမပယ္ေတာႀကီးသိပ္သည္းစြာရွိေသာ ေတာၿမဳိင္လမ္းျဖစ္သည္။ ေရွးစာဆိုတို႔၏ ေတာႏွင့္ပတ္သက္ေသာ ကဗ်ာမ်ားကို သတိရမိသည္။ မည္သို႔ဆိုေစ လြတ္လပ္ေရးဟူသည္ ေျမႀကီးေပၚ၌ သဘာဝေလ်ာက္ေပါက္ေရာက္ေနေသာ ပေဒသာပင္ မဟုတ္၊ မိုးေပၚမွ အလကားက်လာမည့္ ရတနာလည္း မဟုတ္ေပ။ သူတပါးႏိုင္ငံ၏ တိုးတက္မႈ၊ လွပမႈမ်ားကို ေတြ႔ရတိုင္း ျမန္မာျပည္မွ အကြၽႏု္ပ္တို႔လူသတၱဝါမ်ားကို အဘယ္မည္ေသာ အတိတ္ကံသည္ ႏွိပ္စက္သနည္းဟု ေတြးမိ၏။ သို႔ျဖင့္ အကုသိုလ္တက္ေနသည္မွာ အႏွစ္(၂ဝ) ေက်ာ္ေလၿပီ။ ေနာက္မွ ဆက္လက္ေတြးရဦးမည္။ (၁၂)နာရီခြဲလွ်င္ Palmyr ႏွင့္ Marsh လမ္းဆုံရာအနီး ေတာအုပ္တခုတြင္ ေခတၱနားၾကသည္။ ယေန႔အဖို႔ ထမင္းမေဆာင္ခဲ့သျဖင့္ ေရႏွင့္မုန္႔ေျခာက္ကို အဆာေျပ စားသူစားၾကသည္။

ကုန္းမို႔မို႔ရွိေသာ ဟိုင္းေဝးကို ျဖတ္ေလွ်ာက္ေနရသည္။ Erie Canal သည္ မည္သို႔မည္ပုံ ေကြ႔ေကာက္ေနသည္ မသိ။ သံတံတားႀကီးတခုေပၚမွ ေတြ႔ရျပန္သည္။ (၁) နာရီ (၁ဝ) မိနစ္တြင္ Town of Parinton ဆိုင္းဘုတ္ကို ျဖတ္ေက်ာ္သည္။ တေမာ့တေမာရွိလွေသာ ရွည္လ်ားေသာ ကုန္းမ်ားကို ေက်ာ္နင္းရ၏။ ရာသီဥတု ေကာင္းေနသျဖင့္ ေတာ္ပါေသးသည္။ မြန္းလြဲ (၂)နာရီထိုးရန္ (၁ဝ)မိနစ္အလိုတြင္ Palmyra လမ္းႏွင့္ Valley Creek Dr. ဆုံရာတြင္ Valley Creek ဆိုင္းဘုတ္ေရွ႔၌ ယေန႔အဖို႔ ခရီးစဥ္ၿပီးဆုံးသည္။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၄၆ ရက္ေျမာက္ ခရီး 46th day of 900 miles for Long March

Rochester City သို႔ေရာက္ၿပီ

(၄၆) ရက္ေျမာက္ေန႔ (ဇူလိုင္လ ၂ဝ၊ ၂ဝဝ၉)

နံနက္ (၉)နာရီတြင္ စတင္ထြက္ခြာသည္။ စိမ္းစိုေသာေတာေတာင္ရွိ၏။ ညဳိ႔မႈိင္းေသာ ေတာအုပ္မ်ားကို ေတြ႔ရသည္။ တခ်ဳိ႔ေနရာမ်ားတြင္ ေတာအုပ္ထဲအိမ္ေလးမ်ားကိုေတြ႔ရသည္။ သာယာေသာ ပတ္ဝန္းက်င္ ရွိသည္။ ၿမဳိ႔ႏွင့္နီးကပ္ေသာေၾကာင့္လားမသိ လမ္းတေလွ်ာက္ လူေနအိမ္ေျခမ်ားစိပ္၍လာသည္။ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ရွိပါ၏။

