မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၃၆ ရက္ေျမာက္ေန႔ ခရီးစဥ္ 36th day of 900 miles for Long March

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးခရီးရွည္ခ်ီတက္ပြဲ (၃၆) ရက္ေျမာက္ (ဇူလိုင္လ ၇ ရက္၊ ၂ဝဝ၉)
ဆဲဗင္းဇူလိုင္ႏွင့္ကြၽႏု္ပ္တို႔

ယေန႔ရာသီဥတုသာယာလွပေနသည္။ ဦးဇင္းေက်ာ္သူ (ခ) ဦးကုမာရ ၏ (၂)ရက္ေျမာက္ လာေရာက္ ခ်ီတက္ ျခင္းျဖင့္ တေန႔တာလႈပ္ရွားခ်ီတက္ျခင္းကို စတင္လိုက္ၾက၏။

နယူးေယာက္ျပည္နယ္ Buffalo ၿမဳိ႔ကိုဦးတည္၍၊ အေနာက္ W 5 လမ္းမႀကီးမွ အေရွ႔ဘက္ E 5 လမ္းမႀကီး အတိုင္း ခ်ီတက္ေနျခင္းျဖစ္၏။ ခ်ီတက္ရာေတာင္ဘက္ (၂)မိုင္ေက်ာ္ေဝးသည့္ေနရာ အေရွ႔ႏွင့္ အေနာက္သြယ္တန္းေနေသာ ေတာင္တန္းႀကီးမ်ားကို လွမ္း၍ပင္ျမင္ေတြ႔ေနရေပသည္။ လက္ယာဘက္ လမ္းကပ္လ်က္တြင္ စပ်စ္စိုက္ခင္း၊ ခ်ယ္ရီစိုက္ခင္း မ်က္စိတဆုံးျမင္ေတြ႔ရ၏။ ကိုက္(၂)ရာေက်ာ္တြင္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ခ်ီတက္ရာ E 5 လမ္းမႀကီးႏွင့္အၿပဳိင္ေျပးဆြဲေနသည့္ E 20 လမ္းမႀကီးႏွင့္ ကိုက္ (၅ဝဝ)ေက်ာ္ E 90 အေဝးေျပးလမ္းမႀကီးတို႔မွ ေမာင္းႏွင္သြားလာေနေသာ ကားႀကီးမ်ားကိုလည္း လွမ္း၍ပင္ျမင္ေတြ႔ေနရ၏။

ခ်ီတက္ရာေျမာက္ဘက္ လက္ဝဲဘက္ျခမ္းတြင္မူ ရွားရွားပါးပါး ေျပာင္းဖူးစိုက္ခင္းတခင္းသာ ေတြ႔ရေပသည္။ မိုင္ (၁ဝဝ)ေက်ာ္ခန္႔ရွည္လ်ားသည့္ Erie Lake အမည္ရွိမဟာအိုင္ႀကီးအနီး ကိုက္ (၅ဝဝ)ခန္႔ အကြာအေဝးမွ ခ်ီတက္ေနျခင္းေၾကာင့္ စိမ္းျပာေရာင္သမ္းေနေသာ ေရျပင္က်ယ္ႀကီးကိုလည္း စိတ္ခ်မ္းေျမ႔ၾကည္ႏူးဘြယ္ရာ လွမ္းျမင္ေတြ႔ေနရေပသည္။

ထုံးစံအတိုင္း ေန႔စဥ္လက္ခ်င္းယွက္ဝိုင္းဖြဲ႔ဆုေတာင္းၾကၿပီး ရဲေဘာ္ေက်ာ္ရွိန္မွ မိုင္ (၉ဝဝ)ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ခ်ီတက္ျခင္း ဆိုင္းဘုတ္ကိုလြယ္၊ ကုလသမဂၢအလံကိုထမ္း၍ ေရွ႔ေျပးခ်ီတက္၏။ ၎ေနာက္ ဦးဇင္းေက်ာ္သူ ေခၚ ဦးကုမာရ သည္ ေျခလက္ကိုက္ခဲသည့္ၾကားကပင္ စိတ္ဓာတ္တက္ၾကြသြက္လက္ ေပါ့ပါးစြာ သာသနာ့ အလံေတာ္လြင့္ထူ၍ ဦးေဆာင္ခ်ီတက္၏။ က်န္အမာခံရဲေဘာ္မ်ားသည္ NLD အလံ၊ USA အလံ၊ ခြပ္ေဒါင္း အလံ၊ စသည္တို႔ကို လြင့္ထူ၍ခ်ီတက္ၾက၏။ ခ်ီတက္ၿပီးတမိုင္ခန္႔တြင္ အသက္ႀကီးႀကီးလင္မယား ႏွစ္ေယာက္ေမာင္းႏွင္လာေသာကားကို ျပန္ေကြ႔ၿပီး ကြၽႏု္ပ္တို႔အားလာေရာက္ ႏႈတ္ဆက္ၾကေလသည္။

ေန႔လည္ (၁၁)နာရီခြဲခ်ိန္တြင္ ဦးဇင္းဆြမ္းဘုဥ္းေပးေလ၏။ ဆြမ္းဘုဥ္းၿပီး ဆက္လက္ခ်ီတက္ၾကေလ၏။ ေန႔လည္ (၁၂) နာရီခြဲအခ်ိန္ Westfield Daniel Memory Pier ေနရာသို႔အေရာက္္ စိတ္ပါဝင္စားသူတဦး လာေရာက္၍ အမွတ္တရ ဓာတ္ပုံ႐ိုက္သြားသည္။ ထို႔ေနာက္ သာယာလွေသာဤေရဆိပ္တြင္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အား Buffalo ၿမဳိ႔မွ ကိုေက်ာ္၀ဏ၊ မၾကည္ခိုင္တို႔ ခ်က္ေပးလိုက္သည့္ ငါးဟင္းျဖင့္ ၿမိန္ရွက္စြာစားေသာက္ၾကေလ၏။

စားေသာက္ၿပီးဆက္လက္ခ်ီတက္ရာ (၁၅)မိနစ္ခန္႔အၾကာတြင္ Ottaway Park လမ္းတဘက္ရွိအိမ္မွ မိသားစု တို႔သည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အားလက္ရပ္လွမ္းေခၚ၍ ၎တို႔အိမ္ေရွ႔အရိပ္သို႔ ေခတၱလာေရာက္နားခိုပါရန္ ဖိ္တ္ေခၚေလ၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ လမ္းတဘက္သို႔ကူးသြားၾက၏။ ၎မိသားစုတို႔သည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အား ေရေအးဗူးမ်ား ထုတ္တို္က္ၾက၏။ ၎တို႔သိခ်င္တာေမးျမန္းၾက၏။ ထို႔ေနာက္ မစၥတာဘန္ကီမြန္းထံေပးမည့္စာကို ဖတ္ၾကည့္ၿပီး လင္မယားႏွစ္ေယာက္လုံး ေထာက္ခံလက္မွတ္ထိုးေပးၾက၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ႏွင့္အတူ ၎တို႔မိသားစု အမွတ္တရ ဓာတ္ပုံ႐ုိက္ၾက၏။ ၎တို႔မိသားစုကို ႏႈတ္ဆက္ၿပီးဆက္လက္ခ်ီတက္ၾကေလ၏။ ၃ နာရီထိုးရန္ ၁ဝ မိနစ္ အလိုတြင္ Portland ၿမဳိ႔ငယ္ေလးတခုသို႔ ေရာက္ရွိ၏။

ဒီေန႔အဖို႔ ေနေအးေအး ေလေအးေအး အေနအထားတြင္ သက္သာစြာ ေလွ်ာက္လွမ္းေနရၿပီး ေရေအးေအးကို ေသာက္ေနရေပမယ့္ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ ရင္ထဲတြင္မေအးျမႏိုင္ပါ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ယေန႔သည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ အမိျမန္မာျပည္၌ လြန္ခဲ့ေသာ (၄၆)ႏွစ္ေက်ာ္ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂ ရက္ေန႔တြင္ စစ္တပ္မွ ပထမအႀကိမ္အာဏာသိမ္းေခါင္းေဆာင္ အာဏာ႐ူးစစ္ဘီလူးေနဝင္း ေခၚ ဦးေနဝင္း၏ ခါးပိုက္ေဆာင္တပ္သည္ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးသမိုင္း၌ ကမၺည္းတင္ခဲ့ေသာ ေက်ာင္းသားသမဂၢအေဆာက္အဦႀကီးကို ၎ႏွစ္ ၁၉၆၂ ခု၊ ဇူလိုင္လ ၇ ရက္ေန႔တြင္ ဒိုင္းနမိုက္ျဖင့္ ေဖာက္ခြဲဖ်က္ဆီးတိုက္ခိုက္ၾကေသာေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားသမဂၢေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ား ရာႏွင့္ခ်ီ၍ အသက္ေသြးေျမက်ခဲ့ရေသာ ေန႔ကို ျပန္လည္ေအာက္ေမ့သတိရ တမ္းတမိေသာေၾကာင့့္ပင္ျဖစ္ေလသည္။

