၂၁ ႏွစ္ေျမာက္ (၈၈၈၈) ရွစ္ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံုေန႔ ေၾကညာခ်က္ ၄/၂၀၀၉

Statement 8888

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၆၁ ရက္ေျမာက္ခရီး 61st day of 900 miles for Long March

ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၆၁) ရက္ေျမာက္
ၾသဂုတ္လ (၅) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

နံနက္ (၉) နာရီ (၅) မိနစ္တြင္ မေန႔ကရပ္နားခဲ့ရာ Eaton ၿမဳိ႔၊ Westcott လမ္းမွ စတင္ထြက္ခြာသည္။ ရာသီဥတုသည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔လမ္းေလွ်ာက္သမားမ်ားဘက္ကျဖစ္၏။ ေနသည္ မပြင့္ပါ။ မပြင့္သည့္အျပင္ ေျမာက္ျပန္ေလသည္ ေစာစီးစြာေရာက္ရွိေနပုံပါ။ အနည္းငယ္ေအးသလိုပင္ရွိ၏။ လမ္းေလွ်ာက္ေကာင္းမည့္ အေနအထားျဖစ္ပါသည္။ ႏိုးထလႈပ္ရွားေနသူမ်ားသည္ ယေန႔၏ထူးျခားမႈျဖစ္ေသာ ခရီးရွည္အဖြဲ႔ကို ၾကည့္ရႈေနၾက၏။ ဤနယ္ေျမတြင္ ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ အမွန္၌ သူစိမ္းတရံစာမ်ားသာျဖစ္ပါ၏။ ဤၿမဳိ႔သည္လည္း ေရွးအတီေတက ႏိုင္ငံျခားသားမ်ား (ဥပမာ ဂ်ာမန္၊ ျပင္သစ္ စေသာ) လူမ်ဳိးတို႔ အေျခခ်တည္ေဆာက္ခဲ့သည္ဟု ယူဆစရာျဖစ္၏။

ထူးျခားေသာအဖြဲ႔အစည္း၊ ထူးျခားေသာဆက္ဆံပုံတို႔ကို ေထာက္႐ႈျခင္းျဖင့္ ၿမဳိ႔တကာတုိ႔တြင္ ေတြ႔ရွိရသည္တို႔ႏွင့္ျခားနားမႈတစုံတရာကို ေတြ႔ရွိရသည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အထက္ပါကဲ့သို႔ယူဆရျခင္းျဖစ္၏။ (၉) နာရီ (၁၅) တြင္ Hatch Lake ေရကန္သို႔ေရာက္ရွိသည္။ ေနခ်င့္စဖြယ္ရွိေသာ အသြင္အျပင္ျဖစ္ပါ၏။ ေရကန္ေစာင္း ကန္ေဘာင္တြင္ အိမ္ကေလးမ်ား အမ်ားအျပားေတြ႔ရသည္။ ေရကန္ေဘးေန လူတန္းစား တို႔ျဖစ္ပါ၏။ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းရွိမႈကို ခံစားရသည္။ အိမ္ေနာက္ေဖး ေစ်းဆိုင္မတည္ဘဲ ေရကန္ႀကီးျဖစ္ေနပါ၏။ ေစာေစာစီးစီး တခ်ဳိ႔လူမ်ား ေရကန္ထဲတြင္ ေလွကေလးစီးရင္း ငါးမွ်ားေနၾကသည္။

ေရကန္ေဘးေနအိမ္တအိမ္မွ လူႏွစ္ဦးလွမ္း၍ႏႈတ္ဆက္သည္။ ေန႔စဥ္ဓူဝအလုပ္ကို လုပ္ေနရင္းက ႏႈတ္ဆက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏လႈပ္ရွားမႈကို အနည္းအက်ဥ္းေမးျမန္း၏။ အလွဴေငြလက္ခံပါသလားဟု ေမးျမန္းၿပီး ေငြ (၂ဝ) လွဴဒါန္းပါသည္။ ေစာေစာစီးစီး ကံေကာင္းျခင္းလက္ေဆာင္ပါ။ လက္မွတ္လည္းထိုးေပးပါ သည္။ ဘုရားသခင္၏ ေကာင္းခ်ီးကိုလည္းေပးပါသည္။ ေရကန္ရပ္ကြက္ကို ဆက္လက္၍ ခ်ီတက္ၾက၏။ သိပ္မၾကာခင္ လူႏွစ္ဥ္ီးကို ထပ္မံေတြ႔ရသည္။ လက္ကမ္းစာေစာင္မ်ားကို ေဝလိုက္ပါသည္။

ရွည္လ်ားေသာေရကန္ကို ႐ႈရင္းပင္ ဆက္လက္ေလွ်ာက္ၾက၏။ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ေကာင္းလွေသာ ရပ္ကြက္ေလးတခုျဖစ္ပါသည္။ (၁ဝ) နာရီထိုးရန္ ဆယ္မိနစ္အလိုတြင္ West Eaton ဆိုင္းဘုတ္ကို ေတြ႔ရသည္။ ေတာၿမဳိင္စြန္းသို႔ တဖန္ေရာက္ရွိျပန္၏။ (၁ဝ) နာရီခြဲခါနီးခ်ိန္တြင္ ေခတၱနားၾက၏။ မေန႔ညက မိုးရြာခဲ့ဟန္တူပါ သည္။ ေတာေတာင္မ်ား၊ စိုက္ခင္းမ်ားသည္ ေတာနံ႔ေတာင္နံ႔၊ ေျမသင္းနံ႔ကို ေဆာင္ၾက၏။ ပန္းသီးအ႐ိုင္း ပင္မ်ားမွာ လမ္းေတာက္ေလွ်ာက္တြင္ ဟိုနားေတြ႔လိုက္ သည္နားေတြ႔လိုက္ျဖစ္ပါ၏။ ေတာလမ္္း ကုန္းတန္းမ်ားတြင္ အိမ္ေလးမ်ားမွာလည္း ဟိုနားတေဆာင္၊ သည္နားတေဆာင္ပင္။