(၁ဝ) နာရီတြင္ ခဏနားၾကသည္။ ရာသီဥတုသည္ ပကတိၾကည္လင္၏။ ဤသို႔ေသာ ၾကည္လင္မႈမ်ဳိးသည္ တျဖည္းျဖည္း ပူလာမည့္သေဘာျဖစ္၏။ ခ်ီတက္ၿပီးသိပ္မၾကာခင္ပင္ ခရီး (၄)မိုင္ခန္႔ေရာက္လွ်င္ ေခြၽးၿပိဳက္ၿပဳိက္ ထြက္၏။ (၁ဝ)နာရီခြဲတြင္Union St ႏွင့္ Stottle Rd ဆုံရာ မီးပြိဳင့္ကိုေက်ာ္သည္။ ၿမဳိ႔ကေလး ျဖစ္ေသာ္လည္း ဤေနရာတြင္ေတာ့ မဆိုးလွပါ။ လမ္းခြရွိ ဓါတ္ဆီဆိုင္မ်ား၊ တျခားေသာဆိုင္မ်ား၊ ေစ်းတန္းမ်ားျဖင့္ သိုက္သိုက္ၿမဳိကၿမဳိက္ရွိ၏။ လူေနရပ္ကြက္မ်ား ပို၍ပို၍ေတြ႔လာရသည္။ တခ်ဳိ႔အိမ္မ်ားက လွမ္း၍ႏႈတ္ဆက္ အားေပးၾကသည္။ ကားမ်ားမွ ဟြန္းတီး၍ ႏႈတ္ဆက္အားေပးသည္။ ခ်ီတက္ရင္း လမ္းတေလွ်ာက္တြင္ ေသသပ္ေသာ ရပ္ကြက္မ်ားကိုေတြ႔ရသည္။

(၁၁) နာရီတြင္ E 33 A လမ္းမေပၚရွိ Chilli Rd ႏွင့္ Orange Tree Circle လမ္းဆုံရာတြင္ ေခတၱနားၾကသည္။ (၁၁) နာရီခြဲတြင္ Town of Chilli ဆိုင္းဘုတ္ကို လွမ္းျမင္ရသည္။ ၿမဳိ႔ဝင္ဝင္ခ်င္း စည္ကားေသာ Shopping Center မ်ားကို ျဖတ္ေက်ာ္ရသည္။ ၿမဳိ႔တြင္းသို႔ျဖတ္ေသာ္ သစ္ပင္သစ္ရိပ္တို႔ အုံ႔အုံ႔ဆိုင္းဆိုင္းျဖင့္ လွပေသာ ရပ္ကြက္မ်ားကိုေတြ႔ရသည္။ ေနသည္အလြန္ပူလာ၏။ ယေန႔လမ္းေလွ်ာက္ပုံမွာ တနာရီေလွ်ာက္ၿပီးတိုင္း တႀကိမ္နားေသာ စေကးျဖစ္သည္။

(၁၂) နာရီ၊ မိနစ္ (၄ဝ) တြင္ Chestnut လမ္းရွိ Chilli Fire Dept. ေဘးတြင္ ေခတၱနား၍ ေန႔လည္စာ စားၾကသည္။ ထိုစဥ္ လူတေယာက္ ကားတစီးျဖင့္ေရာက္လာၿပီး ေရလွဴပါသည္။ Radio Shack တြင္ လုပ္ကိုင္ ေနသူတဦးျဖစ္သည္ဟုဆို၏။ ခရီးရွည္အဖြဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္လာသည္ကို သူေတြ႔ရေၾကာင္းေျပာျပသည္။ (၆)မိုင္ခန္႔အေဝးကို တကူးတက လိုက္လာျခင္းျဖစ္၏။