ယေန႔ထိပင္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္မွ မလြတ္ေျမာက္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္၏ ဒုတိယလြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲ သို႔မဟုတ္ ဒီမိုကေရစီျပန္လည္ရရွိေရးတိုက္ပြဲကို သမိုင္းေပးတာဝန္အရ ကြၽႏု္ပ္တို္႔သည္ ႏွလုံးရည္တိုက္ပြဲဆင္ႏႊဲကာ ဆက္လက္ခ်ီတက္ တိုက္ပြဲဝင္လ်က္ တေန႔တာခ်ီတက္ျခင္းကို ရပ္နားလိုက္ၾကေလ၏။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၃၅ ရက္ေျမာက္ ခရီးစဥ္ 35th day of 900 miles for Long March

Buffalo ၿမဳိ႔မွ ဦးဇင္းကုမာရ ဦးေဆာင္ခ်ီတက္
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးခရီးရွည္ (၃၅)ရက္ေျမာက္ေန႔ (ဇူလိုင္လ ၆ ရက္၊ ၂ဝဝ၉)

ယေန႔တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ျမန္မာျပည္လြတ္ေျမာက္ေရး ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္းတြင္ Buffalo ၿမဳိ႔မွ ဦးဇင္းကုမာရ ပါဝင္ခ်ီတက္သည္။ ရာသီဥတုသည္ အေတာ္အသင့္ျဖစ္၏ လမ္းေလွ်ာက္၍ေကာင္းေသာ အေနအထားျဖစ္သည္။ မေန႔ကရပ္နားခဲ့ရာ လမ္းေပၚရွိ စပ်စ္ၿခံႀကီးတခုအေရွ႔မွ စတင္ခ်ီတက္သည္။

ျမန္မာဘုန္းေတာ္ႀကီးတပါးဦးေဆာင္ခ်ီတက္ေနသျဖင့္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အဖြဲ႔သည္ ပိုမို၍အဓိပၸါယ္ေလးနက္သြား၏။ ျမန္မာဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားအေၾကာင္းကို ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရး Saffaron Revolution မွအေၾကာင္းျပဳ၍ ကမၻာကသိရွိၾကပါသည္။ တိဘက္ျပည္မွ ဒလိုင္းလားမား၏ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားကို ကမၻာက သိၾကသည္မဟုတ္ေလာ။ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္လည္းေကာင္း၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္လည္းေကာင္း၊ လူသားအက်ဳိးအတြက္လည္းေကာင္း လႈပ္ရွားမႈတြင္ တိဘက္ျပည္ႏွင့္ ျမန္မာျပည္ အေျခအေနခ်င္း အတူတူပင္ျဖစ္သည္။

Pennsylvania ျပည္နယ္၏ ေရအိုင္အနားေစာင္းတေလွ်ာက္ စပ်စ္ၿခံမ်ားကိုျဖတ္ေက်ာ္ၾက၏။ ခ်ယ္ရီၿခံတခုကို ေတြ႔ရသည္။ မိမိဘာသာစိတ္ႀကိဳက္ဆြတ္ခူးပါဆိုသည့္ဆိုင္းဘုတ္တပ္ထားေသာ ခ်ယ္ရီဆိုင္ထဲက ကားတစင္းထြက္လာၿပီး အေရွ႔တြင္ရပ္ေစာင့္ေနသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ခ်ီတက္မႈအေၾကာင္းကို စူးစမ္းေမးျမန္းသည္။ ကုလအတြင္းေရးမွဴးထံတင္ျပမည့္စာတြင္လည္း လင္းမယား(၂) ဦးစလုံး လက္မွတ္ေရးထိုးေပးၾကသည္။

ဦးဇင္းကုမာရသည္ သာသနာ့အလံကိုထမ္းကာ တက္ၾကြစြာခ်ီတက္ေနသည္။ ပထမဆုံးေန႔ လမ္းေလွ်ာက္ျခင္းျဖစ္သည့္အတြက္ ေျဖဖဝါးမ်ားနာၾကင္မႈရွိသည္။ ေဝဒနာကိုသည္းခံ၍ခ်ီတက္ေနပါ၏။ (၁၁)နာရီခြဲတြင္ E 5 လမ္းတေနရာ၊ ေတာအုပ္၏အစပ္ အရိပ္ရေသာသစ္ပင္ေအာက္တြင္နား၍ ဦးဇင္းအား ဆြမ္းကပ္ပါသည္။ ရဲေဘာ္မင္းေဆြဦးက တာဝန္ယူ၍႐ိုေသစြာဆြမ္းကပ္ပါသည္။ ဦးဇင္းသည္ ဘုဥ္းေပးသည္ဆို႐ုံမွ်သာ ဘုဥ္းေပးျခင္းျဖစ္သည္။ ထူးျခားေသာျမင္ကြင္းပါေပ။ လမ္းနံေဘးေတာစပ္၊ သစ္ရိပ္ေအာက္တြင္၊ ျမက္ခင္း၌ တာပလာခင္း၍ ဆြမ္းသုံးေဆာင္ဟန္တည္း။ ေတာေတာင္တြင္ ဧကစာက်င့္၍ ဆင္းရဲအေပါင္းကိုဥေပကၡာျပဳကာ ဓမၼကိုအားထုတ္ဟန္တည္း။ ကြၽႏု္ပ္တို႔အဖြဲ႔သားမ်ားကား ထုံးစံအတိုင္း (၅)မိုင္ျပည့္ေသာ တေနရာ၌ ေန႔လည္စာစားၾကသည္။

နာရီဝက္ခန္႔ဆက္ေလွ်ာက္ရာ အမ်ဳိးသားတဦးႏွင့္ေတြ႔ဆုံသည္။ လမ္းဆုံတခုတြင္ရပ္ေစာင့္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ သူသည္ ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ မဲေဆာက္ၿမဳိ႔ ေဒၚစင္သီယာေဆးခန္းတြင္ အလုပ္လုပ္ခဲ့ဖူးသည္ဆို၏။ သူ၏အမည္မွာ Harold Linde ျဖစ္သည္။ လက္မွတ္ေရးထိုးေပးပါသည္။ အားတက္သေရာျဖစ္ေန၏။ အလြန္ အားေပး ေထာက္ခံ၏။ အလြန္လည္းေပ်ာ္ရႊင္ဝမ္းေျမာက္ေနပါသည္။ ဘာမ်ားလိုအပ္သလဲ ဟုလည္းေမးျမန္းပါသည္။ ေက်းဇူးတင္ရ၏။

ဆယ္မိနစ္ခန္႔ ဆက္ေလွ်ာက္ၿပီးခ်ိန္တြင္ ၎ပုဂၢဳိလ္သည္ သူ၏သူငယ္ခ်င္းကိုေခၚ၍ ကားႏွင့္လိုက္လာပါသည္။ သူ႔သူငယ္ခ်င္း၏အမည္မွာ Susan Griggs ျဖစ္သည္။ သူမသည္လည္း အလားတူေပ်ာ္ရႊင္ဝမ္းေျမာက္ေသာ သူတဦးျဖစ္ပါသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔အား အမွတ္တရဓာတ္ပုံ႐ုိက္ပါသည္။ ဆုမြန္လည္းေတာင္းေပးပါသည္။

တနာရီခြဲရန္ ၅ မိနစ္အလိုတြင္ နယူးေယာက္ျပည္နယ္ထဲသို႔ ေရာက္ရွိၾကပါ၏။ Pennsylvania ျပည္နယ္မွ ထြက္ခြာသြားပါၿပီ။ နယူးေယာက္ျပည္နယ္သို႔ ဝင္သည္ဆိုလွ်င္ပင္ Repley ဆိုသည့္ၿမဳိ႔ငယ္တခုကိုျဖတ္ရ၏။ မိနစ္ ၂ဝ ခန္႔ျဖတ္သန္းမိလွ်င္ အိမ္တအိမ္မွ လွမ္း၍ႏႈတတ္ဆက္ကာ ေရဗူးမ်ားလွဴပါသည္။ ယဥ္ေက်းေသာသူမ်ားျဖစ္ပါသည္။ ဤအရိပ္၌နားခိုပါ၊ ေအးျမေသာေရကိုေသာက္ပါဟု ဆိုေလ၏။ ရေသ့တို႔၏ေက်ာင္းသခၤမ္းမွ ငွက္ေက်းတည္း။ ကြၽႏု္ပ္တို႔အထူးေက်နပ္ရပါသည္။

လမ္းတေလွ်ာက္တြင္လည္း ခရီးသြားအေပါင္း၊ ေနအိမ္မ်ားမွလူအေပါင္း၏ စိတ္ဝင္စားမႈ၊ ႏႈတ္ဆက္မႈကို အထူးႀကဳံရသည္။ ကြၽႏု္ပ္တုိ႔လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္အဖြဲ႔တြင္ ရဟန္းေတာ္တပါးသည္ ထိပ္တန္းမွ ခ်ီတက္ေနသည္မဟုတ္ပါေလာ။