(၁၁) နာရီထိုးခါနီးအခ်ိိန္တြင္ ရြာလယ္လမ္းဆုံတခုသို႔ေရာက္လာ၏။ ႏႈတ္ဆက္အားေပးမႈမ်ားရွိပါသည္။ မဆိုးေသာရြာကေလးပါ။ အိမ္မ်ားမွလည္းေကာင္း၊ ကားမ်ားမွလည္းေကာင္း လွမ္း၍ ႏႈတ္ဆက္အားေပးၾက၏။ အိမ္တအိမ္မွ မိသားစုတခုကလည္း ကြၽႏု္ပ္တို႔အဖြဲ႔ကို စိတ္ဝင္စားသျဖင့္ေမးျမန္းပါသည္။ ရဲေဘာ္ကေဘာယူက ရွင္းလင္းေျပာဆိုပါသည္။ ကုလသို႔တင္ျပမည့္စာတြင္ လက္မွတ္ထိုးေပးၾကပါသည္။ ရြာတန္းကေလးကို ျဖတ္ေလွ်ာက္ၾက၏။

သို႔ျဖင့္ (၁၂) နာရီထိုးခါနီးခ်ိန္တြင္ Upper Lelands Pond ေရအိုင္သို႔ေရာက္ရွိသည္။ ငါးမွ်ားျခင္း၊ အနားယူျခင္း စေသာကိစၥမ်ားျပဳရန္ အပန္းေျဖစခန္းျဖစ္ပါသည္။ သာယာေသာၾကာအိုင္တခုျဖစ္ပါ၏။ လမ္းႏွစ္ဖက္စလုံးတြင္ ရွိၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။ တခ်ဳိ႔လူမ်ားမွာ ငါးမွ်ားေနၾက၏။ တခ်ဳိ႔လူမ်ားမွာ ေလမႈတ္ငါးမွ်ား ေလွကို တပ္ဆင္ေနသည္။ ဤေနရာအရပ္တြင္ ၾကာပန္းၾကာခင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ေဗဒါကို လည္းေကာင္း ေတြ႔ရျခင္း မွာ ကြၽႏု္ပ္အဖို႔မွာအထူးေက်နပ္ဖြယ္ရာျဖစ္ေတာ့သည္။ ေရဇလာတြင္ ေရႊၾကာႏွင့္ ေဗါတို႔ရွိေသာ ဤေရကန္တြင္ တေနကုန္ေအာင္ေနလိုက္ခ်င္ပါ၏။ သို႔ေသာ္ေရွ႔ခရီးက ဆက္ရဦးမည ္မဟုတ္ေလာ။

ကြၽႏု္ပ္တို႔လမ္းေလွ်ာက္သမားမ်ားသည္ သံေယာဇဥ္နည္းပါးလွသူမ်ားျဖစ္ပါ၏။ ႏွစ္သက္ဖြယ္ရွိလွေသာ ျမၾကာအိုင္ကို မၾကာမတင္တြင္ပင္ခြဲခြာ၍ ဆက္လက္ခ်ီတက္ၾကပါ၏။ (၁၂) နာရီခြဲခါနီးအခ်ိန္တြင္ Town of Madison ဆိုင္းဘုတ္ကို လွမ္းေတြ႔ရ၏။ ေျပာင္းခင္းမ်ားျဖင့္ အတိၿပီးေသာနယ္ေျမျဖစ္ပါသည္။ လမ္းခြဲရွိေသာ လမ္းမႀကီးျဖစ္ပါသည္။ မၾကာမီပင္ ၿမဳိ႔ကေလးတြင္းသို႔ ဝင္ေရာက္သြားပါ၏။ ၿမဳိ႔ကေလးသည္ ေရွးေဟာင္းပစၥည္း ေရာင္းေသာဆိုင္မ်ားျဖင့္ ျပည့္ေနသည္။ စဝင္ကတည္းက ေတြ႔ေနရသည္မွာ ေတာက္ေလွ်ာက္ျဖစ္ပါ၏။

(၁) နာရီထိုးရန္ (၁ဝ) မိနစ္အလိုတြင္ ၎ၿမဳိ႔ကေလး၏ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းေရာင္းေသာဆိုင္တဆိုင္ေရွ႔တြင္ ယေန႔အဖို႔ ရပ္နားၾကသည္။ အေရးထဲလမ္းေၾကာင္းမွားေနသည္ဟု မွတ္တမ္းကားကဆိုသည္။ ၿမဳိ႔တြင္းသို႔ ဝင္ရမည္မဟုတ္ဘဲ ၄၆ လမ္းအတိုင္းေကြ႔သြားရမည္ျဖစ္ပါသည္။ တမိုင္ခြဲခန္႔ေက်ာ္သြားျခင္းျဖစ္သည္။ ထူးျခားလွေသာၿမဳိ႔ကေလးမွ မနက္ျဖန္ျပန္ထြက္ရဦးမည္ျဖစ္သည္။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၆၀ ရက္ေျမာက္ေန႔ခရီး 60th day of 900 miles for Long March

ခရီးခရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၆ဝ) ရက္ေျမာက္
ၾသဂုတ္လ (၄) ရက္၊ ၂ဝဝ၉

မေန႔က ရပ္နားခဲ့ရာ ကုန္းေကြ႔မွ စတင္ခ်ီတက္သည္။ ေနလုံးသည္ အၿပဳံးျဖင့္ႀကဳိ၏။ သာယာေသာေန႔ ျဖစ္ပါသည္။ (၁ဝ)နာရီခြဲတြင္ Georgetown ရြာတြင္းသို႔ဝင္ေရာက္သည္။ ဝင္သည္ႏွင့္ ေက်ာင္းကေလး တေက်ာင္းကို ေတြ႔ရသည္။ စည္စည္ကားကားရွိ၏။ နံနက္ေနျခည္တြင္ လႈပ္လႈပ္ရွားရွားရွိေသာရြာကေလးသည္ လြမ္းစရာပါ။ ရြာႏွင့္တူေသာရြာကေလးျဖစ္ပါ၏။ ေပ်ာ္စရာေကာင္းေသာရြာကေလးပါ။ ဤရြာကေလးသည္ သက္တမ္းအားျဖင့္ ၾကာျမင့္လွၿပီထင္၏။ တခ်ဳိ႔ေသာအိမ္မ်ားမွာအိုမင္းလွၿပီျဖစ္ပါသည္။