ဆက္လက္ထြက္ခြာၾက၏။ (၁)နာရီ (၁၅)မိနစ္ အခ်ိန္တြင္ Town of Gates ဆိုင္းဘုတ္ကို ေက်ာ္ျဖတ္သြား သည္။ Chilli Ave ႏွင့္ Renouf လမ္းဆုံရာတြင္ ခဏနားၾကသည္။ ထုိေနရာသည္ Rochester ၿမဳိ႔လယ္သုိ႔ ေရာက္ရန္ (၃)မိုင္ခြဲ လိုပါေသးသည္။ နားၿပီးေနာက္ မြန္းလြဲ (၂)နာရီ (၁ဝ) မိနစ္တြင္ ျပန္လည္ထြက္ခြာၾက၏။ သိ္ပ္မၾကာမီ သားအမိႏွစ္ဦးကိုေတြ႔ရသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ကိုေတြ႔ရာလမ္းတဘက္မွ ျဖတ္ကူးလာပါသည္။ ေန႔လည္စာအတြက္ ကမ္းလွမ္းပါ၏။ စားၿပီးေၾကာင္းေျပာျပေသာ္လည္း ယခု ဆာေနပါက Subway သို႔လွမ္း၍ အေၾကာင္းၾကားေပးမည္ဟုဆိုပါသည္။ လက္ကမ္းစာေစာင္ကို ေပးလိုက္ရာ အလွဴေငြပို႔ရန္္ ဖုန္းနံပါတ္၊ Blog စသည္တို႔ကို မွတ္သြားပါသည္။ ဤအမ်ဳိးသမီးသည္ Subway ဆိုင္ပိုင္ရွင္ျဖစ္ဟန္တူသည္။ ဆက္လက္၍ ေလွ်ာက္လာရာ ဆိုင္အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိေသာ Shopping Center တခုကို ေတြ႔ရသည္။

အေမရိကန္ျပည္တြင္းစစ္အတြင္း အေရးႀကီးလွေသာ Canal ကို ျဖတ္ေက်ာ္သည္။ ထ႔ိုေနာက္ (၁ဝ)မိနစ္ ဆက္ေလွ်ာက္လွ်င္ Rochester City သို႔ စတင္ဝင္ေရာက္သြားပါသည္။ တနာရီေလွ်ာက္လိုက္ ခဏနားလိုက္ ျဖင့္ ရွည္လ်ားလွေသာရပ္ကြက္တခုကို ျဖတ္ေက်ာ္ရသည္။ လူအမ်ဳိးမ်ဳိးေတြ႔ရသည္။ တခ်ဳိ႔တို႔က ေလးေလး စားစားႏႈတ္ဆက္ၾကသည္။ တခ်ဳိ႔တို႔က မိုင္ (၉ဝဝ)ဆိုင္းဘုတ္ကိုၾကည့္၍ အံ့ၾသေနသည္။ တခ်ဳိ႔က ေနာက္ေျပာင္ က်ီစယ္ၾကသည္။ ဤလမ္းေၾကာတြင္ လက္ကမ္းစာေစာင္အေတာ္မ်ားမ်ား ေဝလိုက္ရပါသည္။ ႀကီးမားလွေသာ Kodak ကုမၸဏီႀကီးတခုကိုေတြ႔ရသည္။ ေရာက္ခါနီးမွ လမ္းမွားသျဖင့္ တေကြ႔ျပန္ေကြ႔လာရ၏။ ညေန (၄)နာရီတြင္ State လမ္းႏွင့္ Main လမ္းဆုံရာ ၿမဳိ႔လယ္ေခါင္တြင္ ရပ္နားလိုက္ၾကသည္။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

Buffalo ၿမိဳ ႔က အာဇာနည္ေန႔ႏွင့့္ ခရီးရွည္ခ်ီတက္သူမ်ား

၆၂ ႏွစ္ေျမာက္ အာဇာနည္ေန႔အခမ္းအနားကို Buffalo ၿမိဳ ႔ခံမ်ားႏွင့္အတူ မိုင္ ၉၀၀ ခရီးရွည္ခ်ီတက္ေသာရဲေဘာ္မ်ား စုေပါင္း၍ က်င္းပခဲ့ၾက

ဇူလိုင္ ၁၈ ရက္၊ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္

အာဇာနည္ေန႔ အခမ္းအနားတြင္ မိန္႔ၾကားေနေသာ ဆရာေတာ္ ဦးပညာေဇာတ

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးရွည္ခ်ီတက္အဖြဲ႔မွ ရဲေဘာ္ေမာင္ေမာင္တိတ္