ခရီးဆုံးခါနီးခ်ိန္တြင္ ျမက္ရိတ္စက္ေမာင္းလာေသာ လူငယ္ ၂ ဦးႏွင့္ေတြ႔ဆုံသည္။ စိတ္ဝင္တစား ေမးျမန္းပါသည္။ ထူးဆန္းေနပုံရ၏။ ကုလသို႔တင္ျပမည့္စာႏွင့္ လက္ကမ္းစာေစာင္မ်ားကို ေဝငွလိုက္ပါသည္။ ထိုသူတို႔ကလည္းေက်ေက်နပ္နပ္ လက္မွတ္ေရးထိုးေပးၾကသည္။ ဆုေတာင္းေပးၾကသည္။ ထိုသို႔ရွိစဥ္ စက္ဘီးသမားတဦးေရာက္လာပါသည္။ Oranto မွ Pittsburgh, PA သို႔ ခရီးႏွင္ေနသူျဖစ္သည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ အေၾကာင္းကို ေစာေစာကတည္းက စက္ဘီးရပ္၍ နားေထာင္ေနသူျဖစ္သည္။ လက္မွတ္ေရးထိုး ေပးပါသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေၾကာင္း၊ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္းမ်ားကို ေျပာဆိုျပရပါသည္။

ရာသီဥတုသင့္တင့္ေသာေန႔ျဖစ္၍ လမ္းေလွ်ာက္ေကာင္းပါသည္။ ေနသည္မႏွိပ္စက္ပါ။ တခ်ဳိ႔ေနရာမ်ားတြင္ မိုးမခပင္ႀကီးမ်ားကိုေတြ႔ရသည္။ ႏႊဲ႔စြာေသာအကိုင္းဖ်ားမ်ား၊ အရြက္မ်ားသည္ ေျမထိေအာင္ညႊတ္ကိုင္း၍ အုပ္ဆိုင္းေနသည္။ စိမ္းစို၍ က်က္သေရရွိစြာေသာမိုးမခပင္၏ အရိပ္ေအာက္တြင္ နားခိုခ်င္ပါသလား။ ေလေျပသည္တသုတ္သုတ္ျဖဴး၏။ ေလေဝွ႔တိုင္းတြင္ သစ္ရြက္တို႔သည္ ဒုကၡေတးကို သိမ္ေမြ႔စြာသီ၍ ကြၽႏု္ပ္တို႔အား ေထာက္ခံေနေလ၏။ သို႔ျဖင့္ ယေန႔တာခရီးကိုညေန (၃)နာရီ မိနစ္ (၂ဝ) တြင္ေအာင္ျမင္စြာရပ္ဆိုင္းလိုက္ၾကသည္။ ခပ္သိမ္းေသာသူတို႔ ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။ နတ္လူသာဓုေခၚၾကပါ။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္သူရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၃၄ ရက္ေျမာက္ခရီးစဥ္ 34th day of 900 miles for Long March

Erie ၿမိဳ႔ကိုလြန္ေျမာက္ၿပီးသည့္ေနာက္
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးခရီးစဥ္ (၃၄) ရက္ေျမာက္ေန႔ (ဇူလိုင္ ၅၊ ၂ဝဝ၉)

ယေန႔သည္ ၾကည္လင္လွပါဘိ။ ေနသာ၏။ ရာသီဥတုသည္ေကာင္းမြန္လွ၏။ ထိုသို႔လွပေသာ ေန႔သစ္တေန႔ တြင္ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ခရီးကိုစတင္လိုက္၏။ ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ တေန႔ၿပီးတေန႔စတင္လာခဲ့သည္မွာ ယေန႔ဆိုလွ်င္ ၃၄ ရက္သို႔ရွိခဲ့ၿပီ။ ခ်ီတက္ရင္းေလွ်ာက္ရင္းျဖင့္ သာယာေသာေန႔၊ မႈန္မႈိင္းေသာေန႔၊ ခက္ခဲေသာေန႔၊ ျခစ္ျခစ္ေတာက္ ပူေသာေန႔ မ်ားစြာမ်ားစြာကို ရင္ဆိုင္ခဲ့ရၿပီးျဖစ္သည္။ ယေန႔သည္ လွပေသာေန႔တေန႔ဟုဆိုပါရေစ။

စတင္ခ်ီတက္ၿပီးကတည္းက ေန႔လည္ ၁၂ နာရီ ၅ မိနစ္တြင္ အိမ္တအိမ္မွလင္မယားႏွစ္ေယာက္သည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အားႏႈတ္ဆက္ပါ၏။ ေရဗူးမ်ားကိုလည္းေဝငွ၏။ ကုလသမဂၢထံတင္ျပမည့္စာကိုလည္း လက္မွတ္ေရးထိုးေပးၾကသည္။ ေန႔စဥ္ေတြ႔ဆုံရေသာ အေနအထားမ်ားကို မည္သို႔ျဖစ္ေစ ႀကဳိဆို၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔လမ္းေလွ်ာက္သမားမ်ား၏ တာဝန္မွာ အေမရိကန္ျပည္သူလူထုႏွင့္တကြ ကမၻာ့ျပည္သူမ်ားကို ျမန္မာ့အေရးႏွင့္ပတ္သက္၍ သိရွိနားလည္လာေစရန္၊ စာနာမႈေပးလာေစရန္၊ ေထာက္ခံမႈေပးလာေစရန္ တင္ျပေသာလႈပ္ရွားမႈျဖစ္သည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏လက္ဝယ္၌ရွိေသာ စာေစာင္သည္ လမ္းတေလွ်ာက္ရွိ လူအမ်ားတို႔ကိုႏွ႔ံစပ္ေအာင္ျဖန္႔ခ်ိရန္ မလုံေလာက္ေသာ္လည္း တၿမဳိ႔၊ တရြာ၊ တေဒသ၌ ေတြ႔ဆုံရသူ တဦးဦးသည္ ျမန္မာျပည္၏အေၾကာင္းကို သိရွိသည္ဆိုပါအံ့၊ ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ ႀကီးစြာႏွစ္ေထာင္းအားရ ျဖစ္ၿပီးျဖစ္သည္။

လမ္းတေလွ်ာက္တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေၾကာင္း၊ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း တစုံတရာမွ် မသိရွိေသးသူတို႔၏လက္ဝယ္သို႔ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏လက္ကမ္းစာေစာင္မ်ားစြာကို ျဖန္႔ေဝၿပီးျဖစ္ပါ၏။ စတင္ခ်ီတက္၍မွမၾကာမီ မိနစ္ ၂ဝ ခန္႔ဆက္ေလွ်ာက္ၿပီးရာတြင္ အိမ္တအိမ္မွ အမ်ဳိးသမီးတဦးလည္း ကြၽႏု္ပ္တို႔ကိုႏႈတ္ခြန္းဆက္ၿပီးေနာက္ ေရ သို႔မဟုတ္ အေအး တခုခုကို ကြၽႏု္ပ္တို႔အတြက္ ကမ္းလွမ္း၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏အေၾကာင္းကိုတင္ႀကဳိသိရွိၿပီးလည္းျဖစ္ဟန္တူသည္။ တခါတရံတြင္ ေရလွဴဒါန္းသူမ်ား စိပ္စိပ္၍လာသျဖင့္ လက္တြင္အလံတိုင္ႏွင့္တကြ ေရတဗူးအျပင္ ပို၍ကိုင္ေဆာင္ရန္ ခက္ခဲေသာ အေျခအေနေၾကာင့္လည္းေကာင္း လက္ခံမယူေဆာင္ႏိုင္ေတာ့သည့္ အခါမ်ားလည္းရွိသည္။ သို႔ေသာ္ကြၽႏု္ပ္တို႔ယူေဆာင္ႏိုင္သည္ျဖစ္ေစ၊ မယူေဆာင္ႏိုင္သည္ျဖစ္ေစ သဒါၶတရားျဖင့္လွဴဒါန္းေသာ ဤေရ၏အက်ဳိးကို လွဴဒါန္းေသာသူမ်ားရရွိၿပီးျဖစ္သည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ ကႏၱာရမွလာေသာသူမ်ားျဖစ္၏။ ဒုကၡမွလာေသာသူမ်ားျဖစ္၏။ လမ္း၌အလွဴခံရရွိေသာေရတဗူးသည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အတြက္ ႀကီးစြာေသာ အေထာက္အပံ့လည္းျဖစ္ပါ၏။ နတ္တို႔သာဓုေခၚၾကပါကုန္။

ရာသီဥတု၏သာယာပုံမွာ ေကာင္းကင္သည္ မိုးသားကင္းစင္၍ ပကတိျပာလြင္လ်က္ရွိ၏။ ခ်ိီတက္ရာလမ္း၏ လက္ယာဘက္ျခမ္းတြင္ တိမ္ျဖဴတို႔သည္ ေတာအုပ္တို႔၏အထက္၌ အဆုပ္ဆုပ္ျဖင့္ဣေျႏၵႀကီးစြာတည္၏။ လက္ဝဲဘက္၌ကား ေတာအုပ္တို႔နည္းပါးရာတြင္ Erie အိုင္သည္ ေရျပာၾကည္ကိုေဆာင္လ်က္ မိုးကုတ္စက္ဝိုင္း ႏွင့္အလြမ္းသင့္ေန၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔လမ္းေလွ်ာက္အဖြဲ႔သည္ ဤေရအိုင္ႀကီး၏ ကမ္း႐ုိးတန္းတြင္ေလွ်ာက္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။