အိမ္ေလးမ်ားမွာ တအိမ္ႏွင့္တအိမ္တခ်ဳိ႔ေနရာတြင္ နီးနီးကပ္ကပ္ရွိ၏။ ေတာင္တလုံးအိမ္တေဆာင္မဟုတ္ပါ။ တခ်ဳိ႔ေတာင္ကုန္းေလးမ်ားတြင္ အိမ္ေလးမ်ားကို အစုစုေတြ႔ရသည္။ တခ်ဳိ႔အိမ္မွလူမ်ား ဓါတ္ပုံထြက္႐ိုက္ပါသည္။ လက္ကမ္းစာေစာင္မ်ား ေဝျဖစ္ပါသည္။ ဤရြာေလးတြင္ လမ္းဆုံတေနရာ၌ ခဏနားၾကသည္။ နားေနစဥ္ အဖြားႀကီးတဦး ျဖတ္သြားရင္း ႏႈတ္ဆက္၏။ တေန႔က မိုးထဲေရထဲလမ္းေလွ်ာက္ေနသည္ကို သူ႔ေယာက်္ားျမင္ေတြ႔ခဲ့ေၾကာင္းေျပာျပသည္။ မိမိတိုင္းျပည္အတြက္ ယခုကဲ့သို႔ တိုက္ပြဲဝင္ေနသည္ကို ဂုဏ္ယူေၾကာင္းေျပာၾကားသည္။

(၁၁) နာရီ (၁ဝ) မိနစ္တြင္ ဆက္လက္ထြက္ခြာသည္။ လြင္ျပင္မ်ားကိုေတြ႔ရ၏။ စိုက္ခင္းမ်ားကိုေတြ႔ရသည္။ အသုံးမျပဳေတာ့ေသာ စက္႐ုံေဟာင္းတခ်ဳိ႔ကို ေတြ႔ရသည္။ ခပ္ေဝးေဝးတြင္ ကုန္းျမင့္ျမင့္က လမ္းကေလး၊ ေဘးတြင္ ျမက္ခင္းလြင္ျပင္၊ ေနာက္ခံတြင္ ေတာအုပ္စိမ္းညဳိ႔၊ စသည္စသည္ျဖင့္ ေနရာအေတာ္မ်ားမ်ားသည္ ပန္းခ်ီကားတခ်ပ္သဖြယ္။ ေတာင္ေၾကာေလးမ်ားကို တက္လိုက္ဆင္းလိုက္ေလွ်ာက္ရ၏။

အိမ္ေျခရွားပါးေသာေနရာကို ျဖတ္ေလွ်ာက္ရ၏။ (၁၂) နာရီထိုးခါနီးခ်ိန္တြင္ အိမ္တအိမ္မွပုဂၢဳိလ္တဦးထြက္၍ ေတြ႔ဆုံေမးျမန္းသည္။ လက္မွတ္လည္းထိုးေပးပါသည္။ ဓါတ္ပုံလည္း႐ိုက္၏။ အလုပ္႐ုံထဲ ေခၚသြားၿပီးေရတိုက္ပါသည္။ လက္သမားအလုပ္႐ုံျဖစ္ပါ၏။ ထိုပုဂၢဳိလ္သည္ ျမန္မာျပည္ကို လည္းေကာင္း၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုလည္းေကာင္း သိပုံမေပၚပါ။ သို႔ေသာ္ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ လုပ္ရပ္ကိုကား မ်ားစြာစာနာပုံရ၏။ မည္သို႔ပင္ဆိုေစ ယခုအခါ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ လက္ကမ္းစာေစာင္သည္ သူ႔လက္တြင္းသို႔ေရာက္ရွိသြားၿပီျဖစ္၏။ ေက်းလက္ေတာစြန္အနံ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေရာက္ရွိေနၿပီျဖစ္၏။ ေကာင္းေလစြ။

(၁၂) နာရီ (၃၅) တြင္ Town of Eaton သို႔ေရာက္ရွိသည္။ ၿမဳိ႔ကေလးသို႔အဝင္ ကုန္းအတက္တြင္ ပုဂၢဳိလ္တဦး ကားေပၚမွဆင္း၍ ေစာင့္ေနပါသည္။ ထူးဆန္းသျဖင့္ ေမးျမန္းစုံစမ္းျခင္းျဖစ္သည္။ ဤသူသည္ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေၾကာင္းကို အနည္းအက်ဥ္းသိပုံရ၏။ တစုံတရာ ေျပာဆိုေဆြးေႏြးႏိုင္စြမ္းရွိပါသည္။ ဘန္ကီမြန္းထံတင္ျပမည့္စာတြင္ လက္မွတ္ထိုးေသာအခါ ပထမက လက္မွတ္ထိုးခဲ့ေသာလူ၏ လက္မွတ္ကိုေတြ႔ေသာအခါ သူ႔အေဖျဖစ္ေၾကာင္းေျပာျပသည္။ ဤသားအဖမွ အစျပဳ၍ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္းကို တၿမဳိ႔လုံးသိႏိုင္ၾကပါေစ။

(၁) နာရီထိုးရန္ (၁ဝ) မိနစ္အလိုတြင္ ပန္းခ်ီကားဆန္လွေသာ ေတာင္ေပၚၿမဳိ႔ကေလး၏ လမ္းေကြ႔တေနရာ၊ Westcott လမ္းတြင္ ယေန႔အဖို႔ကို အဆုံးသတ္လိုက္ၾကသည္။ ေကာင္းေသာေန႔ပါ။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၅၉ ရက္ေျမာက္ေန႔ ခရီး 59th day of 900 miles for Long March

Utica ၿမဳိ႔မွ ရဲေဘာ္မ်ား အားျဖည့္ခ်ီတက္ျခင္း
(၅၉) ရက္ေျမာက္ေန႔ (ၾသဂုတ္လ ၂ ရက္၊ ၂ဝဝ၉)