Buffalo ၿမိဳ ႔မွ ရဲေဘာ္ ေက်ာ္၀ဏ

အခမ္းအနားသို႔ တက္ေရာက္လာေသာ ျမန္မာျပည္သားမ်ား

အခမ္းအနားအၿပီး တက္ေရာက္လာေသာ ဆရာေတာ္မ်ားႏွင့္ ခရီးရွည္ခ်ီတက္သူမ်ား အမွတ္တရ

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၄၅ ရက္ေျမာက္ေန႔ 45th day of 900 miles for Long March

ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၄၅)ရက္ေျမာက္
(ဇူလိုင္လ ၁၉၊ ၂ဝဝ၉)

နံနက္ (၁ဝ) နာရီခြဲတြင္ မေန႔က ရပ္နားခဲ့ရာ E 33 A လမ္းေပၚရွိ Millerလမ္းမွစတင္သည္။ ေတာလမ္း ေတာင္လမ္းတို႔သာျဖစ္၏။ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ရွိလွ၏။ ကားအသြားအလာသိပ္မေတြ႔ရပါ။ စိမ္းစိုေသာ ေျပာင္းခင္းမ်ား၊ ႐ိုးျပတ္ေတာလယ္ကြင္းမ်ားကိုသာ အမ်ားစုေတြ႔ရသည္။ (၁၂)နာရီထိုးရန္ (၁၅)မိနစ္ အလိုတြင္ ေခတၱနားၾကသည္။ ဆက္လက္ခ်ီတက္ရာ (၁၂)နာရီ (၅)မိနစ္တြင္ စက္ဘီးသမားစုံတြဲကို ေတြ႔ရသည္။ လွမ္း၍ႏႈတ္ဆက္သည္။ ဓါတ္ပုံ႐ိုက္ခြင့္ေတာင္းၿပီး ဓါတ္ပုံ႐ိုက္သည္။ အားေပးပါ၏။

(၁၂)နာရီ (၁ဝ)မိနစ္တြင္ Welcome to Bergen ဆိုင္းဘုတ္ကိုေတြ႔ရသည္။ လမ္းေတာက္ေလွ်ာက္ အထူး ေျပာင္းလဲသြားျခင္းမရွိပါ။ (၁၂)နာရီခြဲတြင္ ေခတၱနား၍ ေန႔လည္စာစားၾကသည္။ ေနသည္ ပူလာပါ၏။ ေန႔လည္ (၁)နာရီတြင္ ဆက္လက္ထြက္ခြာၾကသည္။ မြန္းလြဲ (၂)နာရီတြင္ Monore County သို႔ ေရာက္သည္။ E 33 A လမ္းေပၚတြင္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ယခုအခါ Bergen ၿမဳိ႔မွထြက္ၿပီး တမိုင္ေဝးေသာ ေနရာတြင္ျဖစ္ပါသည္။

ထူးျခားမႈမရွိလွေသာ လမ္းေၾကာင္းႀကီးျဖစ္ပါသည္။ ေခတၱနားလိုက္၊ ေလွ်ာက္လိုက္ျဖင့္ ခ်ီတက္ရင္း Riga ၿမဳိ႔သို႔ ေရာက္ရွိသြားသည္။ ညေန (၃)နာရီတြင္Chili Riga Central လမ္းႏွင္ ့Lentine Dr. လမ္းဆုံရာတြင္ ယေန႔ အဖို႔ကို အဆုံးသတ္လိုက္ၾကသည္။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၄၄ ရက္ေျမာက္ေန႔ 44th day of 900 miles for Long March

သံဃာေတာ္မ်ား ဦးေဆာင္ခ်ီတက္ျခင္း
၄၄ ရက္ေျမာက္ေန႔ (ဇူလိုင္လ ၁၇ ရက္၊ ၂ဝဝ၉)