ေန႔လည္ ၁၂ နာရီခြဲၿပီးခ်ိန္တြင္ အရိပ္ေကာင္းေသာေနရာတခု၌နား၍ ေန႔လည္စာကိုစားၾကသည္။ ဤေနရာသည္ယေန႔စတင္ခ်ီတက္လာရာမွ (၆) မိုင္အကြာ၌ျဖစ္၏။ စားေသာက္ၿပီးဆက္လက္ခ်ီတက္ၾကသည္။ သန္႔စင္ေသာရာသီဥတုသည္ ယခုအခါပူ၍ပူ၍လာ၏။ သို႔ေသာ္ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ ေတာင္ကုန္းတခုၿပီးတခုကို ေက်ာ္ဆဲပင္။ လြင္ျပင္၌ျဖစ္ေစ၊ ကုန္းထိပ္၌ျဖစ္ေစ ဧကေပါင္းမ်ားစြာက်ယ္ဝန္းေသာ စပ်စ္ၿခံမ်ားကိုေတြ႔ရသည္။ စပ်စ္စိုက္ပ်ဳိးေသာအရပ္ဟု ဆိုရမည္။

ေတာအုပ္တခုၿပီးတခု၊ ကိုင္းေတာတခုၿပီးတခု ေတာင္ကုန္းတခုၿပီးတခုကို ေက်ာ္ျဖတ္ရင္း ခရီးဆုံးခါနီးေနရာသို႔ ခ်ဥ္းကပ္လာၾက၏။ ဤသို႔ေလွ်ာက္လွမ္းရင္းျဖင့္ ၿပီးဆုံးခါနီးခ်ိန္တြင္ အိမ္တအိမ္မွ သားအမိ (၃)ဦးသည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အားေစာင့္ႀကဳိႏႈတ္ဆက္၏။ ထိုသူမ်ားသည္ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း ေကာင္းစြာသိၿပီးသူမ်ားျဖစ္၏။ ဘန္ကီမြန္းျမန္မာျပည္သို႔ေရာက္သည့္အေၾကာင္းကိုလည္းသိ၏။ Erie ၿမဳိ႔တြင္ ယခုအခါ ျမန္မာျပည္သား အေျမာက္အမ်ားရွိေၾကာင္းေျပာျပပါသည္။ ဘန္ကီမြန္းထံတင္ျပမည္းစာတြင္လည္း လက္မွတ္ေရးထိုး ေပးၾကသည္။ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းေပးၾကသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔အလြန္ေက်နပ္ရပါသည္။

ေတာလမ္းကို အေတြးအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ ေလွ်ာက္ရာတြင္ ထပ္မံ၍အေတြးမ်ားေမြးဖြားေစေလ၏။ ဒုကၡမေရာက္ေသာေန႔ဟုဆိုရမည္။ ငွက္ေတးကိုလည္းနားဆင္ႏိုင္၏။ စမ္းေခ်ာင္းေလး၏ ေရအလ်ဥ္ တသြင္သြင္ကိုလည္း နားဆင္ႏိုင္၏။ ေတာပန္းတို႔၏အသြင္ကိုလည္းျမင္ႏိုင္၏။ ေနသည္ပူ၏။ သို႔ေသာ္ အထက္ပူေအာက္ပူ ဖုတ္က်ည္းသၿဂႋဳလ္ထားသကဲ့သို႔ကား မေလာင္ကြၽမ္းေစပါ။ မည္သို႔ပင္ဆိုေစ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ လမ္းေလွ်ာက္ၾကကုန္ေလာ့။ ျပည္သူလူထုအတြက္ လမ္းေလွ်ာက္ၾကကုန္ေလာ့။ ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ လမ္းေလွ်ာက္ၾကကုန္ေလာ့။ လြတ္လပ္ေရးသည္ တေန႔ရအံ့။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ရဲေဘာ္တဦးတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၃၃ ရက္ေျမာက္ေန႔ ခရီးစဥ္ 33rd day of 900 miles for Long March

PA, Erie ၿမဳိိ႔ကို ေက်ာ္ၿပီ
(၃၃) ရက္ေျမာက္ေန႔ (ဇူလိုင္လ ၄ ရက္၊ ၂ဝဝ၉)

နံနက္ ၁ဝ နာရီ ၄၅ မိနစ္တြင္ မေန႔ကရပ္နားခဲ့ရာ Erie ၿမဳိ႔ ေျမာက္ဖ်ားရွိ West lake Middle School ေရွ႔မွ စတင္ထြက္ခြာသည္။ ရာသီဥတုမွာ အနည္းငယ္မႈိင္းျပာလ်က္ရွိ၏။ လမ္းေလွ်ာက္၍ ေကာင္းသည္။ ဤေန႔သည္ အေမရိကန္လြတ္လပ္ေရးေန႔ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ တခ်ဳိ႔ေသာကားမ်ား၊ ကားတန္းမ်ားတြင္ အလံတလူလူျဖင့္ သြားေနသည္ကို ေတြ႔ရ၏။ လူအမ်ားေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကသည္။

အေမရိကန္လြတ္လပ္ေရးေန႔တြင္ မလြတ္လပ္ေသးေသာ ခြပ္ေဒါင္းသည္ ခ်ီတက္ၿမဲခ်ီတက္၏။ ပထမတြင္စိတ္ထဲအနည္းငယ္စိုးရိမ္သလိုရွိသည္။ အေၾကာင္းမွာ ယခုလိုေန႔မ်ဳိးတြင္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ လမ္းေလွ်ာက္အဖြဲ႔ကို ႐ုတ္တရက္အေၾကာင္းမသိလွ်င္ ဆႏၵျပေနသည္ဟုထင္ႏိုင္သည္။

သိုိ႔ေသာ္ ပြဲဦးထြက္လာဘ္ေကာင္းသည္။ ၁၁ နာရီ မိနစ္အနည္းငယ္တြင္ 299 S သို႔မေကြ႔မီ Oakmont Ave လမ္း၌ အမ်ဳိးသမီးတဦးေရာက္လာၿပီးႏႈတ္ဆက္ကာ အေအးဗူးမ်ားေပးသည္။ လမ္းေလွ်ာက္အဖြဲ႔အေၾကာင္းကို TV Channel 35 တြင္ မေန႔က ျမင္ခဲ့ရေၾကာင္းေျပာသည္။ သူမ၏အမည္မွာ Georgia Bowser ျဖစ္၏။ ကုလသမဂၢထံတင္ျပမည့္စာတြင္ လက္မွတ္ထိုး၏။ အလြန္ေပ်ာ္ရႊင္၍ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာျဖစ္ေနသည္။ တက္ၾကြေနသည္။ သူမ၏ကားထဲတြင္က်န္ရွိေနေသာ အေအးဗူးမ်ားအားလုံးႏွင့္ေရဗူးမ်ားကိုလည္း ထပ္မံေပးလိုက္သည္။ လက္တြင္ကိုင္ေဆာင္သြားရန္မျဖစ္ႏိုင္သျဖင့္ သတင္းမွတ္တမ္းကားသို႔ ပို႔လိုက္ရ၏။

(၁၅) မိန္စ္ခန္႔ ဆက္ေလွ်ာက္ၿပီးခ်ိန္တြင္ ဆိုင္တဆိုင္မွ လင္မယားႏွစ္ဥ္ီးကလည္း ေရဗူးမ်ားေပးပါသည္။ အေျခအေနၾကည့္ရသည္မွာ ကြၽႏု္ပ္တို႔လမ္းေလွ်ာက္အဖြဲ႔အေၾကာင္းကို TV တြင္ လြင့္သည္ျဖစ္၍ လူအေတာ္ မ်ားမ်ားသိရွိၾကၿပီးျဖစ္သည္ဟု ယူဆရသည္။ ထင္သည့္အတိုင္းျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။ လမ္းတေလွ်ာက္တြင္ ျဖတ္သန္းသြားေသာကားမ်ားမွ လွမ္း၍ႏႈတ္ဆက္ျခင္းမ်ားစြာရွိသည္။