နံနက္ (၉) နာရီခြဲတြင္ Deruyter ရြာမွ စတင္ခ်ီတက္သည္။ မေန႔က ရပ္နားခဲ့ရာေနရာ ဤဓါတ္ဆီဆိုင္မွ အဖိုးႀကီးသည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အား လက္ျပႏႈတ္ဆက္အားေပးသည္။ ယေန႔ခ်ီတက္မႈတြင္ Utica ၿမဳိ႔မွ ရဲေဘာ္ (၄) ဦးပါဝင္အားျဖည့္ခ်ီတက္ၾကသည္။ ထုိသူတို႔မွာ ရဲေဘာ္ေဇာ္ေဇာ္၊ ရဲေဘာ္စိုးစိုး၊ ရဲေဘာ္စိုးခိုင္၊ ရဲေဘာ္ခိုင္ထက္ တို႔ျဖစ္သည္။ ရဲေဘာ္ေဇာ္ေဇာ္သည္ ျမန္မာျပည္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လြတ္ေျမာက္ေရး ခရီးရွည္ခ်ီတက္ ျခင္း Blogကို ဖန္တီးစီမံေပးေနသူျဖစ္ပါသည္။ သို႔ျဖစ္ရာ ယေန႔အဖို႔ အင္အားအေတာ္ေတာင့္တင္းသြားပါ သည္။

ေလာကဓါတ္သည္ မိုးရိပ္တို႔ျဖင့္မႈိင္းမႈန္ေန၏။ ေတာင္တန္းတို႔တြင္ ျမဴတို႔ျဖင့္ ရစ္သိုင္းေန၏။ အုံ႔ဆိုင္းေနေသာ မနက္ခင္းတြင္ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ ခရီးရွည္အဖြဲ႔သည္ ရြာကေလးမွ စီတန္း၍ ခ်ီတက္ထြက္ခြာသြား၏။ ရြာလမ္းတြင္ တခ်ဳိ႔ႏႈတ္ဆက္အားေပးၾက၏။ တခ်ဳိ႔မွာ ထူးဆန္းစြာၾကည့္ေနၾကသည္။ ရြာလမ္းကိုေက်ာ္လွ်င္ ကြင္းျပင္၊ စိုက္ခင္း၊ ေတာေတာင္ျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းထားေသာလမ္းသို႔ ဆိုက္ဆိုက္ၿမဳိက္ၿမိဳက္ေရာက္သြားပါ၏။

ကားအသြားအလာျပတ္လွေသာ လမ္းမတြင္ ခရီးရွည္အဖြဲ႔အစီအတန္းသည္ မိုးကုတ္ကုတ္၌ တေရြ႔တေရြ႔ခရီးႏွင္ေနၾက၏။ အလံမ်ဳိးစုံတို႔သည္ ျပာမႈိင္းေသာေကာင္းကင္ကို အာခံ၍ ႐ုန္းကန္ေနၾကသည္။ တဖက္တခ်က္စိုက္ခင္းမ်ား၊ လြင္ျပင္မ်ားႏွင့္ ကုန္းမို႔မို႔လမ္းေၾကာတြင္ ဤလူစုတို႔ခ်ီတက္ေနေသာ အခင္းအက်င္းသည္ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ရွိလွ၏။ ႐ုပ္ရွင္ထဲကဇာတ္ဝင္ခန္းကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနသည္။

(၁ဝ) နာရီ (၃၅) မိနစ္အခ်ိန္တြင္ ေတာအုပ္ႏွစ္ဖက္ၾကား လမ္းကေလးတြင္နင္းေလွ်ာက္ေနၾကစဥ္ ဆိုင္ကယ္စီးပုဂၢဳိလ္တဦး ျပန္ေကြ႔ၿပီးေရွ႔တြင္ရပ္ပါသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏အဖြဲ႔ကို အထူးစိတ္ဝင္စားသျဖင့္ ေမးျမန္းစုံစမ္း၏။ ယေန႔လိုက္ပါခ်ီတက္ေသာ ရဲေဘာ္ေဇာ္ေဇာ္သည္ ဤပုဂၢဳိလ္အား ျမန္မာျပည္၏ အေၾကာင္းအရပ္မ်ားကို ရွင္းလင္းေျပာဆိုပါသည္။ ရဲေဘာ္ေဇာ္ေဇာ္သည္ ရဖ်ဴဂ်ီ႐ံုးတြင္ စကားျပန္အျဖစ္ အမႈထမ္းေနသူျဖစ္၏။ ဆိုင္ကယ္ႏွင့္လာေသာ မုတ္ဆိတ္ကလည္း ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေၾကာင္း၊ လမ္းေလွ်ာက္မႈအေၾကာင္းမ်ားကို စိတ္ပါဝင္စားေနသည္ျဖစ္ရာ ေကာ္ဖီႏွင့္သၾကားေတြ႔သကဲ့သို႔ အဆင္ေျပလွ၏။ အေၾကာင္းမူ မုတ္ဆိတ္သည္ Utica ၿမဳိ႔အနီးတြင္ ေနသူျဖစ္၏။ ယင္းၿမဳိ႔တြင္ ျမန္မာျပည္သားမ်ား ရွစ္ေလးလုံးအခမ္းအနားက်င္းပရန္၊ ခရီးရွည္အဖြဲ႔ကိုႀကဳိဆိုေရးလုပ္ရန္တို႔ ရွိသျဖင့္ ထိုဆိုင္ကယ္ခရီးသြားကို တခါတည္း ဖိတ္ၾကားလိုက္ပါ၏။

လူသူခရီးသြားနည္းပါးလွေသာေဒသ၊ ေတာႀကီးမ်က္မဲတြင္ ရွားရွားပါးပါးႀကဳံေတြ႔ရေသာ ပုဂၢဳိလ္ထူးျဖစ္ပါ၏။ ေက်းဇူးတင္ရပါမည္။ အေၾကာင္းမူ ဤသို႔ေသာေတာအရပ္တြင္ ဤသို႔ေသာပုဂၢဳိလ္မ်ဳိးတေယာက္ႏွင့္ ေတြ႔ရျခင္းသည္ စည္ကားေသာၿမဳိ႔နယ္ေျမတြင္ လူမ်ားစြာကိုေတြ႔ရျခင္းထက္ ပို၍ထိေရာက္ေသာ အေၾကာင္းရွိသည္။ သူ႔ထံမွ သူ႔သူငယ္ခ်င္း၊ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားကိုပါသိေစ၍ ပင့္ဖိတ္လာေသာ္ ေကာင္းေလစြမဟုတ္ေလာ။