ယေန႔တြင္ ျမန္မာျပည္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လြတ္ေျမာက္ေရး ခရီးရွည္အဖြဲ႔သည္ သံဃာေတာ္မ်ားကို အမွဴးထားလ်က္ခ်ီတက္၏။ နံနက္ (၁ဝ)နာရီထိုးရန္ (၁ဝ)မိနစ္အလိုတြင္ မေန႔က ရပ္နားခဲ့ေသာ West Batavia ရြာကေလးမွ စတင္လိုက္သည္။ ေရွေျပးမွာ ရဲေဘာ္ေက်ာ္ရွိန္၊ ထိုေနာက္ဦးပညာေဇာတ (သံဃာ့တပ္ေပါင္းစု ျပည္ပတာဝန္ခံ၊ ေရႊဝါေရာင္ေက်ာင္း၊ ယူတီကာၿမဳိ႔)၊ ဦးစႏၵိမာ (ဖို႔ဝိန္း)၊ အရွင္စႏၵာသာရ (ဖို႔ဝိန္း)၊ ဘတ္ဖလိုးၿမဳိ႔ဆရာေတာ္ဦးနႏၵဝံသ၊ ထို႔ေနာက္ လမ္းေလွ်ာက္ရဲေဘာ္မ်ား စသည္ျဖင့္ စီတန္းလ်က္ခ်ီတက္ၾကသည္။

သံဃာေတာ္မ်ားသည္ သာသနာ့အလံကိုထမ္းလ်က္၊ ခရီးရွည္အဖြဲ႔ႀကီးသည္ သကၤန္းဝါဝါ၊ ခြပ္ေဒါင္းဝါဝါ တို႔ျဖင့္ အေရွ႔ဆီသို႔ ဦးတည္လ်က္။ နဘံမိုး၌ အလံမ်ဳိးစုံတို႔သည္ တလူလူလြင့္လ်က္။ အာကာသည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏အလာကို ေကာင္းစြာဆီးႀကဳိ၏။ သက္ေတာင့္သက္သာ ရာသီဥတုရွိ၏။ ထိုသာယာေသာေန႔၌ သံဃာအေပါင္းဦးေဆာင္လ်က္ ျမန္မာျပည္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လြတ္ေျမာက္ေရး ခရီးရွည္အဖြဲ႔သည္ Batavia City ဆီသို႔ ေရွး႐ႈႏွင္လ်က္ရွိ၏။

စတင္ခ်ီတက္ၿပီး ခဏၾကာလွ်င္ အဖြားႀကီးတဦးသည္ လမ္းေဘးတြင္ကားရပ္လ်က္၊ ကားေပၚမွဆင္းကာ အေသအခ်ာဓါတ္ပုံ႐ိုက္ယူသည္။ ဝါဝါသကၤန္းျဖင့္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားကို ေတြ႔ရလွ်င္ ျမန္မာျပည္ကို တန္း၍သိသူမ်ားရွိၾကပါသည္။ လမ္းေလွ်ာက္သမားမ်ားသက္သက္ ေလွ်ာက္ေသာေန႔မ်ားတြင္ လမ္းတြင္ တခါတရံ ဆိုင္းဘုတ္ကိုလွည့္၍ျပရသည္မ်ားရွိ၏။

(၁၁)နာရီ၊ မိနစ္အနည္းငယ္တြင္ ေခတၱရပ္ဆိုင္းၾကသည္။ ဖို႔ဝိန္းၿမဳိ႔မွ သံဃာမ်ားက ခရီးဆက္ရန္ရွိေသးသျဖင့္ ဤေနရာအထိသာ ကူညီခ်ီတက္ႏိုင္ၾကသည္။ သံဃာမ်ား ဆြမ္းပင္ မစားၾကပါ။ ေရႊဝါေရာင္ဘုန္းေတာ္ႀကီးႏွင့္ ဘတ္ဖလိုးၿမဳိ႔ဆရာေတာ္တို႔ ဆက္လက္အမွဴးျပဳလ်က္ခ်ီတက္ၾကသည္။ ဆက္ေလွ်ာက္ၿပီးခဏၾကာလွ်င္ အဖိုးႀကီးတဦး ကားျဖင့္လိုက္လာၿပီး ဓါတ္ပုံ႐ိုက္သည္။ တခါတရံ အမွတ္တမဲ့႐ိုက္သြားေသာ္လည္း သတင္းစာတြင္ ပါေနတတ္သည္။