နံနက္က အုံ႔မႈိင္းေနေသာ္လည္း တျဖည္းျဖည္း ေနျပန္ပူလာသည္။ E 5 လမ္းသည္ Erie ၿမဳိ႔တြင္းကို ျဖတ္သန္း သြားသည္ျဖစ္၍ ၎လမ္းအတိုင္းဆက္သြားလွ်င္ W 8 St လမ္းအေရာက္တြင္ လမ္းေလွ်ာက္အဖြဲ႔၏ ေရွ႔ေျပး ေလွ်ာက္ေသာ ရဲေဘာ္ေက်ာ္ရွိန္ႏွင့္ အမ်ဳိးသမီးတဦး ေတြ႔ဆုံေနသည္ကို လွမ္း၍ျမင္ရ၏။ ထိုအမ်ဳိးသမီးသည္ ေရွ႔သို႔သုတ္သုတ္ေလွ်ာက္သြား၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ေရွ႔မွ (၃)ဘေလာက္ခန္႔အထိဆက္သြားၿပီး သူမ၏အိမ္မွကင္မရာ သြားယူကာ လမ္းတြင္ေစာင့္ေနသည္။ ဓာတ္ပုံ႐ိုက္ယူသည္။ တကူးတက႐ိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ သတင္း မွတ္တမ္းကားမွ ရဲေဘာ္မင္းေဆြဦးႏွင့္လည္း လမ္းေလွ်ာက္ျခင္းအေၾကာင္း စကားေျပာျဖစ္ၾကသည္။

ဆက္လက္၍ခ်ီတက္လာရာ ေန႔လည္ (၁)နာရီတြင္ W 6 St ႏွင့္ Peach St လမ္းဆုံရာ Erie County Court House အေရွ႔ရွိ ပန္းၿခံတြင္နားၾကသည္။ ၿမဳိ႔လည္ဟုယူဆႏိုင္သည္။ ပန္းၿခံ၏အမည္မွာ Perry Square Park ျဖစ္၏။ ေန႔လည္စာကို ဤပန္းၿခံတြင္ပင္စားလိုက္ၾက၏။ ပန္းၿခံထိပ္ရွိ႐ုပ္ထု၏ေက်ာက္တိုင္တြင္ ေအာက္ပါ မိန္႔ခြန္းကို ထုထြင္းထား၏။

“We here highly resolve that these dead shall not have died in vain; that this nation, under god, shall have a new birth of freedom and that the government of the people, by the people and for the people, shall not perish from the earth,”

ျမတ္ေသာသူ၏စကားကို ျမင့္ျမင့္မားမား ေက်ာက္စာကမၺည္းထိုးထားျခင္းျဖစ္သည္။ တန္ဖိုးရွိေသာ ဤေက်ာက္စာသည္ ကမၻာတည္သေရြ႔အဓြန္႔ရွည္ပါေစ။ ျမန္မာျပည္က အုပ္ခ်ဳပ္သူလူမသမာတို႔၏ ၿခိမ္းေျခာက္ေသာ ဖ႐ုႆဝါစာႏွင့္ တျခားစီမဟုတ္ပါေလာ။

ခရီးဆုံးခါနီးတြင္ အမ်ဳိးသမီးတဦးကလည္း ကြၽႏု္ပ္တို႔၏သတင္းမွတ္တမ္းကားကိုေတြ႔သျဖင့္ သူမ၏ ကားကိုျပန္လွည့္လာကာ မေန႔က ကြၽႏု္ပ္တို႔လမ္းေလွ်ာက္အဖြဲ႔သတင္း TV တြင္ပါလာေၾကာင္းေျပာပါသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ လုပ္ပုံကိုင္ပုံႏွင့္တကြ သူမ၏စိတ္ဓာတ္ႏွင့္ တိုင္းျပည္ႏွင့္လူထုအေပၚ အနစ္နာခံမႈကို အထူးေလးစားဂုဏ္ယူေၾကာင္းေျပာၾကားရင္း ႏႈတ္ဆက္ထြက္ခြာသြားသည္။

Erie ၿမဳိ႔သည္ရွည္လ်ားလွ၏။ ေတာက္ေလွ်ာက္ခ်ီတက္လာရာ ၿမဳိ႔တြင္းဧရိယာသက္သက္ျဖစ္သည္။ ေအာ္ဟစ္ ႏႈတ္ဆက္ျခင္း၊ လက္ေဝွ႔ရမ္းေထာက္ခံျခင္း၊ ဟြန္းတီးၾသဘာေပးျခင္း မ်ားစြာရရွိသည္။ အေနအထားမွာ ေကာင္းေန၏။ ညေန (၃)နာရီတြင္ E 5 လမ္းေပၚရွိ East Lakeလမ္းႏွင့္ Smithson Ave လမ္းဆုံရာတြင္ ယေန႔အဖို႔ကိုရပ္နားလိုက္ၾကသည္။ Buffalo ၿမဳိ႔သို႔ (၈၇) မိုင္ရွိေၾကာင္း ဆိုင္းဘုတ္ကေဖၚျပေနသည္။ လြတ္လပ္ေရးေန႔ကို လမ္းေပၚတြင္ႀကဳံဆုံရင္း အားလုံးလြတ္လပ္ႏိုင္ပါေစ။

ခ်ီတက္လမ္းေလွ်ာက္သူမ်ားတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၃၂ ရက္ေျမာက္ေန႔ ခရီး 32nd day of 900 miles for Long March

(၃၂) ရက္ေျမာက္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးခရီးစဥ္
ဇူလိုင္လ ၃ ရက္၊ ၂ဝဝ၉
ဆရာေတာ္ ဦးနႏၵဝံသ လာေရာက္ခ်ီတက္

ယေန႔မနက္ မိုးလင္းစအခ်ိန္မွပင္ မိုးေကာင္းကင္တခုလုံး အုံ႔မႈိင္းမႈိင္းႏွင့္ မိုးတိမ္ရိပ္မ်ားပင္ဖုံးလႊမ္းေနသည္။ ၂ ရက္တာရြာသြန္းထားေသာ မိုးဒဏ္ေၾကာင့္ အေအးဓာတ္အနည္းငယ္ရွိေနသည့္ၾကားကပင္ တေန႔တာလႈပ္ရွားခ်ီတက္ျခင္းကို စလိုက္ၾကသည္။

ေန႔စဥ္ခ်ီတက္ျခင္းမစတင္မီ လက္ခ်င္းယွက္ဝိုင္းဖြဲ႔ကာ ဆုေတာင္းေနၾကသည့္အတိုင္း ျမန္မာျပည္ႏွင့္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အျမန္ဆုံးလြတ္ေျမာက္ပါေစ၊ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပုံ အျမန္ဆုံးေအာင္ျမင္ပါေစဟု (၃)ႀကိမ္ရြတ္ဆိုဆုေတာင္းၾကေလသည္။

ဆုေတာင္ၿပီးတဆက္တည္းမွာပင္ ရဲေဘာ္ဆလိုင္းေယာေအာင္မွ ႏႈတ္ခြန္းဆက္စကားဆိုလာသည္။ ယေန႔ျမန္မာျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ႏွလုံးရည္တိုက္ပြဲဆင္ႏႊဲကာ ခရီးရွည္ခ်ီတက္ျခင္း၊ အစာငတ္ခံဆႏၵျပျခင္း၊ ေတာင္းဆိုတိုက္ပြဲဝင္ေနသည့္ ရဲေဘာ္တို႔၏လုပ္ရပ္ကို ေထာက္ခံသည့္အတြက္ ရဲေဘာ္တို႔ခ်ီတက္ရာေနရာအထိလိုက္လာၿပီး၊ လာေရာက္ခ်ီတက္တာျဖစ္ေၾကာင္း ပဏာမေျပာဆို၏။

က်ဆုံးသြားသည့္ ABSDF ရဲေဘာ္ေဟာင္း၊ (၂ဝဝ၄-၂ဝဝ၅) ခရီးရွည္ခ်ီတက္ပြဲတြင္ ပါဝင္ခဲ့သူ ဦးဟန္လင္း (ရဲေဘာ္ဟန္လင္းႏွင့္အတူ က်ဆုံးသြားေသာအာဇာနည္ရဲေဘာ္မ်ားကို သစၥာရွိလ်က္ ျမန္မာျပည္ ဒီမိုကေရစီ ေအာင္ပြဲရသည္အထိ ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူမ်ားႏွင့္အတူ ဆက္လက္တိုက္ပြဲဝင္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ရဲေဘာ္တို႔ရဲ႔အေနာက္မွာ အၿမဲေထာက္ခံလ်က္ရွိေၾကာင္း ေျပာဆိုသြားသည္။ ၿပီးေနာက္ E 5 လမ္းမႀကီးအတိုင္း ခ်ီတက္ၾက၏။