အမၺဳမ္သည္ ေျမဝသုန္ကို ေရမႈန္တို႔ျဖင့္ျဖန္းလိုက္၊ တခါတခါတဖြဲဖြဲေစလိုက္ျဖင့္ က်ီစယ္ေနရာ၊ (၁၁) နာရီခြဲခါနီးအခ်ိန္တြင္ မိုးသည္ သည္းကနဲရြာ၏။ အလံတမားမားျဖင့္ ခရီးရွည္သမား ပုရိသ (၈) ဦးတို႔သည္ တမဟုတ္ခ်င္း စာသူငယ္ေရစြတ္ျဖစ္ကုန္ၾက၏။ အရပ္ရွစ္မ်က္ႏွာသည္ မိုးေမွာင္တို႔ျဖင့္ မႈိင္းမႈိင္းရီရီျဖစ္၏။ မိုးေဖြးေဖြးတြင္ ခရီးေဝးသမားတို႔သည္ ျမန္မာ့အေရးကိုေဆာင္၍ အနာဂတ္သို႔ခ်ီတက္ေနဆဲပင္။

မိုးပဇၨဳန္ရွင္သည္ တေလာကလုံးကို စိုစြတ္ေစလိုသည္ျဖစ္ရာ ေျမအျပင္တြင္ သက္ရွိသက္မဲ့အားလုံးတိုိ႔သည္ အေအးအတူအပူအမွ် သေဘာတရားကို မည္သို႔မွ် အာခံ၍မရႏိုင္ပါ။ မိုးသည္ သည္း၍သည္း၍လာသည္ျဖစ္ရာ မိုးေရေၾကာင့္ပ်က္ႏိုင္ေသာ စာအုပ္စာရြက္၊ ကင္မရာ စသည္တို႔ကို သတင္းမွတ္တမ္းကားသို႔အပ္ႏွံလိုက္ရ၏။ (၁၁) နာရီခြဲၿပီးခ်ိန္တြင္ Georgetown ဆိုင္းဘုတ္ကို မိုးမႈန္တို႔ေအာက္တြင္ ေတြ႔လိုက္ရ၏။

ခရီးသြားရွစ္ဦးသည္ နမိုးနီးယားမျဖစ္ဖူးသျဖင့္ စိုစြတ္ေသာယူနီေဖာင္း၊ စိုစြတ္ေသာအလံတို႔ျဖင့္၊ စိုစြတ္ေသာလမ္းကို နင္းေလွ်ာက္ရင္း (၁၂) နာရီ (၁ဝ) မိနစ္တြင္ ယေန႔အဖို႔ကို အဆုံးသတ္လိုက္ၾကသည္။ ဆက္လက္တင္ျပပါဦးမည္။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၅၈ ရက္ေျမာက္ေန႔ခရီး 58th day of 900 miles for Long March

ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၅၈) ရက္ေျမာက္
ၾသဂုတ္လ (၁) ရက္၊ ၂ဝဝ၉


နံနက္ (၈) နာရီခြဲတြင္ East Homer နယ္ေျမမွ စတင္ထြက္ခြာသည္။ အေရွ႔တူ႐ူတြင္ ေတာင္တန္းတို႔ကို ျမဴခိုးတို႔ျဖင့္ ရစ္သိုင္းထား၏။ ေတာက္ပေသာ ေနျခည္သည္ ထိုျမဴအထုကို မေဖါက္ထြင္းႏိုင္။ ထိုေဝးေဝးတြင္ ေလာကဓါတ္သည္ မပီဝိုးတဝါးရွိလွ၏။ မည္သို႔ရွိသည္ျဖစ္ေစ ခရီးသည္ ဆက္လက္ရန္သာရွိသည္မဟုတ္ေလာ။ ေတာနယ္ျဖစ္သည့္အတို္င္း လူူသူေလးပါးတို႔ကို ေတြ႔ရရန္ အလြန္ခက္ခဲေသာ နယ္ေျမျဖစ္ပါဘိ။

ထိုသိုိ႔သေဘာရွိေသာေန႔တြင္ ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏လုပ္ငန္းျဖစ္ေသာ ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္းကို တစိုက္မတ္မတ္ခ်ီတက္လာပါ၏။ ဤအခ်ိန္သည္ အမွန္၌ မေစာေတာ့ေသာအခ်ိန္ျဖစ္၏။ သို႔ေသာ္ ထို႔ထက္ပို၍ ေစာစြာခ်ီတက္သည္ဆိုပါအံ့၊ ဤအေျခအေန၌ လမ္းကိုပင္ ျမင္ရမည္မဟုတ္ပါ။ က်က္သေရအေပါင္းကို ေဆာင္ေသာ နံနက္ေစာေစာသည္ စိမ္းလန္းစိုေျပစြာရွိ၏။ ေနျခည္သည္ မိုးျမဴကို ႏွိမ္းနင္းရန္ အားအျပည့္ျဖင့္ ရွိပါ၏။

ေဒါင္းအလံသည္ ေတာလမ္းတြင္ တေရြ႔ေရြ႔ခ်ီတက္လာေနပါ၏။ ေတာင္တို႔သည္ ျမဴခိုးကိုမစြန္႔ေသာ္လည္း ေနသည္ ရဲရဲရင့္ရင့္လင္းလက္လာပါ၏။ (၉) နာရီထိုးၿပီးေသာ္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အဖြဲ႔သည္ Truxton ဆိုင္းဘုတ္ကို ေက်ာ္ျဖတ္၏။ တခါတရံ ၿမဳိ႔ကေလးမွန္းမသိ၊ ရြာမွန္းမသိ ျဖစ္တတ္၏။ အေၾကာင္းမူ အေနအထားတို႔မွာ တစုံတရာေျပာင္းလဲသြားျခင္းမရွိ။ ေတာလမ္းသည္ ေတာလမ္းသာ ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ တည္း။

ၿမဳိ႔ကေလးတခုသို႔မဝင္မီ ၎ႏွင့္အမည္တူေသာ ရြာတရြာကို ျဖတ္ေက်ာ္ရၿမဲျဖစ္၏။ တခါတရံနီး၏။ တခါတရံေဝး၏။ တခါတရံ ဘယ္အခ်ိန္က ထြက္သြားမွန္းပင္ မသိႏိုင္ပါ။ ေနသည္ တျဖည္းျဖည္းပူလာ၏။ ေတာအရပ္သည္လည္း မိမိ၏ ဂုဏ္အဂၤါကိုေဆာင္ရန္ ေတာင္ကုန္းေတာင္ဆင္းမ်ားကို ပိုင္ဆိုင္ထား၏။ ယင္းေတာင္ကုန္းမ်ားကို တက္လိုက္ဆင္းလိုက္ျဖင့္ (၉) နာရီခြဲတြင္ ေခတၱနားၾကသည္။ ဆက္ေလွ်ာက္ၾက၏။ (၁ဝ) နာရီ (၁ဝ) မိနစ္တြင္ Town of Cuyler ဆိုင္းဘုတ္ကို ေက်ာ္ျဖတ္သည္။