(၁၁) နာရီ (၂ဝ) မိနစ္တြင္ City of Batavia သို႔ခ်ဥ္းနင္းဝင္ေရာက္သြားၾကသည္။ (၁၁)နာရီခြဲတြင္ သတင္းေထာက္တဦးေရာက္လာကာ သတင္းေမးျခင္း၊ အမည္မ်ားေရးမွတ္ျခင္း၊ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေၾကာင္း၊ စစ္အာဏာရွင္အေၾကာင္းမ်ား ေမးျမန္းျခင္း၊ မွတ္တမ္းေရးျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္သည္။ ေမးျမန္းသည္မွာ စုံလင္ေနပါ၏။ Batavia ၿမဳိ႔အေျခစိုက္ The Dailt News သတင္းစာမွ ျဖစ္ပါသည္။ Batavia Industrial Park အမည္ရွိ အေဆာက္အအုံအေရွ႔ Industrial လမ္းႏွင့္ Pearl လမ္းဆုံရာ အနီးတြင္ ေစာင့္၍ေမးျမန္းသည္။ ဤေနရာတြင္ပင္ ေခတၱနားသလိုျဖစ္သြားသည္။ ၎သတင္းေထာက္ မလာခင္ ဓါတ္ပုံဆရာတဦးသည္ လမ္းမွျဖတ္ေစာင့္၍ တင္ႀကဳိဓါတ္ပုံ႐ိုက္ၿပီး လူဦးေရကိုေမးျမန္းသြားခဲ့သည္။

သို႔ျဖင့္ ခ်ီတက္ရင္းခရီးရွည္အဖြဲ႔သည္ ၿမဳိ႔လယ္ကိုျဖတ္ေလွ်ာက္ၾကသည္။ City Hall ကိုေက်ာ္ျဖတ္ၾက၏။ စည္ကားေသာၿမဳိ႔ျဖစ္ပါသည္။ ၿမဳိ႔၏လကၡဏာမ်ားျပည့္စုံလွ၏။ ၿမဳိ႔အဝင္ဆိုင္းဘုတ္တြင္ ထူးဆန္းစြာ ေဖၚျပထားသည္မွာ ဤၿမဳိ႔သည္ ဇူလိုင္ ၂၅၊ ၂ဝဝ၁ ခုႏွစ္တြင္ နယူးေယာက္ျပည္နယ္၏ ၿမဳိ႔ေတာ္ (၁)ရက္တာ ျဖစ္ခဲ့သည္ဟူ၏။ ေကာင္းေလစြ။ ျမန္မာျပည္ကို လြတ္လပ္ေရးတရက္ေလာက္ေပးပါ။ ထမင္းဝေအာင္ စားခြင့္ျပဳပါ။ မိမိ၏အိုးအိမ္ကို ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ေပးပါ။ အေၾကာက္အလန္႔ကင္းစြာ အိပ္စက္အနားယူခြင့္ျပဳပါ။ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။ တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္မင္းလုပ္ေသာသူ ကိုယ္တိုင္ ဘယ္ပုံ ဘယ္ခ်ိန္အသက္ေပ်ာက္မည္နည္းဟု ယင္းအခ်ိန္ကို ေန႔ေန႔ညည ပူပန္ေနရဟန္တူ၏။

ၿမဳိ႔လယ္ကိုျဖတ္ေလွ်ာက္ရင္း (၁၂)နာရီထိုးၿပီး (၁၅)မိနစ္တြင္ ပုဂၢဳိလ္ႏွစ္ဦး ရပ္ေစာင့္ၿပီး ဓါတ္ပုံ႐ိုက္ျခင္း၊ ေမးျမန္းျခင္းမ်ားကို ျပဳသည္။ တဦးမွ အလြန္ေပ်ာ္ရႊင္တတ္ေသာသူျဖစ္၏။ က်န္တဦးမွာ တရားသူႀကီး တဦးျဖစ္သည္။ အမည္မွာ J. Grasso ျဖစ္၏။Genesee County Legislature ျဖစ္ပါသည္။ ထိုသို႔ေတြ႔ရသူမ်ား တြင္ တခ်ဳိ႔သူမ်ားက ကဒ္ျပားေလးမ်ား ေပးခဲ့တတ္၏။