ရဲေဘာ္ေက်ာ္ရွိန္က ကမၻာ့ကုလသမဂၢအလံကို ပုခုံးမွာထမ္း၍ မိုင္ေပါင္း ၉ဝဝ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လမ္းေလွ်ာက္ျခင္းစာတမ္းကို လည္ပင္းတြင္ခ်ိတ္ဆြဲၿပီး ေရွ႔ေျပးေလွ်ာက္၏။ ဆရာေတာ္ ဦးနႏၵဝံသ သည္ သာသနာ့အလံကို လႊင့္ထူ၍ပုခုံးထက္တြင္ထမ္းကာ ဦးေဆာင္ခ်ီတက္၏။ ဆရာေတာ္အေနာက္တြင္ ဦးဇင္းေရာင္ႀကီးေဗြ ေခၚ (ဦးေဇာတိက)ခ်ီတက္၏။ ၎ေနာက္ ABSDF အတြင္းေရးမွဴး (၁) တာဝန္ကို ေဆာင္ရြက္ေနဆဲ၊ ေခတၱ USA ေရာက္ေနသူ ရဲေဘာ္ဆလိုင္းေယာေအာင္က တိုက္ပြဲဝင္ခြပ္ေဒါင္းအလံ ေတာ္ကိုထမ္း၍ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဓာတ္ပုံႏွင့္အတူ FREE AUNG SAN SU KYI စာတမ္းပါ ပိုစတာကို လည္ပင္းတြင္ဆြဲ၍ ခ်ီတက္၏။ ရဲေဘာ္ကေဘာယူသည္ USA အလံကိုထမ္း၍ ခ်ီတက္၏။ ရဲေဘာ္ေစာငိုသည္ NKD ပါတီတိုက္ပြဲဝင္အလံကိုထမ္း၍ ခ်ီတက္၏။ ရဲေဘာ္ေမာင္ေမာင္တိတ္သည္ သာသနာ့ အလံကိုထမ္း၍ ခ်ီတက္၏။ ရဲေဘာ္မင္းေဆြဦး၊ ရဲေဘာ္သန္းစိုးတို႔ ၂ ေယာက္မွာ ဗြီဒီယိုဓာတ္ပုံမွတ္တမ္းတင္၍ လိုက္လာၾကေလသည္။

ယေန႔မုန္တိုင္းရွိသည္ဟု ေၾကညာထားသည္ျဖစ္၍ ဆရာေတာ္မ်ားဆြမ္းဘုန္းရန္ အခ်ိန္တိုက္ဆိုင္ ေနေသာေၾကာင့္ ဆရာေတာ္မ်ားႏွင့္ အင္အားျဖည့္ခ်ီတက္ၾကသူရဲေဘာ္မ်ားကို ကြၽႏု္ပ္တို႔ေမတၱာရပ္ခံလ်က္ အနားေပးလိုက္ေလ၏။

ေန႔လည္ ၁ နာရီအခ်ိန္ မုန္တိုင္းလာစျပဳၿပီး မိုးဖြဲဖြဲရြာေနေသာေၾကာင့္ ေခတၱရပ္နားကာ ကြၽႏု္ပ္တို႔မနက္စာကို အသီးစုံအခ်ဥ္ဟင္း၊ ဘာလေခ်ာင္ေၾကာ္ႏွင့္ ဗိုက္ျဖည့္လိုက္ၾကေလ၏။ စားေသာက္ၿပီး ဆက္လက္ခ်ီတက္ၾက၏။ ေန႔လည္ ၁ နာရီခြဲခန္႔တြင္ လမ္းၾကားတခုထိပ္၌ ကားရပ္ၿပီး အသင့္ေစာင့္ႀကဳိေနသည့္ အေမရိကန္ အမ်ဳိးသမီးတေယာက္သည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အား ႏႈတ္ခြန္းဆက္စကားဆိုၿပီး အမွတ္တရဓာတ္ပုံ႐ိုက္ခြင့္ေတာင္းကာ ဓာတ္ပု႐ိုက္ကူးသြားေလသည္။

ယေန႔သည္ အသံမစဲ ဟြန္းတီးၿပဳိင္ပြဲေန႔လို႔ပင္ေျပာရမည္ျဖစ္သည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ လမ္းခရီးတေလွ်ာက္ အေပ်ာ္စီးဆိုင္ကယ္မ်ား၊ ကားမ်ား၊ ကုန္တင္အေဝးေျပးကားမ်ား လက္ခုပ္တီး၍လည္းေကာင္း လက္ေဝွ႔ရမ္း အားေပးေထာက္ခံ၍လည္းေကာင္း ကားဟြန္းသံတီး၍ အားေပးၾကသူေတြမ်ားျပားလြန္းေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

ခ်ီတက္ရာလမ္းေဘး ၂ ဘက္လုံးတြင္ စပ်စ္စိုက္ခင္း၊ ေျပာင္းဖူးစိုက္ခင္း၊ အလွျပထင္း႐ူးပင္ပ်ဳိစိုက္ခင္း၊ ပန္းသီးစိုက္ခင္း တခ်ဳိ႔တို႔ကို ေတြ႔ရွိရေလသည္။ အိမ္က်ယ္က်ယ္ ၿခံက်ယ္က်ယ္ႏွင့္ သီးသန္႔အိမ္ယာအေဆာက္အဦမ်ားလည္း ျမင္ေတြ႔ရေလသည္။

ယေန႔ည ၃ နာရီအခ်ိန္ ေလယာဥ္ကြင္းငယ္ေနရာမေရာက္မီ လမ္းၾကားထိပ္တြင္ ကားတစီးျဖင့္ အသင့္ေစာင့္ႀကဳိေနေသာ အမ်ဳိးသမီးတဦးသည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ကိုေဖာ္ေရြစြာ ႏႈတ္ဆက္၍ ဟမ္ဘာဂါေကြၽးခ်င္လို႔ဟုဆို၏။ မုန္႔ဗန္းအႀကီးႀကီးတခုကို ကားထဲမွ ထုတ္ယူလာ၍ ႀကဳိက္သေလာက္ယူၾကပါ။ အားရပါးရစားၾကပါဟု ေစတနာထက္သန္စြာျဖင့္ေကြၽး၏။

ကြၽႏု္ပ္တို႔ရဲေဘာ္မ်ား တေယာက္တခုစီသာယူ၍ မတ္တပ္ရပ္၍ပင္စားၾက၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔လမ္းေလွ်ာက္ လာသည္ကို ျမင္ေတြ႔၍ ႀကဳိ၍လာေစာင့္ေနသည္ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာ၏။ ေရသန္႔ဗူးအဆင္သင့္မပါလာသည္ကို ဝမ္းနည္းပါေၾကာင္းေတာင္းပန္စကားေျပာ၍ ေက်နပ္ပီတီျဖာေသာအၿပဳံးမ်က္ႏွာႏွင့္ ခ်ဳိသာစြာႏႈတ္ဆက္စကားဆိုၿပီး ထြက္သြားေလသည္။

ညေန ၃ နာရီ ၄၅ မိနစ္အခ်ိန္၊ တေန႔တာလမ္းေလွ်ာက္ရမည့္ သတ္မွတ္သည့္မိုင္ျပည့္ၿပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ E 5 လမ္းနံေဘး ဘုရားေက်ာင္းတခုေရွ႔တြင္ရပ္နားလိုက္ၾကေလ၏။

လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္သူမ်ားတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၃၁ ရက္ေျမာက္ေန႔ 31st day of 900 miles for Long March

လွ်ပ္စစ္မီးမရေသာ ေရကန္ကိုစြန္႔ခြာျခင္း
၃၁ ရက္ေျမာက္ေန႔ (ဇြန္လ ၂ ရက္၊ ၂ဝဝ၉)

ရြက္ဖ်င္တဲႏွင့္ ထင္းမီးဖိုသာရွိေသာ ဤေနရာတြင္ အခက္အခဲအမ်ဳိးမ်ဳိးရွိ၏။ အေရးထဲ တၿဖဲတၿဖဲရြာေသာမိုးက တေမွာင့္။ ေတာတြင္းအေျခအေနအတိုင္းပင္တည္း။ ျမန္မာျပည္ကို လွမ္း၍လြမ္းမိ၏။ သတင္းေရးျခင္း၊ သတင္းပို႔ျခင္း၊ ကြန္ျပဴတာႏွိပ္ျခင္း စေသာ႐ုံးအလုပ္မ်ားကို လုပ္လိုလွ်င္ ဤေနရာကို အျမန္စြန္႔ခြာမွျဖစ္မည္။ ေျမပိုင္ရွင္ Rachael က ၿမဳိ႔ေပၚကသူမ ဖခင္၏႐ုံးခန္းတြင္ ကြန္ျပဴတာႏွိပ္ျခင္း၊ ထမင္းခ်က္ျခင္း လုပ္ငန္းမ်ားကို လုပ္ရန္ကမ္းလွမ္းသည္ဟုဆိုသည္။ ေစတနာႏွင့္ စိတ္ဝင္တစားရွိမႈကို အထူးအသိအမွတ္ျပဳပါ၏။ သို႔ေသာ္ ဤ႐ုံးခန္းသည္ ဘန္ေကာက္က႐ုံးခန္းမဟုတ္ေပ။ စာေရးသည္္ဆိုသည္မွာလည္း လြယ္ကူေသာကိစၥမဟုတ္။ စဥ္းစားေတြးေတာေရးသားရဦးမည္။ ေရးလိုက္၊ ျပင္လိုက္၊ ႐ိုက္လိုက္၊ ပို႔လိုက္ျဖင့္ တညလုံးအခ်ိန္ယူရလွ်င္ မခက္တုံေလာ။ တခါတရံ ဓာတ္ပုံ(၃) ပုံ ပို႔ရန္ပင္ (၁)နာရီခန္႔ၾကန္႔ၾကာသည္။ သန္းေခါင္ထက္ ညနက္သည္မွာ အေၾကာင္းမဟုတ္၊ သို႔ေသာ္ ဆက္ရန္ရွိေသးသည္။