ေနသည္ ပူ၍ပူ၍လာ၏။ ဆက္လက္၍ေလွ်ာက္ၾကရာ (၁၁) နာရီ (၁၅) မိနစ္တြင္ ထူးထူးျခားျခားေတြ႔ရေသာ အရိပ္တြင္ ေခတၱနားၾက၏။ ထိုသို႔နားေနစဥ္ ပုဂၢဳိလ္တဦးေရာက္လာပါသည္။ ေရႏွင့္အသားညွပ္ေပါင္မုန္႔မ်ား ေပးပါသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ပိုစတာပုံကို ျမင္သည္ႏွင့္ အေၾကာင္းစုံကိုေမးျမန္းပါသည္။ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း တစုံတရာသိရွိၿပီးသူျဖစ္ပါသည္။ ကမၻာ့အေရးကိုလည္း သိရွိသူျဖစ္ပါသည္။

ထိုသူသည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္သမားမ်ားကိုလည္းေကာင္း ျမန္မာျပည္သူလူထုတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုလည္းေကာင္း မ်ားစြာ စာနာသူျဖစ္၏။ ထိုကဲ့သို႔ေသာသူမ်ဳိး မ်ားစြာေတြ႔ရွိရပါေစ။ ဘန္ကီမြန္းထံတင္ျပမည့္စာတြင္ လက္မွတ္ထိုးေပးပါသည္။ ေခါင္လွေသာအရပ္၊ လူသူနည္းပါးလွေသာနယ္ေျမတြင္ ထိုကဲ့သို႔ေသာလူမ်ဳိးကိုလည္း ေတြ႔ရေသးသည္ျဖစ္ရာ အဆင္ေျပလွပါသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လြတ္ေျမာက္ေရးသည္ ယခုအခါ ျမန္မာျပည္သားမ်ားသာမက၊ ကမၻာ့လူသားမ်ားကပါ အထူးအာုံစိုက္ရေသာ ေခါင္းႀကီးပိုင္းျဖစ္ေနသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အဆိုအမိန္႔အရ လြတ္လပ္ေရးသည္ အလကားမရ၊ ဒီမိုကေရစီေရးသည္ လူတိုင္းတြင္တာဝန္ရွိေသာ ကိစၥရပ္ျဖစ္၏။

ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ ေနပူမွ ေတာက္ေလွ်ာက္လာခဲ့ရသျဖင့္ ခ်မ္းျမေသာသစ္ရိပ္၊ စိမ္းျမေသာျမက္ခင္းတြင္၊ ေအးျမေသာေရကို ေသာက္ရသည္ျဖစ္ရာ စုံနံသာၿမဳိင္ ေတာခ်င္းတပုဒ္ကို သီလိုက္ခ်င္၏။ ထုိ႔ထက္ပို၍ ေကာင္းမြန္ေသာအရာကား ျမန္မာ့အေရးကို ဤအရပ္မွလူမ်ား သိရွိၾကျခင္းပင္ျဖစ္ေတာ့၏။

တရားေသာအမႈကို ကမၻာအရပ္ရပ္မွ တရားေသာသူတို႔ သိရွိၾကကုန္၏။ အက်ဥ္းေထာင္၌ရွိေသာ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ဦးေခါင္းျဖစ္ေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ျမန္မာျပည္သူတို႔အတြက္အလင္းကို အစဥ္ေဆာင္လ်က္ရွိ၏။ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ တိုက္ပြဲဝင္ၾကပါကုန္ေလာ့။

(၁၂) နာရီခြဲခါနီးအခ်ိန္တြင္ Madison County သို႔ေရာက္ရွိသည္။ (၁၂) နာရီ (၃၅) မိနစ္တြင္ Cortland လမ္းႏွင့္ Utica လမ္းဆုံရာတြင္ ယေန႔အဖို႔ ခရီးစဥ္ၿပီးဆုံးသည္။ ဤရြာသည္ တစုံတရာ သာယာေသာ ရြာျဖစ္ပါ၏။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၅၇ ရက္ေျမာက္ေန႔ခရီး 57th day of 900 miles for Long March

ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၅၇) ရက္ေျမာက္
ဇူလိုင္ (၃၁၊ ၂ဝဝ၉)

နံနက္ (၈) နာရီ (၁ဝ) မိနစ္တြင္ Cortland တကၠသိုလ္ေရွ႔မွ စတင္ခ်ီတက္သည္။ သူ႔အေနအထားႏွင့္သူ မဆိုးလွေသာၿမဳိ႔ျဖစ္သည္။ မိုးမႈန္မ်ား တဖြဲဖြဲက်ေန၏။ ပတ္ဝန္းက်င္တခြင္သည္ မႈိင္းမႈန္လ်က္ရွိ၏။ စိုစြတ္ေသာလမ္းရွိသည္။ ၿမဳိ႔ကေလး၏ မနက္ခင္းႏိုးထျခင္းသည္ ၿမိဳ႔ႀကီးၿပႀကီးမ်ားကဲ့သို႔ ပြက္ေလာ႐ိုက္ေနျခင္းမရွိပါ။ ၿမဳိ႔လယ္ဟု ဆိုႏိုင္ေလာက္ေသာအပိုင္းကို ျဖတ္ေလွ်ာက္ၾကသည္။ ၿမဳိ႔ႏွင့္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ခရီးရွည္အဖြဲ႔သည္ အနည္းငယ္စိမ္းေနသကဲ့သို႔ရွိ၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ကိုင္ေဆာင္လာေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ပိုစတာပုံကို ေသခ်ာမျမင္ရလွ်င္ အျပခိုင္းသူမ်ားေတြ႔ရ၏။ လက္ကမ္းစာေစာင္ ေဝျဖစ္ပါသည္။