ၿမဳိ႔ကိုျဖတ္စဥ္ တခ်ဳိ႔ ထူးဆန္းသလိုၾကည့္ၾက၏။ ဘုန္းႀကီးလည္းပါ၏။ စစ္အဝတ္လည္းပါ၏။ အရပ္ဝတ္လည္း ပါ၏။ အလံတို႔မွာမ်ဳိးစုံေနသည္ျဖစ္ရာ ထူးဆန္းေကာင္းထူးဆန္းေနေပလိမ့္မည္။ ယူနီေဖါင္းဝတ္ထားသျဖင့္ လက္ရွိအမႈထမ္းေနပါသေလာဟု ေမးသူမ်ားရွိသည္။ သတင္းေထာက္ကိုယ္တိုင္ကလည္း ဤသို႔ပင္ေမးခဲ့သည္။ တခ်ဳိ႔လူမ်ား လက္ျပႏႈတ္ဆက္ၾကသည္။ တခ်ဳိ႔ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္သည္။ (၁)နာရီထိုးရန္ (၁ဝ)မိနစ္အလိုတြင္ အမ်ဳိးသမီးတဦးေရတိုက္၏။ ေမတၱာပို႔၏။ ေရဗူးေလးမ်ားကိုယ္စီေဆာင္လ်က္ ဆက္ေလွ်ာက္ၾက၏။ သခ်ဳႋင္းတခုေရွ႔သို႔ေရာက္လွ်င္ ေခတၱနားၾကသည္။

နားစဥ္ ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႔ အဆာေျပစားသူစားၾကသည္။ သံဃာမ်ားမွာ ဆြမ္းမစားဘဲ ဇြဲႏွင့္ေလွ်ာက္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ (၁)နာရီ (၁ဝ)မိနစ္တြင္ ျပန္လည္ခ်ီတက္ၾကသည္။ သခ်ဳႋင္းကိုလြန္သည္ႏွင့္ Batavia ၿမဳိ႔မွ ထြက္ခြာသြားၿပီ ျဖစ္၏။ ၿမဳိ႔မွထြက္လွ်င္ က်ဲပါးေသာေတာလမ္းကိုေလွ်ာက္ရ၏။ တကုန္းတက္တကုန္းဆင္း၊ တံတားေက်ာ္၊ လြင္ျပင္ျဖတ္ စသည္ျဖင့္ခ်ီတက္ၾက၏။ နာရီဝက္ခန္႔ေလွ်က္ၿပီးေသာ္ အိမ္တအိမ္မွ မိသားစုမ်ားထြက္၍ ႀကဳိဆိုႏႈတ္ဆက္ၾက၏။ ေထာက္ခံအားေပး၏။ ေရဗူးမ်ားေပး၏။ အမွတ္တရ ဓါတ္ပုံ႐ိုက္ၾက၏။

မြန္းလြဲ (၂)နာရီထိုးရန္ (၁ဝ)မိနစ္အလိုတြင္ အမ်ဳိးသမီးတဦးကားျဖင့္ေရာက္လာကာ တကူးတက လမ္းကူးလာၿပီး ရပ္ေစာင့္ကာ ဘယ္ရီသီးမ်ားလက္ေဆာင္ေပးပါသည္။ တဦးခ်င္းစီကို ရပ္ေစာင့္၍ ႏႈတ္ဆက္ပါသည္။ အမည္မွာ Karinkovach Allen ျဖစ္၏။ အလြန္ၿငိ္မ္းခ်မ္းေသာအမ်ဳိးသမီး ျဖစ္ပါသည္။ ခရီးစဥ္ဆုံးခါနီးအခ်ိန္ ေလအေဝွ႔တြင္ မိုးေပါက္ေလးမ်ား တခ်က္တခ်က္ပါလာ၏။ ထ႔ိုေနာက္အနည္းငယ္ ရြာစျပဳလာပါသည္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားမွာ စိုေသာသကၤန္းျဖင့္ေလွ်က္ေနၾက၏။ သံဃာအမွဴးရွိေသာ ခရီးရွည္အဖြဲ႔သည္ (၂)နာရီတြင္ ယေန႔ခရီးကို အဆုံးသတ္လိုက္ၾကသည္။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မေႏွး.. ယခု အေလးျပဳၾကစို႔

၆၂ ႏွစ္ေျမာက္ အာဇာနည္ေန႔ ေၾကညာခ်က္

Statement for 62nd anniversary of Martyrs Day by Long March and Hunger Strike for Free Burma and Daw Aung S...