ျမန္မာျပည္က မိုးဥတု၏ ဤသြင္အျပင္ရွိေသာ နံနက္ခင္းတြင္ ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ ယေန႔ခရီးကိုစတင္လိုက္ၾက၏။ မနက္ ၁ဝ နာရီခြဲတြင္ Ohio ႏွင့္ Pennsylvania နယ္စပ္မွ စတင္ခ်ီတက္သည္။ US 20 လမ္းအတိုင္း ပင္ျဖစ္သည္။ Pennsylvania နယ္စြန္သည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ႏွင့္ သူစိမ္းျပင္ျပင္မရွိလွေပ။ ဘယ္က ေရာက္လာမွန္းမသိ မိမိတိုပိုင္နက္တြင္ အလံတလူလူ လာလြင့္ေနသည္ကို ႏႈတ္ဆက္အားေပး ေထာက္ခံေနၾကသည္မဟုတ္ေလာ။ စာနာမႈျဖင့္ ႏႈတ္္ဆက္ျခင္း သေဘာကိုလည္း ေတြ႔ရသည္။ မည္သို႔ပင္ဆိုေစ ေက်းဇူးတင္ရပါသည္။

US 20 မွ PA State Route 5 သို႔ လမ္းေၾကာင္းေျပာင္းခ်ီတက္သည္။ ေလွ်ာက္ရင္း လွမ္းရင္း ခ်ီတက္ရင္းျဖင့္ (၁၁) နာရီတြင္ အေမရိကန္အမ်ဳိးသားျဖစ္သူ Bob Kligler ႏွင့္ ေတြ႔ဆုံရသည္။ ၎က မိမိ႐ိုက္ယူခဲ့ေသာ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ ခ်ီတက္မႈပုံမ်ားကို Fort Wayne, IN TV Channel 15 ၌လုပ္ကိုင္ေနေသာ ၎၏သမီးျဖစ္သူထံ ပို႔ၿပီးလြင့္ေပးမည္ဟုဆိုပါသည္။ ေက်းဇူးပါဘဲ့။ ထိုေက်းဇူးမ်ားေၾကာင့္လည္း ခ်ီတက္ရာ လမ္းေၾကာင္း တေလွ်ာက္တြင္ တခ်ဳိ႔ျပည္သူမ်ားက ကြၽႏု္ပ္တို႔အေၾကာင္းကို သိႏွင့္ၿပီးျဖစ္ၾကသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ကိုယ္တိုင္ မဖတ္ရေသာ္လည္း တခါတရံလိုကယ္သတင္းစာမ်ားတြင္ လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ျခင္း အေၾကာင္းပါရွိသည္ဟု သိရသည္။ အလားတူ ကြၽႏု္ပ္တို႔အေၾကာင္းပါေသာသတင္းစာတေစာင္ကိုလည္း ကူညီသူ Rachaelက သိမ္းထားေပးမည္ဟုဆိုသည္။

၁၅ မိနစ္ခန္႔ဆက္လက္ခ်ီတက္ၿပီးခ်ိန္တြင္ အေမရိကန္လူငယ္တဦးႏွင့္ ေတြ႔ဆုံသည္။ ထိုသူကလည္း စက္ဘီးတစီး၊ အထုပ္အပိုးမ်ားတင္လ်က္ ခရီးသြားေနသူတဦးျဖစ္သည္။ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း၊ လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ျခင္းအေၾကာင္းမ်ားကို စိတ္ဝင္တစားေမးျမန္းသည္။ ဘန္ကီမြန္းထံ တင္ျပမည့္စာတြင္ လက္မွတ္ေရးထိုးသည္။ ဓာတ္ပုံ႐ိုက္ယူသည္။ အိမ္မ်ားမွလည္းေကာင္း၊ ကားေမာင္းရင္းမွလည္းေကာင္း လက္ျပအားေပးသူမ်ား ရွိ၏။

အလြန္ေကာင္းမြန္ေသာ ရာသီဥတု၏လကၡဏာရွိသည္။ Erie မဟာေရအိုင္ႀကီး၏ ေက်းဇူးျဖစ္ႏိုင္သည္။ ျမင္းေမြးေသာၿခံမ်ား၊ စပ်စ္ၿခံမ်ား၊ ေျပာင္းခင္းမ်ား၊ ပဲခင္းမ်ားေတြ႔ရသည္။ တခ်ဳိ႔ေနရာမ်ားတြင္ အိမ္ေျခက်ဲသည္။ ေတာင္ကုန္းအတက္အဆင္းမ်ားကလည္း အေတာမသတ္ေသး။ မည္သို႔ဆိုေစ ေရွ႔ခရီးသည္ တေန႔နီးမည္ မဟုတ္ေလာ။ ကရဠ္ရာသီသည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ခရီးရွည္သမားမ်ားကို အထူးအားေပးလ်က္ရွိ၏။

ညေနတြင္ ေပ(၈ဝဝ) ခန္႔ ျမင့္မားေသာေတာင္ကုန္းတခုကိုေက်ာ္ရသည္။ ကုန္းထိပ္ရွိဓာတ္ဆီဆိုင္ကို ေက်ာ္သည္ႏွင့္ သတင္းအဖြဲ႔တဖြဲ႔က ေစာင့္ဆိုင္းေနပါသည္။ Pennsylvania ျပည္နယ္၊ Erie ၿမဳိ႔မွ ABC (Action News) က ျဖပ္ပါသည္။ တစုံတေယာက္က သတင္းပို႔သျဖင့္ လာေရာက္ေစာင့္ဆိုင္း ေနျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။ ရဲေဘာ္မင္းေဆြဦးႏွင့္ အင္တာဗ်ဴးျခင္း အမႈကိုျပဳလုပ္သည္။ တ႐ုပ္၊ ႐ုရွား စေသာႏိုင္ငံမ်ားက ကန္႔လန္႔ကန္႔လန္႔လုပ္ေနရာ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔ျခင္းသည္ အလုပ္ျဖစ္ႏိုင္ပါမည္ေလာဟုေမး၏။ စနစ္တက်ဗီဒီယိုမွတ္တမ္းတင္ေလသည္။ ဆက္လက္ခ်ီတက္စဥ္တြင္လည္း မွတ္တမ္း႐ိုက္ယူေနသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ အလြန္ယဥ္ေက်းၿပီး ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္အလုပ္လုပ္သူမ်ားျဖစ္သည္။ အဆိုပါသတင္းအဖြဲ႔လာေသာ Erie ၿမဳိ႔သည္ ယေန႔ကြၽႏု္ပ္တို႔ အဆုံးသတ္မည့္ေနရာႏွင့္ ခရီး(၁ဝ)မိုင္ေဝးပါသည္။

ယေန႔အဖို႔ကို ခရီး (၁ဝ) မိုင္ျပည့္သည့္ PA State Route 5 E တေနရာတြင္ အဆုံးသတ္လိုက္ၾက၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔တည္းခိုရာစခန္းျဖစ္ေသာ နယူးေယူာက္ျပည္နယ္ Buffalo ၿမဳိ႔၊ ေမတၱာနႏၵဓမၼရိပ္သာေက်ာင္းသို႔ ျပန္ေရာက္လွ်င္ Akron ၿမဳိ႔မွ ရဲေဘာ္ႀကီးကိုေဒါင္းနီ၊ မဝင္း တို႔ေရာက္ရွိေနပါသည္။ Akron ၿမဳိ႔မွ မဝင္းမာတို႔ မိသားစု လူႀကဳံပါးလိုက္ေသာ ဆန္၊ ဆီ၊ အေၾကာ္အေလွာ္၊ အေျခာက္အျခမ္း စေသာ ရိကၡာမ်ားကို သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေပးလာပါသည္။ အထူးေက်းဇူးတင္ပါသည္။

လမ္းေလွ်ာက္သူမ်ားတင္ျပသည္။

မိုင္ ၉၀၀ ခရီးစဥ္၏ ၃၀ ရက္ေျမာက္ေန႔ ခရီး 30th day of 900 miles for Long March

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးခရီးရွည္ခ်ီတက္ပြဲ (၃ဝ)ရက္ေျမာက္ခရီးစဥ္၊
မိုင္ေပါင္း (၃ဝဝ) ႏွင့္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ Penssylvania နယ္စပ္ေရာက္ၿပီ

Ohio ျပည္နယ္၊ Akron ၿမဳိ႔ရွိ၊ ABSDF ရဲေဘာ္ေဟာင္း ကိုေဒါင္းနီ (ရဲေဘာ္ေဒါင္းနီ) ေနအိမ္မွာ၊ ည္းခို ေနထိုင္ခဲ့ေသာ (၁)လ ျပည့္ေန႔တြင္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အၿပီးအပိုင္ေျပာင္းေရႊ႔ထြက္ခြာခဲ့ေလၿပီ။