လုံၿခဳံေရးထူထပ္လွ၏။ ရဲကားမ်ားကို မၾကာခဏေတြ႔ေနရသည္။ ၿမဳိ႔မွထြက္ခါနီး တေနရာတြင္ သတင္းမွတ္တမ္းကားႏွင့္ ရဲႏွင့္ ေတြ႔ဆုံစူးစမ္းေနသည္ကိုေတြ႔ရသည္။ ေမးခြန္းေပါင္းမ်ားစြာ ေမးၿပီးေနာက္ အိုင္ဒီေတာင္းၾကည့္ကာ ဌာနခ်ဳပ္သို႔ဖုန္းဆက္သည္ဟုဆိုပါသည္။ ရဲကို ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေပးသည့္အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါသည္ဟုဆိုကာ ထြက္ခြာသြားသည္ဟုဆို၏။

(၉) နာရီခြဲတြင္ Loring Xing လမ္းတြင္ ခဏနားၾကသည္။ ၁၃ လမ္းအတိုင္းေလွ်ာက္ေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။ စည္ကားေသာ ၿမဳိ႔ဧရိယာမွသည္ တျဖည္းျဖည္းျဖင့္ ေတာဆန္ေသာနယ္ေျမမ်ားသို႔ ေရာက္ရွိလာသည္။ ေတာင္တန္းမ်ား ေတာအုပ္မ်ားသည္ မိုးျမဴတို႔ျဖင့္ အုံ႔ဆိုင္းလ်က္ရွိ၏။ ႏြားေမြးေသာၿမဳိ႔ဟုဆိုရမည္။ ၿမဳိ႔ျပင္တြင္ ႏြားၿခံမ်ားကိုသာေတြ႔ရ၏။ ေျပာင္းခင္းမ်ားကိုလည္း ေတြ႔ရသည္။ စို္က္ပ်ဳိးေမြးျမဴေရးၿမဳိ႔ျဖစ္ပါသည္။

ေတာလမ္းသက္သက္သို႔ေရာက္ရွိသြား၏။ အေဝးတြင္ ေတာင္တန္းမ်ား၊ ခ်ဳိင့္ဝွမ္းမ်ား၊ လြင္ျပင္မ်ား၊ ေတာင္ကုန္း မ်ားတြင္ စိုက္ခင္းမ်ားျဖင့္ျပည့္ေနသည္။ တခ်ဳိ႔ေနရာမ်ားတြင္ ေတာစြန္အုံနား ရြာကေလးမ်ားကဲ့သို႔ရွိ၏။ (၁၁) နာရီထိုးရန္ (၁ဝ) မိနစ္အလိုတြင္ Albright Creek အနီး၌ ေခတၱနားၾကသည္။ မိုးသည္ မသည္းေသာ္လည္း တေန႔လုံးတဖြဲဖြဲ ခပ္ပါးပါးက်ေနသျဖင့္ ဖိနပ္တြင္းသို႔ ေရဝင္ကာ ထုံထိိုင္းေလးလံၿပီးလွ်င္ လမ္းေလွ်ာက္ႏႈန္း က်ဆင္းသြား၏။

ဆက္လက္ခ်ီတက္ၿပီးေနာက္ East Homer နယ္ေျမတြင္၊ (၁၂) နာရီထိုးရန္ (၁ဝ) မိနစ္အလို၌ ယေန႔ သတ္မွတ္ထားေသာခရီးၿပီးဆုံးပါသည္။ တည္းခိုရာ ကိုေအာင္ဝင္း၊ မျမဝင္းတို႔၏ အိမ္သို႔ ျပန္လည္ ေရာက္ရွိလွ်င္၊ ညေနပိုင္းတြင္ ႏႈတ္ဆက္ရန္အတြက္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားေရာက္ရွိလာပါသည္။ ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္၊ ကိုသန္းႏြယ္၊ ကိုကိုဦး အစရွိေသာ (မကဒတ) ရဲေဘာ္ေဟာင္းမ်ား၊ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြ မ်ား ျဖစ္ပါသည္။

ယေန႔ညသည္ Ithaca ၿမဳိ႔တြင္ ခရီးရွည္အဖြဲ႔ ေနာက္ဆုံးတည္းခိုမည့္ေန႔ျဖစ္ပါသည္။ မနက္ျဖန္တြင္ Utica ၿမဳိ႔သို ႔ဦးတည္ခ်ီတက္ေနသည့္အတိုင္း ဆက္လက္ထြက္ခြာမည္ျဖစ္၏။ ေတြ႔ဆုံႏႈတ္ဆက္ၾက၏။ ခရီးရွည္အဖြဲ႔ကလည္း အလုံးစုံအကူအညီေပးၾကေသာ ကိုေအာင္ဝင္း၊ မျမဝင္းတို႔ကိုလည္းေကာင္း ၿမဳိ႔ခံမ်ားမိတ္ေဆြမ်ား ကိုလည္းေကာင္း ေက်းဇူးတင္စကားဆိုရင္း အစည္းေဝးေလးတခုကဲ့သို႔ျဖစ္သြားပါသည္။

သင္တန္းတက္ေနေသာ ကိုခိုင္ဝင္းက သူတက္ေနေသာသင္တန္းတြင္ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ား၊ ဆရာမ်ားထံမွ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ လက္မွတ္မ်ား လိုက္လံေကာက္ခံရာ (၂၅) ခုရရွိလာပါသည္။ ယမန္ေန႔ ၿမဳိ႔လယ္တြင္ရရွိေသာလက္မွတ္မ်ားႏွင့္ ယေန႔ရရွိေသာ လက္မွတ္မ်ားကို ေပါင္းလွ်င္ Ithaca ၿမဳိ႔တြင္ လက္မွတ္ အေတာ္မ်ားမ်ား ရလိုက္သည္ဟုဆိုရမည္။ မနက္ျဖန္ ဆက္လက္ ခ်ီတက္ပါဦးမည္။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၅၆ ရက္ေျမာက္ခရီး 56th day of 900 miles for Long March

ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း (၅၆) ရက္ေျမာက္
ဇူလိုင္လ ၃ဝ၊ ၂ဝဝ၉

မေန႔က ရပ္နားခဲ့ရ Dryden လမ္းႏွင့္ Highland လမ္းမွ စတင္ခ်ီတက္သည္။ ၁၃ လမ္းအတိုင္းျဖစ္ပါ၏။ နံနက္(၇) နာရီ (၄၅) မိနစ္တြင္ စတင္ထြက္ခြာ၏။ ေတာင္ကုန္းလမ္းမ်ားျဖစ္၏။ စိုက္ခင္းမ်ားရွိ၏။ ေတာင္ေအာက္သို႔ လွမ္းၾကည့္ေသာ္ ခ်ဳိင့္ခြက္ကဲ့သို႔ရွိ၏။ ေတာင္ေပၚသို႔လွမ္းၾကည့္ေသာ္ ေလွခါးထစ္သဖြယ္ျဖစ္၏။ ထိုသို႔ သေဘာရွိေသာ ေခါင္လွေသာလမ္းမႀကီးကို ေတာက္ေလွ်ာက္ေက်ာ္ျဖတ္သည္။ ေခါင္သည္ဆိုေသာ္လည္း စိမ္းစိုလန္းဆန္းျခင္းကား အျပည့္ရွိပါသည္။ တခ်ဳိ႔ေနရာမ်ားတြင္ ေတာင္ေစာင္းမ်ားေအာက္ရွိ စိုက္ခင္းမ်ားသည္ ပန္းခ်ီကားသ႑ာန္လွပ၏။

အေဆာက္အဦ၊ ေစ်းဆိုင္ စသည္ တစုံတရာစည္ကားမႈရွိေသာ လမ္းဆုံရပ္ကြက္တခုကို ေက်ာ္ျဖတ္သည္။ ဤလမ္းသည္ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ထူေထာင္ေနေသာသေဘာျဖစ္၏။ တခ်ဳိ႔ေသာ စီးပြားေရးအေဆာက္အဦတို႔မွာ ေဆာက္လက္စျဖစ္ပါသည္။ ေနာင္မၾကာေတာ့အခ်ိန္တြင္ တိုးတက္ေသာေနရာျဖစ္လာႏိုင္ပါသည္။

သာယာေသာရာသီဥတုရွိ၏။ ေနသည္ လွပသစ္လြင္စြာ ႏႈတ္ဆက္လ်က္ရွိ၏။ နံနက္ (၈) နာရီ (၁၆)မိနစ္တြင္ Dryden ၏ ေကာလိပ္ေက်ာင္း TC 3 ဆိုင္းဘုတ္ကို ေက်ာ္ျဖတ္သည္။ ခ်ီရင္း၊ တက္ရင္း၊ ေက်ာ္ရင္း၊ ျဖတ္ရင္း၊ ေန႔လည္ (၉) နာရီ (၅) မိနစ္တြင္ ခဏနားၾကသည္။

ဆက္လက္ခ်ီတက္ၾက၏။ (၉) နာရီခြဲတြင္ Cortland County သို႔ ေရာက္ရွိသည္။ (၁ဝ) နာရီထိုးရန္ (ရ) မိနစ္အလိုတြင္ Town of Cortlandville သို႔ ခ်ဥ္းနင္းဝင္ေရာက္သည္။ (၁ဝ) နာရီ (၅) မိနစ္တြင္ သတင္းေထာက္တဦးလာေရာက္ေမးျမန္းပါသည္။ အမည္မွာ Lan Boucheau ျဖစ္သည္။ Cortland Standard မွ ျဖစ္ပါ၏။ သတင္းေထာက္အျဖစ္လုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနသူ ဟုတ္ဟန္မတူေပ။ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ တဦးခ်င္း အမည္မ်ားကိုလည္း ေမးျမန္းေရးကူးသြားပါသည္။ ခဏၾကာလွ်င္ ဓါတ္ပုံသမားတဦးေရာက္လာလိမ့္မည္ဟု ေျပာျပသည္။

ဆက္ေလွ်ာက္ရာ South Cortland နယ္ေျမသို႔ ေရာက္၏။ ၎ဆိုင္းဘုတ္ေရွ႔ လမ္း၏တျခားတဖက္တြင္ Monarch Machine Tool Company ကုမၸဏီ တည္ရွိပါသည္။ ထိုေနရာတြင္ပင္ ဓါတ္ပုံဆရာ ေရာက္လာျခင္းျဖစ္သည္။ (၁ဝ) နာရီ (၃၅) မိနစ္တြင္ျဖစ္ပါသည္။ အေသအခ်ာဓါတ္ပုံ႐ိုက္ယူပါသည္။ ေပ်ာ္ရႊင္တတ္ေသာ ဓါတ္ပုံသမားျဖစ္၏။ အမည္မွာ Joe Mclyntre ျဖစ္၏။ သူ၏ ဝန္ထမ္းကဒ္ျပားေလး ေပးသြား ပါသည္။ ပထမေရာက္လာေသာ ပုဂၢဳိလ္ႏွင့္ ကုမၸဏီတခုတည္းပင္ျဖစ္ပါသည္။

၁၃ လမ္းအတိုင္းခ်ီတက္ရင္း၊ လမ္းဆုံလမ္းခြတခုတြင္ ၁၃ လမ္းအတိုင္းခ်ဳိးေကြ႔၏။ စည္ကားေသာ ေနရာျဖစ္ပါသည္။ ထို Shopping Center နယ္ေျမကို ေက်ာ္ျဖတ္၏။ (၁၁) နာရီထုိးရန္ (၅) မိနစ္အလိုတြင္ ခဏနားၾကသည္။ ၁၃ လမ္းအတိုင္းပင္ျဖစ္၏။ ေနာက္တေၾကာ့နားလွ်င္ ခရီးစဥ္ၿပီးဆုံးၿပီျဖစ္သည္။

ရာသီဥတုသည္ မပူျပင္းေသး၊ ၇၁ ဒီဂရီရွိပါ၏။ အပူခ်ိန္မတိုးဘဲ ဤအေျခအေနအတိုင္းရွိေနလွ်င္ ေနာက္ထပ္ ဆယ္မိုင္ခန္႔ ဆက္ေလွ်ာက္ခ်င္ပါေသးသည္။ လွပေသာေန႔တြင္၊ လွပေသာအခ်ိန္၌ပင္ နားၾကရေတာ့မည္ ျဖစ္၏။ (၁၁) နာရီခြဲတြင္ Pashing လမ္းႏွင့္ Tompkins လမ္းဆုံရာရွိ Cortland State University of New York ေက်ာင္းဝင္းထိပ္၊ ထင္း႐ူးပင္ရိပ္တြင္ ယေန႔ခရီးကို အဆုံးသတ္လိုက္ၾကသည္။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။