ယေန႔ မိုးတဖြဲဖြဲ ရြာေနသည့္ၾကားကပင္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ တေန႔တာလႈပ္ရွားခ်ီတက္ျခင္းကို စတင္လိုက္သည္။ ယခင္ခ်ီတက္ရာ 20 E လမ္းေၾကာင္းအတိုင္းခ်ီတက္ၾက၏။ လူေလွ်ာက္လမ္းသီးျခားမရွိပါ။ လမ္းက်ဥ္းေျမာင္းေလးသည္။ လမ္းနံေဘးကပ္လ်က္ ျမက္စပ္ထူထူမွပင္ ကပ္သီးကပ္သပ္ေလွ်ာက္ေနရသျဖင့္ ခရီးမတြင္ပါ။

၎ၿမဳိ႔သည္ လူေနအိမ္ေျခခပ္က်ဲက်ဲျဖစ္ၿပီး ကိုယ္ပိုင္အိမ္ၿခံေျမတြင္ အေဆာက္အဦအေတာ္အသင့္ႏွင့္ လွပေနသည္ကို မိုးမိုးဖြဲဖြဲၾကားမွပင္ ျမင္ေတြ႔ရေလသည္။ ၎တို႔အိမ္ေရွ႔တြင္ ေရာင္စုံပန္းအလွေလးမ်ား စိုက္ထားသည္ကိုလည္းေတြ႔ရေလသည္။

ခ်ီတက္ၿပီး (၂) နာရီအၾကာ၊ ေန႔လည္ (၁)နာရီခန္႔တြင္ ကြၽႏု္ပ္တို႔မနက္စာထမင္းစားၾက၏။ Akron ၿမဳိ႔ရွိရဲေဘာ္ ခင္ေမာင္ခ်င္း၊ မေဝ (ခ)မခ်ဳိ တို႔မိသားစုမွ ေၾကာ္ေပးလိုက္သည့္ ဘာလေခ်ာင္ေၾကာ္ ခ်ဥ္စပ္ကို ေရေအးေအး ေလးဆမ္းၿပီး ၿမိန္ရွက္စြာစားေသာက္ၾကေလ
ေတာ့သည္။

စားေသာက္လို႔အၿပီး ခရီးဆက္ရန္ျပင္ဆင္ေနခ်ိန္တြင္ ကားတစီးလာထိုးရပ္လိုက္ၿပီး အသက္အရြယ္ လူလတ္ပိုင္း အေမရိကန္အမ်ဳိးသမီးတဦး ေဖာ္ေရြေသာအၿပဳံးႏွင့္ ခပ္သြက္သြက္ဆင္းေလွ်ာက္လာကာ၊ ကြၽႏု္ပ္တို႔အား လာေရာက္မိတ္ဆက္ စကားဆိုေလသည္။ သူမ သိခ်င္တာေမးျမန္းၿပီး၊ ကုလသမဂၢအေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္းထံေပးမည့္စာတြင္ ေထာက္ခံလက္မွတ္ ေရးထုိးေပးခဲ့ေလသည္။

ခ်ီတက္လမ္းေလွ်ာက္ၿပီး (၇)မိုင္ခန္႔အေရာက္တြင္ Conneaut ၿမဳိ႔ထြက္ခါနီးမွစ၍ ေနပူလာသည္။ လူသြားလမ္းပလက္ေဖာင္းလည္း ရွိလာၿပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ပလက္ေဖာင္းေပၚမွခ်ီတက္ၿပီးခဏအၾကာ (CVS) ေစ်းဆိုင္ေရွ႔အေရာက္၊ အေမရိကန္လူမ်ဳိး ကိုယ္ဝန္ေဆာင္အမ်ဳိးသမီးတဦး ကြၽႏု္ပ္တို႔ကို လက္ျပႏႈတ္ဆက္လာေလသည္။ သိခ်င္တာအက်ဳိးအေၾကာင္းေမးကာ မစၥတာဘန္ကီမြန္းထံေပးမည့္စာတြင္ ဝမ္းသာအားရစြာ ေထာက္ခံလက္မွတ္ေရးထိုးေပးသြားေလသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ေက်းဇူးတင္စကားေျပာၿပီး ခရီးဆက္ၾကျပန္သည္။

ညေန (၂)နာရီခြဲခန္႔တြင္ 20 E ႏွင့္ 7 South လမ္း၊ State လမ္းဆုံရာ၊ Ohio Post Office ႐ုံးသို႔အေရာက္မွာ ပုိလန္ႏိုင္ငံသားအမ်ဳိးသားတဦး ကြၽႏု္ပ္တို႔ထံ လာေရာက္ေမးျမန္းသျဖင့္ ထိုသူအား ရွင္းျပလိုက္ရာ ၎သည္လည္း ျမန္မာျပည္အေၾကာင္းကို သိရွိနားလည္ေနသူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မစၥတာဘန္ကီမြန္းထံ ေပးမည့္ စာတြင္ လြယ္လင့္တကူေထာက္ခံလက္မွတ္ေရးထိုးေပးခဲ့ေလသည္။

ခရီးဆက္ၿပီး (၁ဝ) မိနစ္အၾကာ၊ ေပ (၁၅ဝ) ရွည္သည့္ သစ္လြင္လွပေသာ ျမစ္ကူးတံတားတခုကို ေက်ာ္ျဖတ္ၾကေလသည္။ ထိုတံတားေအာက္၌ ျမစ္ကမ္းေဘးအနီး ယွဥ္၍ေဖာက္လုပ္ထားေသာ မီးရထားသံလမ္းကိုလည္း တံတားေပၚမွ ႐ႈမၿငီးဘြယ္ျမင္ေတြ႔ခဲ့ေလသည္။ ထိုမွ (၁) မိုင္ေက်ာ္ခန္႔ ဆက္ေလွ်ာက္ၿပီး ယေန႔သတ္မွတ္ထားေသာေနရာ အေရာက္တြင္ ရပ္နားလိုက္ၾကေလသည္။

ဒီေန႔ကြၽႏု္ပ္တို႔ခ်ီတက္ရာတေလွ်ာက္တြင္ ကားထိုးရပ္၍ ဓာတ္ပုံ႐ိုက္ခြင့္ေတာင္းၿပီး အမွတ္တရ ႐ိုက္ကူးသြားသူ၊ ကားေပၚမွ ဆဲလ္ဖုန္းျဖင့္ ဓာတ္ပုံ႐ိုက္ယူသြားသူ ၄-၅ ဦးခန္႔ရွိၿပီး၊ ထုံးစံအတိုင္း ကားဟြန္းသံေပး၍ လက္ျပအားေပးေထာက္ခံသူ၊ အိမ္ေပၚမွ လက္ခုပ္တီးအားေပးေထာက္ခံသူမ်ားကို ျမင္ေတြ႔လ်က္ရွိေနဆဲပါ။

ယေန႔ည တည္းခိုရန္အတြက္ Chardon ၿမဳိ႔၊ အေမရိကန္အမ်ဳိးသမီး Rachael ၏ မိဘပိုင္ေျမ၌ တည္းခိုရန္ စီစဥ္ေပးပါသည္။ ၎ေျမေနရာ၌ လွ်ပ္စစ္မီးမရွိပါ။ ၎ေျမေနရာသည္ S 8 B လမ္းတြင္ရွိေသာေၾကာင့္၊ သူမေခၚေဆာင္ရာသို႔ ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ ၁၅ မိနစ္ခန္႔အၾကာတြင္ ေရာက္ရွိသြားခဲ့ေလသည္။ ညေန (၅) နာရီခြဲအခ်ိန္တြင္ (၂) ဧကခန္႔က်ယ္ဝန္းသည့္ ေတာအုပ္ပတ္လည္ဝိုင္းေနေသာေျမကြက္ရွိ အနံေပ (၃ဝ)၊ အလ်ား ေပ (၅ဝ) ခန္႔ရွိႀတိဂံပုံေရကန္ငယ္ထိပ္တြင္၊ ကြၽႏု္ပ္တို႔အိပ္ရန္ျပင္ဆင္ထားေသာ Tent ေခၚ ပလပ္စတစ္တဲငယ္ (၂)လုံး၊ ထင္းပုံတပုံ၊ အဝတ္စားပြဲခင္းရွိေသာ ပလပ္စတစ္စားပြဲခုံငယ္ေပၚတြင္ ေသာက္ေရဗူးတင္၍ ႀကဳိတင္စီစဥ္ထားသည္ကိုေတြ႔ရွိရေလသည္။ အသားငါးကင္စားရန္ မီးဖိုငယ္တခု၊ မီးလႈံရန္ မီးဖိုရွိေသာေၾကာင့္ တေနကုန္ရြာထားေသာမိုး ေျမစိုေနသျဖင့္ မိနစ္(၃ဝ)ခန္႔ မီးေမႊးၿပီးခ်က္ျပဳတ္အၿပီး ည (၁၁)နာရီတြင္ စားေသာက္ၿပီးအိပ္ၾကပါေတာ့သည္။

တင္ျပသူ။ ။ ရဲေဘာ္ေမာင္ေမာင္တိတ္